Υπουργοί μεταρρυθμιστές σωρό, προβλήματα χρόνια μεγάλα, λύση, παραρτήματα ξένων πανεπιστημίων! Ιδιωτικά, κατ’ ευφημισμόν μη κερδοσκοπικά!
Πανεπιστημιακά όργανα, ανανέωση με λύσεις απ’ το παρελθόν εμπλουτισμένες, αντί πρυτανικά συμβούλια, συμβούλια διοίκησης με εξωτερικά μέλη! Ενοχλητικές αντιδράσεις παρακάμπτονται, ενισχύεται(;) ο «εγκριτικός», τελικά διεκπεραιωτικός, επουσιώδης ρόλος τους. Η διπλωματία διδάσκει τακτικισμό, το ελληνικό Πανεπιστήμιο προάγει την επιστήμη του, σε παραγωγικό συνδυασμό με επωφελείς ομαδοποιήσεις. Η μεθόδευση δεν πέτυχε συνολικά! ΑΕΙ δεν έχουν ακόμη συγκροτήσει Συμβούλια, σε σχεδόν δύο χρόνια! Αναγκαστικά ο νέος νόμος που ψηφίστηκε χρειάστηκε (85) άρθρα, περισσότερα απ’ όσα για τα «καινοτόμα» παραρτήματα, για να βελτιώσει τον προηγούμενο, που χαρακτηρίστηκε «έκτρωμα».
Σε μια ευρωπαϊκή χώρα που εγκαλείται απ’ το Ευρωκοινοβούλιο για τη λειτουργία του κράτους δικαίου, δεν εκπλήσσει να παρακάμπτεται κάθε συνταγματική προστασία κοινωνικών αγαθών, το άρθρο 16 του Συντάγματος να γίνεται ακορντεόν, όταν ανερυθρίαστα η υγεία του πολίτη τιμολογείται σε απογευματινά ιατρεία δημόσιων νοσοκομείων, με κοινωνική αναλγησία.
Εύλογες ανησυχίες φοιτητών για το επαγγελματικό τους μέλλον. Η κατάσταση δεν έχει αποσαφηνιστεί ούτε για τα ΤΕΙ που εντάχθηκαν στα Πανεπιστήμια με προηγούμενη μεταρρύθμιση. Σχετική πρόσφατη απόφαση ΣτΕ (922/2023) με το σκεπτικό της είναι καταλυτική για συνταγματική κατοχύρωση της δωρεάν δημόσιας ανώτατης εκπαίδευσης από κρατικά ΑΕΙ.
Ελεύθερη εγκατάσταση παραρτημάτων ξένων ΑΕΙ στη χώρα μας, για μεγαλύτερη εμπορευματοποίηση της παιδείας στην ανώτατη βαθμίδα της και ακόμη ένα πεδίο ελεύθερο για όργιο κερδοσκοπίας. Εύκολο άλλοθι, υποθετική προσδοκώμενη αύξηση, βελτίωση ευκαιριών πρόσβασης σε ΑΕΙ, αναμφίβολα για το βαλάντιο της μέσης ελληνικής οικογένειας που μαστίζεται απ’ τον καλπάζοντα πληθωρισμό! Χαράς ευαγγέλια, έτσι σε συνθήκες ανταγωνιστικές βελτιώνεται και το επίπεδο σπουδών στα δημόσια ΑΕΙ! Μυθεύματα «μεταρρυθμιστικής αριστείας».
Αντιδράσεις θεσμικών φορέων της Ανώτατης Εκπαίδευσης λίγες, υποτονικές, κυρίως από περιφερειακά ΑΕΙ, που θα πληγούν περισσότερο καίρια.
Αξιοσημείωτες εξαιρέσεις, ανακοινώσεις Συγκλήτων Πανεπιστημίου Πατρών και ΠΑΠΕΛ, με περιορισμένη οπτική η δεύτερη. Κάποιες, ευάριθμες αντιδράσεις συνδικαλιστικών φορέων μελών της πανεπιστημιακής κοινότητας. Αντίδραση Συνόδου των Πρυτάνεων αναμενόμενη, άνευρη. Πανηγυρισμοί από ιδιωτικά κολέγια, οσφραίνονται ευκαιρία μεγάλης κερδοσκοπίας, ίσως υποδηλώνουν συμφέροντα που βοήθησαν δρομολογηθεί εξέλιξη.
Υποκριτικές επικλήσεις εκσυγχρονιστικής«αριστείας», καλοπροαίρετες προσδοκίες, για συνεργασία, να ενισχύσει το κράτος τα δημόσια ΑΕΙ, ελπίζοντας έτσι να διασωθούν από την καταιγίδα τα περιφερειακά, ηχούν ρομαντικές, ίσως αποδειχτούν επιμηθείς.
Η ελπιδοφόρα αγωνιστικότητα και οι αντιδράσεις των φοιτητών διαβάλλονται επικοινωνιακά από τους εμπνευστές της εξαφανισμένης «πανεπιστημιακής αστυνομίας». Αποφασιστικά θα αντισταθούν και στην εφαρμογή του νέου νόμου. Ο δημόσιος διάλογος και η συζήτηση στο Κοινοβούλιο δυστυχώς επικαλύφθηκε από κομματικές αντιδικίες, επίκαιρους «αφορισμούς» και αποκορυφώθηκε στη θλιβερή κορόνα: «sugar daddies».
Ξεδιπλώνεται συστηματικά, με επικοινωνιακό ορυμαγδό, οργανωμένη, νεοφιλελεύθερη, αντικοινωνική, αντιθεσμική επίθεση, που ευνοεί τελικά μόνον λίγα μεγάλα συμφέροντα.
Αραχνοΰφαντο διάφανο, «φύλλο συκής», προοδευτικά φκιασιδώματα, καθρεφτάκια για ιθαγενείς… Διαχρονικά η παιδεία ήταν η καρδιά των αγώνων του Ελληνισμού.
Στην πρόσφατη Ιστορία λειτούργησε καταλυτικά με το πάντα επίκαιρο: ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.
*Συνταξιούχος πρέσβης, εξωτερικό μέλος Σ.Δ. ΠΑΠΕΛ
