Νοσοκομείο σημαίνει αναμονή και υπομονή. Οι γιατροί στα Επείγοντα τρέχουν από κρεβάτι σε κρεβάτι. Να δουν τις εξετάσεις, να γράψουν άλλες, να ψηλαφίσουν, να στείλουν για ακτινογραφίες. Σε λίγο ξανά τα ίδια και ενδιάμεσα κάποιο πολύ επείγον περιστατικό, το οποίο επιστρατεύει όλους. Απέξω οι συγγενείς κι οι φίλοι. Πίνουν καφέδες, καπνίζουν στην αυλή, μερικοί -ελάχιστοι- διαβάζουν εφημερίδα. Μιλούν μεταξύ τους, ανταλλάσσουν γνώμες. Υπομένουν, αλλά και εκρήγνυνται απ’ την αναμονή. «Τι γίνεται τόση ώρα, τι κάνουν μέσα;». Μετά καταλαγιάζουν, ακούνε για την κατάσταση του ασθενούς, κάποτε αναχωρούν μαζί του για το σπίτι ή γίνεται εισαγωγή στο νοσοκομείο.
Υπομονή, απ’ το ξημέρωμα, μετά το μεσημέρι, το απόγευμα. Να περάσουν οι γιατροί, να δουν τις καινούργιες εξετάσεις. Κατόπιν να χορηγήσουν τη νέα αγωγή οι νοσηλευτές. Οι θάλαμοι πολλοί κι άλλα τόσα τα κρεβάτια. Οι γιατροί κι οι νοσηλεύτριες εργάζονται, προσφέρουν, υπερεντατικά. Αναρωτιέσαι πώς αντέχουν τόσες ώρες εξειδικευμένης εργασίας. Πολλές φορές μπροστά τους είναι η ζωή κι ο θάνατος. Η υποστήριξη του πάσχοντος συνανθρώπου. Ακολουθούν άλλες ερωτήσεις: «Γιατρέ πώς πάμε;», «τι έδειξαν οι εξετάσεις, η ακτινογραφία;», αλλά και η ουσιωδέστερη ερώτηση: «Πότε θα βγούμε;».
Γνωριμίες ανάμεσα στους συγγενείς των ασθενών, ανταλλαγή απόψεων, σκέψεις για τη ζωή, τον κόσμο. Κάποιοι μιλούν για μπάλα, άλλοι για πολιτική και ξανά στο κέντρο η υγεία, των δικών τους, αλλά και όλων. Σε κάποιο κινητό τηλέφωνο παίζει μουσική. Οι συνοδοί διχασμένοι στις απόψεις τους. Κάποιοι θέλουν ησυχία γιατί βρισκόμαστε σε νοσοκομείο κι υπάρχουν άρρωστοι. Μια πρακτική άποψη λέει «ε, δεν θα πεθάνουμε κιόλας, ας ακούσουμε λίγη μουσική». Παραδίπλα παρακολουθούν κάποιο απ’ τα πολλά σίριαλ, ενώ σε ένα άλλο τάμπλετ μεταδίδεται ο εσπερινός. Οι συνοδοί φροντίζουν και τους αρρώστους των διπλανών κρεβατιών, που δεν έχουν συνοδό. Η κοινωνία της αλληλεγγύης.
Σάββατο απόγευμα. Κάθεσαι στον διάδρομο του νοσοκομείου. Ησυχία. Λιγοστοί επισκέπτες, το απαραίτητο προσωπικό εφημερίας. Σκέφτεσαι. Πώς είναι δυνατόν ολόκληρο νοσοκομείο να μην έχει απ’ όλες τις ειδικότητες. Οπως ρευματολόγο, ενώ γνωρίζουμε ότι ο πληθυσμός είναι γερασμένος, ενδοκρινολόγο κι ο αξονικός να χρειάζεται επισκευή. Κοιτάς τα προσκέφαλα κι έχουν πάνω τους γραμμένο το όνομα κάποιου δωρητή. Την ίδια στιγμή κάποια συμπολίτισσά μας δώρισε ένα ασθενοφόρο στο ΕΚΑΒ.
Στο Βοστάνειο Νοσοκομείο Μυτιλήνης έχουμε καλούς, πολύ καλούς γιατρούς σ’ όλες τις κλινικές. Εξυπηρετικό, πρόθυμο νοσηλευτικό προσωπικό. Αν υπήρχαν ακόμα μερικοί να συνεπικουρήσουν κι αν οι νοσηλευτές ήταν ανά θάλαμο κι όχι ανά κλινική η παροχή υγείας θα ήταν πληρέστερη. Οπως και σε όλα τα νοσοκομεία της Ελλάδας. Πατριωτική πράξη, αγάπη για την πατρίδα είναι η πρόσληψη πολλών γιατρών και νοσηλευτών, αλλά και η γενναία αύξηση των μισθών τους.
*Συγγραφέας, διδάκτορας Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας
