ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Γιώργος Καπόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Τερματισμός του πολέμου και διατύπωση ενός συνολικού πλαισίου ασφάλειας στην Ευρώπη με παρατεταμένη εκεχειρία, κατά το πρότυπο της Κορέας, όπου η προσωρινή ανακωχή υπογράφτηκε το 1953 και ισχύει ακόμα;

Μέχρι στιγμής η Μόσχα, χωρίς να δεσμεύεται στα επιμέρους θέματα, διαμηνύει ότι η όποια ρύθμιση των σχέσεων Ρωσίας-Ουκρανίας θα είναι μέρος μιας συνολικής ρύθμισης ασφάλειας με τη Δύση.

Μπορούν Ουάσινγκτον και Μόσχα να βάλουν σε παρένθεση τρία χρόνια πολέμου στην Ουκρανία και με τη διαδικασία του κατεπείγοντος να διατυπώσουν έναν πανευρωπαϊκό χάρτη ασφάλειας, που πέραν της Ουκρανίας θα αφορά όλες τις πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες με εξαίρεση τις τρεις Βαλτικές χώρες;

Είναι βέβαιο ότι ο τερματισμός του πολέμου στην Ουκρανία χωρίς εγγυήσεις ασφάλειας δεν θα είναι επαρκής για τη σταθεροποίηση των σχέσεων της Ρωσίας με τη Δύση.

Οι ΗΠΑ ούτως ή άλλως έχουν πετύχει τους στόχους τους στην Ουκρανία.

Η ειδική σχέση Ρωσίας-Γερμανίας με σκληρό πυρήνα την ενέργεια ακυρώθηκε, ενώ η ενίσχυση του ΝΑΤΟ με τη Φινλανδία και τη Σουηδία έχει δημιουργήσει άλλη μία εστία έντασης στη Βαλτική.

Είναι τουλάχιστον βέβαιο ότι τα παραπάνω δεν μπορούν να λυθούν μέσα σε ένα 24ωρο, για να θυμηθούμε τις προεκλογικές υποσχέσεις του Τραμπ.

Οσο πλησιάζει η επιστροφή του Τραμπ στον Λευκό Οίκο τόσο πυκνώνουν οι εντάσεις στη Μολδαβία και τη Γεωργία, με τις ρωσόφιλες πολιτικές δυνάμεις να κερδίζουν συνεχώς έδαφος.

Τούτων λεχθέντων, οι πρώτες εξαγγελίες του Τραμπ σχετικά με τη διεξαγωγή της συνάντησης κορυφής με τον Πούτιν θα είναι ένα κρίσιμο τεστ για τη στάση των μηχανισμών του Πενταγώνου, του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και συνολικά του βαθέος κράτους των ΗΠΑ απέναντι στις όποιες ανατρεπτικές πρωτοβουλίες του επερχόμενου, νέου προέδρου.

Σε ό,τι αφορά το άλλο μέτωπο, οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή προβάλλουν για τις πρώτες μέρες του Τραμπ στον Λευκό Οίκο ως μια πρόκληση πολύ πιο περίπλοκη από τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Στη Μέση Ανατολή οι ΗΠΑ θα πρέπει να ισορροπήσουν ανάμεσα σε τρεις συμμάχους τους, το Ισραήλ, την Τουρκία και τους Κούρδους της Συρίας.

Η αποχώρηση ή έστω η απονεύρωση της Ρωσίας και του Ιράν από τη Συρία δεν σημαίνει ότι η κυβέρνηση Νετανιάχου θα παρακολουθήσει ως θεατής τη μετατροπή της χώρας σε προτεκτοράτο της Τουρκίας, αλλά ούτε πρόκειται να εγκαταλείψει τους Κούρδους της Βορειοανατολικής Συρίας, στην περίπτωση κατά την οποία ο Τραμπ αποσύρει τις εκεί δυνάμεις των ΗΠΑ.