Βγήκαμε πάλι στους δρόμους για τον Αντώνη, για την κτηνωδία κάποιων νταήδων του πλοίου και την κραυγαλέα απουσία του Λιμενικού. Οπως πριν από λίγο καιρό για τον Μιχάλη, που δολοφονήθηκε από Κροάτες νεοναζί στην Αθήνα, που έκαναν ανενόχλητοι παρέλαση μπροστά στα μάτια της αστυνομίας.
Αλλά και για τον Αλκη στη Θεσσαλονίκη, πέρυσι.
Και για τον Ζακ, λίγο παλιότερα, που ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου, από ευηπόληπτους πολίτες και επαγγελματίες στην Ομόνοια, ενώ οι παρευρισκόμενοι αστυνομικοί παρακολουθούσαν ατάραχοι.
Οσο για τα Τέμπη, η αγανάκτησή μας χτύπησε «κόκκινο». Για τους 57 αδικοχαμένους και την απουσία της στοιχειώδους κρατικής οργάνωσης, από την κορυφή μέχρι τη βάση.
Και για τις φωτιές, βεβαίως, είμαστε αγανακτισμένοι, που πέρυσι έκαψαν τα μισά δάση της χώρας και φέτος τα υπόλοιπα, χωρίς να έχουμε την αίσθηση πως υπήρξε η κατάλληλη προετοιμασία εκ μέρους της πολιτείας για τέτοια καιρικά φαινόμενα. Το ίδιο και για τις καταστροφικές πλημμύρες, που έσβησαν τον Θεσσαλικό κάμπο από τον χάρτη της Ελλάδας.
Και η ακρίβεια, που συνεχώς καλπάζει, μας ενοχλεί σφόδρα και γκρινιάζουμε διαρκώς, γιατί δεν «βγαίνει ο μήνας».
Και, συμπάσχοντες με όλα αυτά, οι δημοσιογράφοι των καναλιών, συντετριμμένοι, δεν μπορούν να συγκρατήσουν την οργή τους.
Προσοχή, όμως! Από την πολλή οργή, τον θυμό και την αγανάκτηση, μην ξεχαστούμε μια στιγμή και κάνουμε κάποιο λάθος. Ξέρουμε τι θα ψηφίσουμε στις επόμενες εκλογές…
Αγιος Νικόλαος, Κρήτη
—
Η επιστολή δημοσιεύτηκε στο φύλλο της «Εφ.Συν.» τη Δευτέρα 18/09//2023.
