Απαγορευτικό κόστος

Μπορούν οι ΗΠΑ να αναλάβουν το πολιτικό και οικονομικό κόστος δύο ταυτόχρονων πολεμικών συγκρούσεων στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή;

Ενα βαρύνουσας σημασίας ερώτημα το οποίο θέτει ένα άλλο, το κατά πόσον η εμπλοκή των ΗΠΑ σε υπερπόντιες συγκρούσεις θα αναδειχθεί σε προνομιακό πεδίο του Τραμπ στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας. Οι δημοσκοπήσεις δεν αφήνουν περιθώριο αμφιβολίας για το ότι το προβάδισμα του Τραμπ οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην αίσθηση ότι οι ΗΠΑ διολισθαίνουν σε εμπλοκή μακράς διαρκείας σε υπερπόντια μέτωπα χωρίς σαφείς πολιτικούς στόχους.

Το σύνδρομο του Αφγανιστάν ρίχνει βαριά τη σκιά του, καθώς στη διάρκεια της εικοσαετούς εμπλοκής τους οι ΗΠΑ δεν κατέστησαν σαφές ποιος ήταν ο στόχος της παρουσίας τους στη χώρα.

Το ερώτημα ποιον στόχο υπηρετεί η στήριξη της Ουκρανίας από τις ΗΠΑ δίνει ευελιξία στους εμπλεκόμενους, καθώς η απάντηση είναι ότι πρόκειται για πολλούς στόχους με έναν κοινό παρονομαστή.

Το Κίεβο μπορεί να ονειρεύεται τα σύνορα του 2014, η Βαρσοβία και το Βουκουρέστι την αναβάθμισή τους στο ΝΑΤΟ, με τις ΗΠΑ να έχουν πετύχει σε μεγάλο βαθμό τον στόχο της εμπλοκής τους το 2013 στην ανατροπή του φιλορώσου Γιανουκόβιτς.

Στόχος ανομολόγητος, αλλά ορατός από την αρχή, που δεν ήταν άλλος από την ακύρωση της ειδικής σχέσης Γερμανίας-Ρωσίας.

Και όχι μόνον, καθώς το ΝΑΤΟ απέκτησε αντίπαλο δέος που νομιμοποιεί τη διεύρυνσή του προς Ανατολάς και παγώνει τη δυναμική αμυντικής και στρατηγικής χειραφέτησης της Ε.Ε.

Ο πόλεμος της Κορέας το 1950-53 διευκόλυνε τις ΗΠΑ να συνδέσoυν την εισβολή της Βόρειας Κορέας στη Νότια με την απειλή αιφνιδιαστικής εισβολής της ΕΣΣΔ στη Δυτική Ευρώπη και κυρίως, νομιμοποίησε την επιλογή της Ουάσινγκτον να προωθήσει με τη διαδικασία του κατεπείγοντος τον επανεξοπλισμό της Γερμανίας.

Οι ΗΠΑ πέτυχαν τους στόχους τους στην Ευρώπη, την ώρα που τον Φεβρουάριο του 2022 οι ρωσικές δυνάμεις πέρασαν τα σύνορα της Ουκρανίας.

Αν το απαιτήσουν οι περιστάσεις στη Μέση Ανατολή, μπορούν να παγώσουν την πολεμική σύγκρουση στην Ουκρανία και να επικεντρώσουν την προσοχή τους στο Παλαιστινιακό.

Αλλωστε, η Ουκρανία δεν πρόκειται να έχει την τύχη του Αφγανιστάν.

Απλά, το κόστος του εδαφικού ακρωτηριασμού της θα το επωμισθούν το Κίεβο και οι μεγάλες δυνάμεις της Ευρώπης που θα αναλάβουν την προσγείωση του Ζελένσκι στην πραγματικότητα.