Σόλων: Το Θείον φθονερόν και ταραχώδες

Μάο Τσε Τουνγκ: Μεγάλη αναταραχή, υπέροχη κατάσταση.

Ησίοδος, Θεογονία.  820 – 885.

Όταν ο Ζευς έδιωξε βίαια τους Τιτάνες από την  ουράνια επικράτεια του, τότε η πελώρια Γη έσμιξε με τον Τάρταρο με την ερωτική φροντίδα της χρυσής εκτυφλωτικής Αφροδίτης. Από την ένωση αυτή γεννήθηκε ο Τυφωεύς (Τυφώνας). Αυτός ο Γίγας, ο παντοδύναμος με ανίκητα χέρια και ακάματα πόδια είχε εκατό κεφάλια φιδιού δεινά, δρακόντεια, πάνω από τους ώμους του. Από κάθε κεφάλι πρόβαλε γλώσσα μαύρη, μελανή. Από τα μάτια πεταγόταν φλόγες όταν κάπου κοίταζαν. Και τα εκατό κεφάλια μούγκριζαν με φωνές

830  τρομακτικές και αποτρόπαιες. Άλλοτε πάλι μιλούσαν ανθρώπινα και ευλαβικά  σαν να μιλούσαν σε θεούς. Άλλη φορά μούγκριζαν όπως οι δυνατοί και επιθετικοί ταύροι, ή  βρυχιόταν  σαν λιοντάρια ανίκητα ενώ άλλες φορές αλυχτούσαν σαν σκυλιά τόσο πειστικά που θαύμαζες και απορούσες  ακούγοντας τα. Το σφύριγμα τους ήταν τόσο οξύ και δυνατό που τα ψηλά βουνά αντηχούσαν. Θα γινόταν μεγάλο κακό εκείνη τη μέρα. Ο Τυφών θα γινόταν βασιλιάς θεών και ανθρώπων αν δεν αντιλαμβανόταν αμέσως τον κίνδυνο ο Ζευς, πατέρας θνητών και αθανάτων.  Βρόντηξε σκληρά και δυνατά τόσο που η Γη

840 αντιβόησε με ουρλιαχτά, όπως και ο  ευρύς Ουρανός, ο πόντος, ο Ωκεανός και τα Τάρταρα μέσα στη Γη. Ο θόρυβος από τα πόδια του Δία έκανε τον Όλυμπο τον μέγα να ταρακουνιέται, να σείεται συθέμελα. Η Γη βογκούσε από τα βαριά βήματα. Λαύρα πυρωμένη απλώθηκε στον πόντο τον βιολετή, τον μενεξεδένιο. Η πυρά αυτή ερχόταν με τη βροντές, τις αστραπές και τους πυρφόρους κεραυνούς του πελώριου Τυφώνα. Η πυρά έκανε τη Γη, τον Ουρανό και τη θάλασσα να βράζουν. Η ορμή των αθανάτων προκαλούσε κύματα σαν βουνά που σάρωναν τις ακτές και την ενδοχώρα. Σεισμός που δε σταματούσε ξεκίνησε. Από τους βρόντους τους ασταμάτητους

850 τρόμαξε ο βασιλιάς των νεκρών Άδης μέσα στη γη. Οι Τιτάνες ήταν συναγμένοι στα Τάρταρα γύρω από τον αρχηγό τους τον Κρόνο. Ο Δίας πήρε τα ανίκητα όπλα του, βροντή, αστραπή και εξαπέλυσε τον πυρακτωμένο, ανίκητο κεραυνό εφορμώντας από τον Όλυμπο.

856. Ο καυτός, πύρινος κεραυνός του Δία έκαψε και τα εκατό κεφάλια του τέρατος, του τεράστιου Τυφώνα. Ο Ζευς τον δάμασε και τον κτύπησε αλύπητα. Έπεσε στην αγκαλιά της πελώριας μητέρας του Γης. Ήταν πια νεκρός. Φλόγα πετάχτηκε από τον κατακεραυνωμένο νεκρό βασιλιά Τυφώνα

860 όταν έπεσε στα βαθιά, απόκρημνα, σκοτεινά φαράγγια του βουνού. Τα πάντα γύρω του καίγονταν όπως καίγεται και λιώνει ο κασσίτερος στα καζάνια και στα χωνιά των μεταλλουργών με έκλυση ανείπωτα υψηλής θερμοκρασίας. Θύμιζε η κατάσταση τις τεχνικές του Ηφαίστου όταν λιώνει το πιο σκληρό μέταλλο, τον σίδηρο, μέσα στα βαθιά φαράγγια. Η φωτιά λυσσομανούσε και έκαιγε με μένος τα πάντα.

Ο Ζευς με θλίψη έριξε τον Τυφώνα στα βάθη του απέραντου Τάρταρου. Από τον Τυφώνα πηγάζουν  και ξεκινούν οι υγροί άνεμοι,

870 εκτός του Νοτιά, του Βοριά και του αίθριου Ζέφυρου. Αυτοί οι τρεις άνεμοι είναι πολύ ωφέλιμοι στους θεούς και στους θνητούς. Οι άλλοι άνεμοι φυσούν χωρίς τάξη πάνω από τη θάλασσα και πέφτουν θυελλώδεις στον σκοτεινό πόντο φέρνοντας συμφορές στους θνητούς. Η αστάθεια αυτών των ανέμων τσακίζει τα πλοία και πνίγει τους ναυτικούς. Κανείς δε μπορεί να τους αντιμετωπίσει με επιτυχία από τους καπετάνιους που τους συναντούν καθώς ταξιδεύουν. Άλλοι βλαβεροί άνεμοι πέφτουν πάνω στην απέραντη λουλουδιασμένη Γη και καταστρέφουν τις καλλιέργειες των χάμω – γεννημένων ανθρώπων.

880 Γεμίζουν τον κόσμο με σκόνη και βαρύ, οδυνηρό θόρυβο.

Οι μακάριοι θεοί νίκησαν κατά κράτος τους Τιτάνες και έτσι τέλειωσε αυτός ο αποτρόπαιος και σκληρός πόλεμος. Πήραν όλα τα αξιώματα και τους θησαυρούς από τους Τιτάνες. Η Γαία μητέρα συμβούλεψε τους υπόλοιπους θεούς να στηρίξουν τον Δία  που γνωρίζει το παρόν και το μέλλον και να τον αναγνωρίσουν σαν αρχηγό τους. Έτσι και έγινε.

885  Ο Ζευς μοίρασε αρμοδιότητες και τιμές με δίκαιο τρόπο σε όλους τους θεούς που τον στήριξαν στην Τιτανομαχία.

1*. Αρχιτέκτων. Ιστορικός Αρχιτεκτονικής. Ιστορικός Τέχνης.

2*. Στους αγαπημένους μου  Ιωάννα – Μαρίνα, Ειρήνη, Κωνσταντίνο, Μπάμπη, Νίκο.