Ησίοδος, Θεογονία. 687 – 819.
Επίθετα και χαρακτηρισμοί θεοτήτων και άλλων θεϊκών δυνάμεων, όντων, υποστάσεων και τόπων.
Στίχος 714. Γύγης τ᾽ ἄατος πολέμοιο. Ο ( Εκατόγχειρ) Γύγης που δεν χόρταινε τον πόλεμο. Ο Γύγης ο ακόρεστος στον πόλεμο.
721. τάρταρον ἠερόεντα. Ο Τάρταρος ο σκοτεινός.
728. ἀτρυγέτοιο θαλάσσης. Η ατρύγητη, άκαρπη, απέραντη θάλασσα.
731. εὐρώεντι, πελώρης ἔσχατα γαίης.
734: Ὀβριάρεως μεγάθυμος. Ο μεγαλόκαρδος Βριάρεως.
735: Διὸς αἰγιόχοιο. Ο Ζευς που φέρει αιγίδα.
744: Νυκτὸς ἐρεμνῆς. Η ολόμαυρη Νύκτα. Η ερεβώδης Νύκτα.
755: φάος πολυδερκὲς. Το φως που βλέπει πολύ μακριά.
757: Νὺξ ὀλοή. Νύκτα ολέθρια.
768: ἰφθίμου τ᾽ Ἀίδεω καὶ ἐπαινῆς Περσεφονείης. Του ανίκητου Άδη και της τρομερής Περσεφόνης.
814: χάεος ζοφεροῖο. Το Χάος το ζοφερό.
817: Βριάρεών γε μὲν ἠὺν ἐόντα. Ο Βριάρεως καλός και γενναιότατος.
818: βαρύκτυπος Ἐννοσίγαιος. Ο βροντερός Ποσειδώνας ο γεωσείστης.
819: Κυμο-πόλεια, ἡ, <πολέω. Αυτή που περπατά στα κύματα, κόρη του Ποσειδώνα του θεού της θάλασσας και των κυμάτων.
Σημειώσεις
Τριακόσιες πέτρες σήκωναν: Αναφέρεται στους τρεις Εκατόγχειρες. 100 χέρια ο καθένας, 300 χέρια συνολικά. Μία πέτρα σε κάθε χέρι μας δίνει 300 μεγάλες πέτρες. Ο λίθος (πέτρα) στην αρχαιότητα ήταν όπλο όπως θυμόμαστε από τις ομηρικές μάχες της Ιλιάδος.
-θεσ-πέσιος, -α, -ον (θεός, ἔσπον=εἶπον, θέσπις), αυτό το οποίο μπορεί να πει μόνο ο θεός, ακατανόμαστος, άφατος, άρρητος.
-πιλνάω, = πελάζω, φέρνω κοντά, πίλναμαι, τραβώ κοντά σε, προσεγγίζω, ἅρματα χθονὶ πίλνατο, τα άρματα άγγιξαν το έδαφος, ἐπ’οὔδεϊ πίλναται, γαῖα καὶ οὐρανὸς πίλνατο, η γη και ο ουρανός κινδυνεύουν να ενωθούν (στη διάρκεια καταιγίδας) στ. 703.
– κήλεος, -ον (καίω), καυστικός.
-ὑσμίνη ἡ, αγώνας, πάλη, μάχη, σύγκρουση. στ. 712.
– ἄ-ατος, -ον (ἄω), ακόρεστος, · Ἄρης ἆτος πολέμοιο.
– ἠερόεις, -εσσα, -εν,(ἀήρ), νεφελώδης, σκοτεινός, ομιχλώδης, θαμπός, ζοφερός.
– δειρή, ἡ, λαιμός, τράχηλος.
– ἀ-τρύγετος, -η, -ον (<τρῠγάω), αυτός που δεν παρέχει σοδειά, άκαρπος, λέγεται για τη θάλασσα και για τον αιθέρα.
– εὐρώεις, -εσσα, -εν (<εὐρώς), σαπισμένος, μουχλιασμένος, ανθυγιεινά υγρός και σκοτεινός, νοτερός, οἰκία εὐρώεντα (το loca senta situ του Βιργίλιου). Λέγεται για τον Κάτω Κόσμο.
-Σύμφωνα με την επικρατέστερη μυθολογική παράδοση το πρώτο θεϊκό ζευγάρι στον κόσμο ήταν η Γαία (γη) και ο αστερόεις Ουρανός. Η Γαία και ο Ουρανός γεννούν 6 Τιτάνες ( Ωκεανός, Κοίος, Κρίος, Υπερίων, Ιαπετός και Κρόνος), 6 Τιτανίδες ( Θεία, Τηθύς, Φοίβη, Μνημοσύνη, Θέμις, Ρέα). Ακόμα έφεραν στον κόσμο τους Εκατόγχειρες ( Βριάρεω, Γύγη, Κόττο), τους Κύκλωπες ( Βρόντη, Στερόπη, Άργη) και τους Γίγαντες.
