Ποιος θα προτείνει να τιμηθεί ο Καποδίστριας

Διαδοχικές κυβερνήσεις Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ άφησαν αναξιοποίητο στην Ε.Ε. το κεφάλαιο «Καποδίστριας», ενώ φρόντισαν να τιμηθούν ως «μεγάλοι» ευρωπαϊστές οι Κωνσταντίνος Καραμανλής και Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, καθώς και ο Ανδρέας Παπανδρέου, δίκαια, θα έλεγα, ο τελευταίος.

Υπενθυμίζω ότι εδώ και χρόνια, έχει προταθεί από την εγχώρια Πρωτοβουλία «Καποδίστριας- Σπινέλι – Ευρώπη», της οποίας υπήρξα ιδρυτικό μέλος, να διεκδικήσουν επισήμως οι ελληνικές κυβερνήσεις να αναγνωριστεί και ο πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδας ως πρωτεργάτης της Ευρωπαϊκής Ιδέας, η οποία χρονολογείται από το 1814, δηλαδή μετά τη λήξη των Ναπολεόντειων Πολέμων. Και ας λέει η Δεξιά ότι η μεγάλη αυτή ιδέα γεννήθηκε μέσα στον Ψυχρό Πόλεμο.

Κανείς ευρωπαϊστής δεν μπορεί να αμφισβητήσει τον ευρωπαϊσμό του Καποδίστρια καθώς τιμάται από την Ελβετία, τη Σλοβενία και τη Ρωσία. Στη Λωζάννη έχει στηθεί μνημείο προς τιμήν του, διότι ο Καποδίστριας υπήρξε ο συντάκτης του Συντάγματος του αντίστοιχου καντονιού.

Αν η επίσημη Ελλάδα ήθελε να πρωτοστατήσει για μια νέα σχέση της Ε.Ε. με τη Ρωσία, στο πλαίσιο ενός πανευρωπαϊκού ορίζοντα ενοποίησης, ο Καποδίστριας θα μπορούσε να αποτελέσει ισχυρότατο διπλωματικό όπλο, πολύ περισσότερο που κυρίως οι ΗΠΑ με ουραγό τις σημερινές ευρωπαϊκές ηγεσίες τύπου Φον Ντερ Λάιεν, καλλιεργούν την ιδέα της νέας ρωσικής απειλής, την οποία τροφοδότησε μέσα και στις κοινωνίες της ηπείρου μας ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος Πούτιν εναντίον της Ουκρανίας. Ομως, η ειρήνη στην Ουκρανία θα επιτευχθεί αργά ή γρήγορα, με την Ουκρανία μη εντασσόμενη στο ΝΑΤΟ, οπότε θα ανοίξει ο δρόμος για τη νέα σχέση Ε.Ε.-Ρωσίας.

Εκ των πρωτεργατών της Ιονίου Πολιτείας, ο Καποδίστριας μίλησε, από το 1815, για «μια κοινή πατρίδα, την Ευρώπη».

«Μονάχα η έλλογη επικράτηση των φιλελεύθερων και δημοκρατικών ιδεών –είχε πει–, ο σεβασμός των δικαιωμάτων των μικρών λαών και όχι η επιστροφή σε παλιούς και ξεπερασμένους θεσμούς της βίας, είναι εκείνα που πρέπει να αποφασίσουμε προκειμένου να επιτύχουμε την επικράτηση της ειρήνης και της συμφιλίωσης των λαών της Ευρώπης». Στα λόγια αυτά περιέχεται και η σημερινή ανάγκη για αλλαγή πορείας της Ε.Ε. στην κατεύθυνση μιας πιο δημοκρατικής, κοινωνικής και ειρηνικής Ευρώπης.

Με τον «τυφώνα Τραμπ» προ των πυλών, μια τέτοια πορεία καθίσταται απολύτως αναγκαία για το σύνολο της ηπείρου μας και όλο τον κόσμο. Να μιλήσουμε, λοιπόν, και για την πανευρωπαϊκή συνεργασία, την οποία εκπροσωπούν δύο σπουδαίοι θεσμοί, το Συμβούλιο της Ευρώπης και ο Οργανισμός για την Ασφάλεια και Συνεργασία στην Ευρώπη-ΟΑΣΕ.

*Υπεύθυνος του Γραφείου Ειρήνης του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.