Ενώ ο Ελληνας πρωθυπουργός συναντά τον Τούρκο συνάδελφό του, είναι ηχηρή η σιωπή της κυβέρνησης αλλά και της αντιπολίτευσης γύρω από τα πυρηνικά. Θυμίζουμε ότι μόλις τον Δεκέμβριο ο Ερντογάν πρότεινε να προμηθεύσει την Ελλάδα με ηλεκτρική ενέργεια από τους πυρηνικούς σταθμούς της Τουρκίας, όπως αυτόν που θα κατασκευάσει στην Ανατολική Θράκη (https://bit.ly/44wbrFz) ή αυτόν στη Σινώπη της Μαύρης Θάλασσας.
Η Τουρκία, παρά την καθυστέρηση από το αντιπυρηνικό κίνημα, ολοκλήρωσε τον πυρηνικό σταθμό στο Ακουγιού απέναντι από την Κύπρο και παρακάμπτοντας τους σημαντικούς περιβαλλοντικούς κινδύνους για ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο, σχεδιάζει να διασυνδέσει με υποθαλάσσιο καλώδιο το ηλεκτρικό της σύστημα με αυτό στο νησί. Και όπως αυτό σημαίνει το βάθεμα της εξάρτησης των κατεχομένων από την Τουρκία, η ίδια θα εξαρτηθεί για αρκετές δεκαετίες από τη Ρωσία, αφού η Rosatom και κατασκεύασε τον πυρηνικό σταθμό και παρέχει τα καύσιμα και τον λειτουργεί και έχει αναλάβει την επιστροφή των πυρηνικών αποβλήτων στη Ρωσική Ομοσπονδία. Γνωρίζοντας τις πυρηνικές φιλοδοξίες της Τουρκίας ήδη από τη δεκαετία του ’70, σε τι να αποδώσουμε την αδράνεια των ελληνικών κυβερνήσεων;
Το αίτημα για Βαλκάνια και Μεσόγειο χωρίς πυρηνικά έχει ενταφιαστεί και η ελληνική κυβέρνηση, αφού ο Μητσοτάκης έχει αποκλείσει την εγκατάσταση πυρηνικού εργοστασίου στην Ελλάδα λόγω σεισμικότητας, αναζητά ηλεκτρική ενέργεια από τα πυρηνικά των γειτόνων. Εχουμε αποκαλύψει τις συνεννοήσεις της από το 2022 με τη βουλγαρική κυβέρνηση για έμμεση ελληνική χρηματοδότηση νέας πυρηνικής μονάδας στο Κοζλοντούι, μέσω εγγυημένης απορρόφησης της ηλεκτροπαραγωγής της από τη χώρα μας για 30 χρόνια. Ομως οι Βούλγαροι, που έχουν συνηθίσει να παίρνει η Ρωσία τα πυρηνικά τους απόβλητα, αρνούνται να τα ενταφιάσουν στη χώρα τους, όπως αποκάλυψε σε εκδήλωση των Βαλκάνιων Πράσινων στις 5.5.2022 ο τότε αντιπρόεδρος της βουλγαρικής κυβέρνησης Borislav Sandov.
Ποια σχέδια ακριβώς εξυπηρετούνται με τη σύμφωνη γνώμη που ζητά το ΥΠΕΝ από τις περιφέρειες της χώρας, μακριά από τη δημοσιότητα και χωρίς εισήγηση-ενημέρωση των συμβούλων για τη Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων του σχεδίου «διαχείρισης των εξαντλημένων πυρηνικών καυσίμων και των ραδιενεργών αποβλήτων της Βουλγαρίας»;
Τον Νοέμβριο του 2023 η Βουλγαρία εντάχθηκε στη διακήρυξη των χωρών που θέτουν ως στόχο τον τριπλασιασμό του παγκόσμιου μεριδίου της πυρηνικής ενέργειας και προχωρά στην κατασκευή των μονάδων 7 και 8 στον πυρηνικό σταθμό του Κοζλοντούι. Ταυτόχρονα η ελληνική κυβέρνηση στήριξε την απόφαση της Κομισιόν για «πράσινο ξέπλυμα» των πυρηνικών, εντάσσοντάς τα στις «πράσινες» μορφές ενέργειας μαζί με το ορυκτό αέριο, ως δήθεν «εναλλακτικές λύσεις» για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης.
Ομως η ραδιενέργεια δεν γνωρίζει σύνορα! Στη Γερμανία πέρυσι έκλεισαν τα τελευταία πυρηνικά εργοστάσια μετά από δεκαετίες αγώνων. Πράσινοι και Αριστερά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αρνούνται τον πυρηνικό εφιάλτη μαζί με την ενεργειακή φτώχεια, σε αντίθεση με τους τοξικομανείς της ανάπτυξης και τους βελοπούλειους τυχοδιωκτισμούς.
* Πρώην ευρωβουλευτής, Πράσινοι
