«Πως έχω την ψυχή βαριά, το δειλινό την Κυριακή!» (Ζαχαρίας Παπαντωνίου)
Βαριά και η ψυχή των πολιτών, όχι μόνο το δειλινό της Κυριακής, μπροστά στον ευτελισμό και την «πτώση» του συνταγματικού πολιτικού συστήματος της δημοκρατίας. Βαριά και η κακοκαιρία πάνω από την Ελλάδα και την Ευρώπη. Κεραυνοί και θύελλες από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Το ιστορικό ψήφισμα (330 υπέρ, 254 κατά, 26 αποχές) ουσιαστικά προδιαγράφει την αποβολή της Ελλάδας από το ευρωπαϊκό δημοκρατικό κεκτημένο και το κεκτημένο του κράτους δικαίου. Για πρώτη φορά μετά την ένταξη της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Μισόν αιώνα και κάτι από την αποβολή του στρατιωτικού δικτατορικού καθεστώτος από το Συμβούλιο της Ευρώπης.
Γύρω από τους 330 συνενώθηκαν οι κοινοβουλευτικές οικογένειες από την Αριστερά μέχρι το προοδευτικό Κέντρο. Το πολιτικό αυτό παράδειγμα της Ευρώπης θα μπορούσε να δείξει τον πολιτικό δρόμο και στην Ελλάδα.
«Το 41% στην Ελλάδα μπορεί να περνάει, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν περνάει», δήλωσε ο ευρωβουλευτής Κώστας Αρβανίτης. Ο οποίος, μαζί με την Ελενα Κουντουρά, και οι δύο του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., και μαζί με άλλους ευρωβουλευτές του προοδευτικού χώρου, διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο σε μια κορυφαία στιγμή για την Ευρωπαϊκή Ενωση. Σημειώνεται πως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι το μόνο άμεσα εκλεγμένο θεσμικό όργανο της Ενωσης. Σημειώνεται, επίσης, πως το Κοινοβούλιο κάλεσε την Επιτροπή να αναλάβει δράση. Περιμένουμε το αποτέλεσμα.
Ως προς το περιεχόμενο του ψηφίσματος. Ας ξεκινήσουμε από τις αβάστακτες απώλειες ανθρώπινων ζωών.
Πύλος. Αγνοούνται οι εξελίξεις για τη διαπίστωση των αστικών και πολιτικών ευθυνών των ελληνικών αρχών, μετά και τις σχετικές μηνύσεις.
Τέμπη. Η πλειοψηφία της Εξεταστικής Επιτροπής της συγκάλυψης προσβάλλει, κατά τρόπο ασυγχώρητο, τις συνειδήσεις των δεκάδων νεκρών.
Γιώργος Καραϊβάζ. Χωρίς πρόοδο η εξιχνίαση της δολοφονίας.
Ζακ Κωστόπουλος. Οι εμπλεκόμενοι στην ανθρωποκτονία και η περίεργη δικαστική ασυλία. Και συνεχίζουμε.
Το θηριώδες σκάνδαλο των υποκλοπών. Πολιτικών αντιπάλων της κυβέρνησης, υπουργών, στρατηγών, δημοσιογράφων. Το ψήφισμα ζητεί να απομακρυνθεί η ΕΥΠ από τον άμεσο έλεγχο του πρωθυπουργού. Επομένως, τον αναγνωρίζει εμμέσως πλην σαφώς ως ένοχο. Κάλυψη υπό τον όρο «απειλή για την εθνική ασφάλεια».
Ελευθερία του Τύπου. Κεντρικοί πυλώνες της δημοσιογραφικής αντίστασης στο καταγγελλόμενο καθεστώς («Εφημερίδα των Συντακτών» και «Documento») μπροστά σε συνεχείς δικαστικές και φορολογικές διώξεις.
Συγκέντρωση των ΜΜΕ στα χέρια ολιγαρχών, λίστα Πέτσα και διανομή των κρατικών επιδοτήσεων. Βαρδινογιάννης, Αλαφούζος, Κυριακού, Μαρινάκης, Σαββίδης. Ουσιαστικά το μικρό και ευέλικτο «υπουργικό συμβούλιο».
Ο ρόλος του Εθνικού Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου. Το ψήφισμα υποδηλώνει πως η «ανεξάρτητη» αυτή αρχή και η λειτουργία της, κατά πλειοψηφία, προσδιορίζονται από την κατοχύρωση των συμφερόντων των καναλαρχών.
Προβληματική λειτουργία της Δικαιοσύνης. Ασήκωτο πλήγμα για το δημοκρατικό πολίτευμα με καταστρεπτικές συνέπειες για την ηθική και υλική υπόσταση και των ατόμων. Δικαστές που ενεργούν κατ’ εξαίρεση απειλούμενοι υπό το κράτος ποινικών και ηθικών συνεπειών (Ελένη Τουλουπάκη, Χρήστος Ράμμος).
Ασκηση υπέρμετρης και υπερβολικής αστυνομικής βίας. Πόσοι συνέλληνες δολοφονήθηκαν από χέρια αστυνομικών; Πραιτοριανοί ή μισθοφόροι του αστυνομικού κράτους.
Για το τέλος. Επίκληση στον πατριωτισμό των Ελλήνων (άρθρο 120 του Συντάγματος) και στη δημοκρατική και κοινωνική αλληλεγγύη των Ευρωπαίων (Συνθήκες Ευρωπαϊκής Ενωσης) και παραπομπή, Δημήτρης Χρήστου, «Το Κράτος Δικαίου και το κράτος Μητσοτάκη», «Η ΑΥΓΗ της Κυριακής», 11.2.2024.
* Ομότιμος καθηγητής, πρώην αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου Αιγαίου
