ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Γιώργος Καπόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Η ψύχραιμη αντίδραση του Ερντογάν στο εκλογικό αποτέλεσμα με το γνωστό κλισέ ότι νικητής είναι η τοπική αυτοδιοίκηση δεν απαντά στο πιο κρίσιμο μετεκλογικό ερώτημα που δεν είναι άλλο από το πώς θα αντιμετωπίσει τον Ιμάμογλου και το CHP που προβάλλουν από προχθές το βράδυ ως κυβέρνηση σε αναμονή.

Με άλλα λόγια, αν θα υπάρξει επιστροφή στο μέχρι τις περσινές προεδρικές εκλογές κυρίαρχο αφήγημα, σύμφωνα με το οποίο οι άπιστοι Σταυροφόροι της Δύσης έχουν συνωμοτήσει κατά της Τουρκίας για να την εμποδίσουν να γίνει περιφερειακή μεγάλη δύναμη.

Εξυπακούεται ότι η επάνοδος στο αφήγημα θα είναι ασύμβατη με την εξομάλυνση των σχέσεων της Τουρκίας με μια σειρά από χώρες της περιοχής.

Ο Ερντογάν έχει μπροστά του έναν πολιτικό ορίζοντα τετραετίας ελεύθερο από εκλογικές αναμετρήσεις και μια διεθνή και περιφερειακή συγκυρία που θυμίζει κινούμενη άμμο.

Σε κάθε περίπτωση, όποιες και αν είναι οι προθέσεις του, δεν μπορεί, εκ των πραγμάτων, να κάνει δεσμευτικές για τη χώρα επιλογές πριν ξεκαθαρίσουν τρία μέτωπα:

● Η σύγκρουση του Ισραήλ με τη Χαμάς, αλλά και με τις φιλοϊρανικές οργανώσεις στη Μέση Ανατολή.

● Ο πόλεμος Ρωσίας – Ουκρανίας με ζητούμενο αν θα προωθηθούν στο μέτωπο χερσαίες δυνάμεις χωρών-μελών του ΝΑΤΟ, καθώς και εάν θα παραδοθούν στο Κίεβο μαχητικά F-16.

● Η τελική έκβαση της μονομαχίας Μπάιντεν – Τραμπ για τον Λευκό Οίκο.

Αν εκλεγεί ο Τραμπ και δεν γεφυρωθούν οι διαφορές Γαλλίας – Γερμανίας ως προς την εμπλοκή του ΝΑΤΟ στην Ουγγαρία, τότε, εκ των πραγμάτων, θα διευρυνθεί το περιθώριο ελιγμών και πρωτοβουλιών της Τουρκίας.

Τηρουμένων των αναλογιών, η Τουρκία του Ερντογάν σήμερα βρίσκεται σε παρόμοιο κρίσιμο σταυροδρόμι με αυτό στο οποίο βρέθηκε ο Κεμάλ το 1926.

Τότε η Αγκυρα εγκατέλειψε τη διεκδίκηση της Επαρχίας της Μοσούλης του σημερινού βόρειου Ιράκ, που παραλίγο να τη φέρει σε σύγκρουση με τη Βρετανική Αυτοκρατορία και, έτσι, ο Κεμάλ μπόρεσε να προωθήσει την εσωτερική μεταρρυθμιστική του ατζέντα του.

Μπορεί το καθεστώς Ερντογάν να επιβιώσει χωρίς αφήγημα, με μοναδικό στόχο μια εξυγίανση της οικονομίας με υψηλό, αν όχι απαγορευτικό, κόστος;

Αν η απάντηση στο παραπάνω ερώτημα είναι αρνητική, ο Ερντογάν θα επανέλθει στο γνωστό αφήγημα.