Κατά τη γνώμη μου, ελπιδοφόρες οι εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝ.ΑΛΛ., με σοβαρό ενδεχόμενο την εκλογή νέας ηγεσίας που θα εργαστεί για τη συνεργασία των δυνάμεων του προοδευτικού χώρου στη βάση κοινού προγράμματος διακυβέρνησης. Εξελίξεις που δεν θα είχαν δρομολογηθεί αν το άλλοτε πανίσχυρο κόμμα του Ανδρέα Παπανδρέου είχε εκτοπίσει στις πρόσφατες ευρωεκλογές από τη δεύτερη θέση τον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.
Το επισημαίνω, για κάποιες «παλιές καραβάνες» της δημοσιογραφίας που ειρωνεύτηκαν την πρώτη μετεκλογική ανακοίνωση του κόμματός μας, η οποία εκτιμούσε ότι «αντέξαμε».
Προσωπικά, είχα δημοσιεύσει άρθρο την επομένη του ταραγμένου συνεδρίου μας, με τίτλο «Ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. θα ανακάμψει παρά τα αυτογκόλ» («Εφ.Συν.» 27.2.2024). Ορισμένοι τότε μου διαμήνυσαν «μην εκτίθεσαι»· προτροπή που έχω ακούσει πολλές φορές εδώ και μήνες από αναχωρητές του ΣΥΡΙΖΑ που υπέπεσαν σε πολλά λάθη, ιδίως στην πορεία προς τις ευρωεκλογές.
Παρά τα νέα προβλήματα εσωστρέφειας στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, δηλώνω ότι θα συνεχίσω να εκτίθεμαι, υπερασπιζόμενος τις συλλογικές μας αποφάσεις, εννοείται και τον χαρακτήρα του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. ως κόμμα της σύγχρονης Αριστεράς, όχι Κεντροαριστεράς. Αριστεράς των ανοιχτών οριζόντων προγραμματικά, σε μια διαρκώς μεταβαλλόμενη διεθνή πραγματικότητα, κυρίως όμως των κοινωνικών και πολιτικών συμμαχιών, αν θέλει να αλλάξει τα πράγματα σήμερα.
Στη Γαλλία, έφτασε η Ακροδεξιά προ των πυλών για να συμμαχήσει η ευρύτερη Αριστερά, να προβούν δηλαδή οι συνιστώσες της σε μια στρατηγική επιλογή. Στην Ελλάδα, ο Αλέξης Τσίπρας έκανε τη στρατηγική επιλογή της απλής αναλογικής, που όμως αποδείχτηκε μετέωρη με ένα ΚΚΕ μακριά από τις ενωτικές παραδόσεις του και το ΠΑΣΟΚ ανέτοιμο και φοβικό, λόγω των ετών της μεγάλης σύγκρουσης με τον ΣΥΡΙΖΑ των πολλών ακροτήτων μετά το 2010, που και σήμερα στέκουν εμπόδιο για την προσέγγιση της λαϊκής του βάσης με τη δική μας.
Η διεύρυνση, που δεν άρεσε στον Δημήτρη Παπαδημούλη («Εφ.Συν.» 27.6.2024), την οποία χαρακτήρισε ελιτίστικα «ό,τι να ’ναι», ήταν ορθή επιλογή, αλλά έμεινε στις κορυφές, δεν απλώθηκε στην κοινωνία. Το κρίσιμο ερώτημα μετά τις ευρωεκλογές, που η κυβέρνηση Μητσοτάκη δέχτηκε ισχυρότατο πλήγμα με καθοριστική τη δική μας συμβολή, είναι τώρα τι κάνουμε. Θα συνεχίσουμε να βάζουμε αυτογκόλ και κάποια στελέχη με δηλώσεις τους να προκαταλαμβάνουν συλλογικές αποφάσεις;
Απαντώ ότι ο λαός του ΣΥΡΙΖΑ, που κράτησε το κόμμα όρθιο μετά το 2023, δεν θα επιτρέψει νέα διάσπαση. Αντιθέτως, απαιτεί να απαντήσουμε με τους κατάλληλους χειρισμούς και διαδικασίες διαλόγου στο φως στη μέγιστη πρόκληση οικοδόμησης μιας ευρείας συμμαχίας προόδου και οικολογίας, για να ηττηθεί η ήδη παραπαίουσα κυβέρνηση Μητσοτάκη.
*Υπεύθυνος του Γραφείου Ειρήνης του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.
