Δεν είναι το αυξημένο κόστος παραγωγής ο κοινός παρονομαστής των αγροτικών εξεγέρσεων σε όλη την Ευρώπη. Ο κοινός παρονομαστής είναι ο τρόμος που γεννιέται από την αυθαίρετη επιβολή της αντιαγροτικής πολιτικής, της λεγόμενης Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, αλλιώς ΚΑΠ, με την οποία εφαρμόζονται τα σχέδια της μείωσης μέχρι του αφανισμού μιας πληθυσμιακά δυναμικής και ιστορικής ομάδας της ανθρωπότητας, των ανθρώπων της υπαίθρου, των γεωργών, των κτηνοτρόφων και των ψαράδων. Μια πολιτική που αποτελεί μέρος των μεγαλεπήβολων σχεδιασμών για τη μετάβαση από τον Homo Sapiens στον Homo Deus, προσδοκίες του club των δισεκατομμυριούχων.
Ο πανευρωπαϊκός αγροτικός ξεσηκωμός ξέσπασε από την πίεση που εφαρμόζεται από την ΚΑΠ με στόχο την καταστροφή της χαράς του ανθρώπου να δημιουργεί, του ανθρώπου που από τα πανάρχαια χρόνια μοχθεί να παράγει χρήσιμα προϊόντα ποιότητας για να μπορεί να επιβιώσει. Και αυτό το πέτυχαν είτε επιδοτώντας τα, είτε καταστρέφοντάς τα. Είναι κοινό μυστικό ότι αν θες να καταστρέψεις ένα προϊόν, το επιδοτείς! Αλλά και με τις αποσύρσεις των υποτιθέμενων πλεονασμάτων, για να συγκρατηθούν οι τιμές στις αγορές, με την προσπάθεια μείωσης και συρρίκνωσης του ενεργού αγροτικού πληθυσμού, με το πρόγραμμα της πρόωρης συνταξιοδότησης καθώς και με τη μετατροπή του από παραγωγό σε συντάκτη ατέλειωτων σελίδων γραφειοκρατίας και πολλά παρόμοια μέτρα που σκοπό έχουν από τη μία τη συρρίκνωση του αγροτικού πληθυσμού και από την άλλη την καταστροφή και την υποβάθμιση των αγροτικών προϊόντων τόσο ποσοτικώς όσο και ποιοτικώς. Το τραγικότερο όμως ήταν η αποσύνδεση της παραγωγής από την επιδότηση! Δηλαδή η επιδότηση χωρίς την προϋπόθεση παραγωγής αγροτικών προϊόντων, στον βωμό της διαφθοράς και της υποκρισίας. Οι αγροτικές ενισχύσεις ως γνωστόν έχουν διαφθείρει και αλλοιώσει όλους σχεδόν τους εμπλεκόμενους. Αυτός ήταν και ο ουσιαστικός σκοπός της ύπαρξής τους.
Ο αγροτικός κόσμος αντιλαμβάνεται ότι αποτελεί πρόφαση η υποτιθέμενη προστασία του περιβάλλοντος με τη χρησιμοποίηση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας φιλικών με το περιβάλλον, όπου σημειωτέον συγκαταλέγεται και η…πυρηνική ενέργεια (!) ως πράσινη ενέργεια και επιδοτείται η κατασκευή πυρηνικών εργοστασίων. Αντιλαμβάνεται την τρομοκρατία του διοικητικού ελέγχου με τη βοήθεια δορυφόρων-κατασκόπων των κινήσεών τους, καθώς τα κέντρα εξουσίας τούς υποχρεώνουν ακόμη και να φωτογραφίζουν με smartphones με γεωσήμανση (geotagged photos) τα χωράφια τους (AgriSnap-GR) σαν πισωγύρισμα σε στρατόπεδα αιχμαλώτων ή σκλάβων αλλοτινών εποχών.
Με εργαλεία την «Πράσινη Συμφωνία» και τη δήθεν «κλιματική αλλαγή» στον δρόμο προς τη μετάβαση από τον Ηomo Sapiens στον Homo Deus, το ζωικό κεφάλαιο θα εξολοθρευτεί και η δικαιότερη κατανομή των άμεσων ενισχύσεων και η ελάφρυνση των φόρων στα μέσα παραγωγής θα αποτελεί αστείο «θερινής νυκτός»! Γιατί η «Πράσινη Συμφωνία» είναι απλώς ακόμα ένα εργαλείο αύξησης των φόρων στα μέσα παραγωγής, για να ανοίξουν διάπλατα τα σύνορα σε τρίτες χώρες με πολύ φτηνότερο κόστος.