-Ο Τάρταρος ή Τάρταρα ήταν ο μυθικός τόπος όπου εγκλείονται και βασανίζονται οι
υβριστές θεών και ανθρώπων. Βαθύ υπόγειο βάραθρο. Στα Τάρταρα γκρέμισε ο Δίας τους Τιτάνες και τον πατέρα του Τιτάνα Κρόνο, όταν τον ανάτρεψε.
-739: ἀργαλέος, -α, -ον (ἄλγος, ἀλγαλέος). Επίπονος, οδυνηρός, τραχύς, δύσκολος, βαρύς.
-740: τελεσ-φόρος, -ον, <τέλος, φέρω. Αυτός που φέρνει σε ένα τέλος, φέρνει σε πέρας, τελεσφόρον εἰς ἐνιαυτόν έλεγαν για το έτος που συμπληρώνει τον κύκλο του. Λέγεται επίσης για ένα τέλειο έτος. Τελεσφόροι ἀραί, ευχαί: Εὐχές, που τείνουν προς εκπλήρωση, φάσματα δὸς τελεσφόρα, κάνε να εκπληρωθούν τα οράματα, τελεσφόρον χάριν δοῦναι, να δώσει τη χάρη της εκτέλεσης, της εκπλήρωσης.
– 744: ἐρεμνός, -ή, -όν, < Ἔρεβος, μαύρος, ζοφερός, σκοτεινός, κατάμαυρος, ολόμαυρος.
-748: ἀ-στεμφής, <στέμβω, ακίνητος, αδιάσειστος, αμετάτρεπτος, ακλόνητος.
-755: πολυ-δερκής, <δέρκομαι. Αυτός που βλέπει πολύ μακριά.
-757: ὀλοός, -ή, <ὄλλυμι: Καταστροφικός, μοιραίος, θανατηφόρος, ολέθριος, δολοφονικός.
-768: ἴφθιμος, <ἶφι, ἴφιος. Ισχυρός, δυνατός, ρωμαλέος.
-768: ἐπαινή: τρομερή, φοβερή.
στ. 778: κατ-ηρεφής, -ές, <ἐρέφω. Στεγασμένος καλά, θολωτός, επικρεμάμενος, πέτρινος. Λέγεται και για σπήλαιο, άντρο.
-782: Οι αθάνατοι θεοί ( αθανάτοισιν). Πάντα όταν αναφέρεται στους θεούς ο Ησίοδος, τους υμνεί και τους δοξάζει επαναλαμβάνοντας την Αθανασία τους. Αυτό συμβαίνει σε κάθε θρησκεία. Ας θυμηθούμε τις Ορθόδοξες Χριστιανικές επικλήσεις: Μεγαλοδύναμε Θεέ, Μέγας είσαι Κύριε, Στ` όνομα σου Θεέ μου, Κύριε των Δυνάμεων, Κύριε Ελέησον, Ιησούς Χριστός Νικά..
-785: ἐν χρυσέῃ προχόῳ. Σε χρυσή προχόη. Σε χρυσό αγγείο για ιερές χοές.
πρόχοος, πρόχους, ἡ, <προχέω. Δοχείο, αγγείο για χοές, υδροφόρο αγγείο, υδρία, λαγήνι, κανάτι για χύσιμο νερού στα χέρια των φιλοξενούμενων. Αγγείο με κρασί από το οποίο ο οινοχόος χύνει μέσα στα ποτήρια.
785 – 786: ἐν χρυσέῃ προχόῳ πολυώνυμον ὕδωρ, /ψυχρόν. Σε χρυσή προχόη με το πολυώνυμο, περίφημο και φημισμένο ψυχρό νερό της Στύγας.
πολυ-ώνυμος, -ον (ὄνομα), αυτός που έχει πολλά ονόματα, αυτός που λατρεύεται με πολλά ονόματα, αυτός που έχει ένδοξο όνομα, περίφημος.
795: νή-ϋτμος, -ον. <νη-, ἀϋτμή. Αυτός που έχει μείνει χωρίς ανάσα, άπνους, άπνοος.
814: χάος: Το χάος, η πρώτη κατάσταση του κόσμου κατά τον Ησίοδο. Άπειρο διάστημα, ατμόσφαιρα, άβυσσος, άπειρο και ατέλειωτο σκοτάδι.
814: ζοφερός, -ά, -όν, <ζόφος. Σκιερός, σκοτεινός, ανήλιαγος.
817: ἠΰς. Καλός, γενναίος, ατρόμητος, δυνατός, άφοβος.
819: Κῡμο-πόλεια, ἡ, <πολέω. Αυτή που περπατά στα κύματα. Κόρη του Ποσειδώνα.
1*. Αρχιτέκτων. Ιστορικός Αρχιτεκτονικής. Ιστορικός Τέχνης.
2*. Στους αγαπημένους μου Ιωάννα – Μαρίνα, Ειρήνη, Κωνσταντίνο, Μπάμπη, Νίκο.
-320x213.jpg)
