Αυστριακή παραίσθηση

Το 1945 οι τρεις «μεγάλοι» -Στάλιν, Ρούζβελτ και Τσόρτσιλ- αποφάσισαν έναν συγκυριακό συμβιβασμό, ότι η Αυστρία ήταν το πρώτο θύμα του Χίτλερ.

Δέκα χρόνια αργότερα, το 1955, οι νικητές του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου τερμάτιζαν τη διασυμμαχική κατοχή και η Αυστρία ανακτούσε την κυριαρχία της έναντι ενός υποχρεωτικού εις το διηνεκές καθεστώτος ουδετερότητας.

Η Αυστρία στην πραγματικότητα, όμως, υπήρξε εκλογικό προπύργιο των ναζί από τα μέσα της δεκαετίας του ’30.

Πατρίδα του αντισημιτισμού και του παγγερμανισμού, η Αυστρία γνώρισε έναν ολιγόμηνο εμφύλιο πόλεμο μεταξύ της Δεξιάς και της Αριστεράς το 1934 μέσα στους δρόμους της Βιέννης.

Ετσι, τον Μάρτιο του 1938, όταν ο Χίτλερ εισήλθε ως νικητής στη Βιέννη, έζησε έναν ρωμαϊκό θρίαμβο, καθώς τα παραληρούντα πλήθη τον έραιναν με άνθη.

Στην Αυστρία δεν εφαρμόστηκαν τα προγράμματα αποναζιστικοποίησης που υλοποιήθηκαν στη Γερμανία. Ετσι το «πρώτο θύμα του Χίτλερ» δεν άργησε να γίνει μια Γερμανία χωρίς τύψεις και ενοχές.

Γύρω από τα παραπάνω είχε διαμορφωθεί μια ένοχη σιωπή, που μόνον τολμηρές φωνές σαν αυτές των συγγραφέων Τόμας Μπέρνχαρντ και Πίτερ Χάντκε και στον Μεσοπόλεμο του Στέφαν Τσβάιχ κλόνισαν.

Επίσης το 1986 αποκαλύφθηκε πως ο πρώην γενικός γραμματέας του ΟΗΕ και υποψήφιος για την Προεδρία της Αυστρίας, Κουρτ Βαλντχάιμ, είχε υπηρετήσει ως μέλος της ομάδας του Μαξ Μέρτεν που υλοποιούσε τον οδικό χάρτη της τελικής λύσης του εβραϊκού ζητήματος στην Ελλάδα.

Το 2000 το σκοτεινό παρελθόν της Αυστρίας επανήλθε στο προσκήνιο, όταν το Λαϊκό Κόμμα τερμάτισε τη συνεργασία του με τους Σοσιαλδημοκράτες για να τους αντικαταστήσει με το ακροδεξιό Κόμμα της Ελευθερίας.

Η πρόσφατη εκλογική πρωτιά της Ακροδεξιάς στην Αυστρία αφήνει βαρύ φορτίο ευθυνών στα κόμματα του δημοκρατικού τόξου για την αδράνειά τους.

Τέλος, είναι σαφές ότι οι πολιτικές εξελίξεις στη Γερμανία και στην Αυστρία βρίσκονται σε σχέση συγκοινωνούντων δοχείων.

Αν επί δεκαετίες ολόκληρες η Αυστρία ισορροπούσε ως μια Γερμανία χωρίς τύψεις, σήμερα βρίσκεται όπως το 2015, με αφορμή το προσφυγικό, στη δίνη του κυκλώνα.

Η Αυστρία φοβάται ότι θα μετατραπεί σε αίθουσα αναμονής όλων όσοι δεν έχουν κατοχυρώσει το δικαίωμα παραμονής στη Γερμανία.

Με τα σημερινά δεδομένα είναι βέβαιο ότι για το ορατό μέλλον δεν φαίνεται άλλη εναλλακτική αξιόπιστη πρόταση κυβερνητικής διαχείρισης στη Βιέννη, που να μην επενδύει στον φόβο και στην αναδίπλωση.