Μέχρι τις 6.10.2023, το νέο δεδομένο στις ισορροπίες της Μέσης Ανατολής δεν ήταν άλλο από την εντυπωσιακή διπλωματική παρουσία της Κίνας στους τοπικούς συσχετισμούς.
Στις αρχές του καλοκαιριού το Πεκίνο ανακοίνωσε πως ύστερα από δική του μεσολάβηση το Ιράν και η Σαουδική Αραβία συμφώνησαν να αποκαταστήσουν διπλωματικές σχέσεις.
Λίγο αργότερα, με νέα πρωτοβουλία του Πεκίνου το Ριάντ και η Τεχεράνη προσεκλήθησαν να γίνουν μέλη της Ομάδας BRICS.
Ολα τα παραπάνω ήταν, πρώτον, μια προσπάθεια σταθεροποίησης μιας περιοχής που έχει στρατηγική σημασία για την ενεργειακή επάρκεια της Κίνας και, δεύτερον, ένα μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις ότι το Πεκίνο θα είναι σταθερά παρόν στις εστίες έντασης και σύγκρουσης του πλανήτη.
Από το Σάββατο 7.10.2023 η Κίνα λάμπει διά της απουσίας της στη Μέση Ανατολή, ενώ παρόμοια σιγή ασυρμάτου επικρατεί και προς τις εξελίξεις στην Ουκρανία.
Η στάση της Κίνας στη Μέση Ανατολή και στην Ουκρανία προσδιορίζεται από δύο εκ πρώτης όψεως αντιφατικούς στόχους:
● Ως η κατ’ εξοχήν δύναμη που επωφελείται από την παγκοσμιοποίηση, η Κίνα φοβάται τις παρενέργειες των κυρώσεων που επιβάλλουν απλόχερα οι ΗΠΑ.
● Ταυτόχρονα, με τις ΗΠΑ να έχουν εμπλακεί σε μια δεινή εσωτερική κρίση αλλά και στις συγκρούσεις στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή, περιορίζεται ασφυκτικά, αν δεν εκμηδενίζεται, η δυνατότητα της Ουάσινγκτον να στήσει στον Ινδικό-Ειρηνικό συμμαχίες που θα έχουν στόχο την ανάσχεση της ανάδειξης της Κίνας ως κυρίαρχης υπερδύναμης.
Οι ΗΠΑ, όπου αμφισβητούνται η δικομματική σταθερότητα και η ομαλότητα και με την Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή ανοιχτές πληγές, δεν έχουν ούτε τη βούληση ούτε τη δυνατότητα να ανοίξουν ένα τέταρτο στη σειρά μέτωπο με την Κίνα, με επίκεντρο είτε τα στενά της Ταϊβάν είτε τα αμφισβητούμενης κυριαρχίας νησιωτικά κοραλλιογενή συμπλέγματα στη Νότια Σινική Θάλασσα.
Αλλωστε, η εμπλοκή σε πολλά ταυτόχρονα μέτωπα είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα των μεγάλων δυνάμεων, η ηγεμονική πρωτοκαθεδρία των οποίων βρίσκεται σε αποδρομή, όπως αναφέρει ο Πολ Κένεντι στο βιβλίο «Ανοδος και πτώση των μεγάλων δυνάμεων» όπου χαρακτηρίζει το φαινόμενο ως σύμπτωμα «αυτοκρατορικής υπερεξάπλωσης»
Τόσο στη Μέση Ανατολή όσο και στην Ουκρανία, η Κίνα δεν έχει κανένα λόγο να δραστηριοποιηθεί με θόρυβο και να υπενθυμίσει στις ΗΠΑ ότι η εποχή της μόνης υπερδύναμης ανήκει στο παρελθόν.
-320x213.png)