Στον κανονισμό για τα φυτά που παράγονται με νέες γονιδιωματικές τεχνικές γνωρίζουμε ότι υπάρχει ο κίνδυνος δημιουργίας μονοπωλιακών ή ολιγοπωλιακών καταστάσεων στην αγορά, καθώς οι νέοι χαρακτήρες που δημιουργούνται με τις νέες γονιδιωματικές τεχνικές θα προστατεύονται με διπλώματα ευρεσιτεχνίας και, το σημαντικότερο, ότι θα οδηγούν σε περιορισμό της διαθεσιμότητας των ποικιλιών;
Η πράσινη μετάβαση και τα μέτρα προστασίας από την κλιματική αλλαγή είναι ένα προσχηματικό εργαλείο με μοναδικό σκοπό τη δημιουργία ενός κυματοθραύστη των δίκαιων αιτημάτων και της αγωνίας των ανθρώπων της πρωτογενούς παραγωγής ολόκληρου του πλανήτη για την πατροπαράδοτη ελεύθερη δραστηριότητα και δημιουργία προς όφελος όλων.
Το πανευρωπαϊκό αγροτικό μέτωπο της μάχης, με λίγα λόγια, έχει ως κέντρο βάρους την ανθρώπινη υπόσταση και αξιοπρέπεια, για την ουσιαστική συμμετοχή των αγροτών αλλά και των λαών γενικότερα στα κέντρα λήψης των αποφάσεων, στον δρόμο για την ισονομία και ισοπολιτεία και πρέπει να μας συμπεριλαμβάνει όλους.
Υιοθετώντας τους στίχους του Γερμανού ποιητή θα λέγαμε στους σχεδιαστές του μέλλοντός μας «ο αγρότης είναι χρήσιμος πολύ. Ξέρει να σπέρνει, ξέρει και να θερίζει. Μόνο που έχει ένα ελάττωμα, ξέρει να σκέφτεται».
Και σκέφτεται ότι δεν αρκεί μόνο να αφαιρεθούν μερικά, από τα περιττά έτσι και αλλιώς, μηδενικά του τραπεζικού λογαριασμού των δισεκατομμυριούχων, γιατί και χωρίς αυτά ο τρόπος ζωής τους δεν θα αλλάξει, ούτε η προσωπική τους ασφάλεια, ούτε οι απολαύσεις τους. Οτι θα πρέπει να επιστρέψουμε σε εποχές όπου η αμοιβή του κεφαλαίου ήταν απαγορευμένη, έτσι που, τουλάχιστον στην κορύφωση των καταστάσεων, ένας και μόνο άνθρωπος να μην έχει περισσότερη δύναμη από ένα ολόκληρο κράτος, έναν ολόκληρο λαό. Ο τοκισμός τον Μεσαίωνα άλλωστε ήταν για τη χριστιανική εκκλησία πράξη αμαρτωλή, ανήθικη και ανεπίτρεπτη. Στα περί αναχρονισμού απλά θα αντιπαραθέταμε βέβαια όλους τους ανθρώπους που καθημερινά πετάγονται έξω από τα σπίτια τους και σιτίζονται σε συσσίτια κάθε είδους, market pass, fuel pass, κοινωνικό ρεύμα κ.λπ. και ότι όλα αυτά γίνονται μέσα στο πνεύμα των μεταρρυθμίσεων που επαναφέρουν τον, κοινώς ομολογούμενο, εργασιακό μεσαίωνα.
Η γη μας θα συνεχίσει να γεννά καρπούς και εμείς θα παραμένουμε αισιόδοξοι, ευτυχισμένοι, αλλά και μαχητές μέχρι τέλους, όπως οι πρόγονοί μας! Εστω και χωρίς σχέδιο νίκης, μόνο διότι πρέπει… Ακόμη κι αν γνωρίζουμε ότι «δεν είναι δυνατό κανείς του Δία το σχέδιο να ξεφύγει».
* Αγρότης. Το πλήρες άρθρο στη δ/νση: pagouropoulosjiorgos.blogspot.com
