Κάποιοι τις ώρες της τραγωδίας των πυρκαγιών -όπου η κοινωνία αυτοοργανώθηκε εθελοντικά και σχεδόν εκτόπισε το κράτος της εκκένωσης και της χαμηλής λογοδοσίας λόγω πρόσφατων εκλογών- δίνουν στα social media συμβουλές περί ατομικής ευθύνης για το περιβάλλον, πρόληψης για τις φωτιές, για την εξοικονόμηση ενέργειας, την καλλιέργεια οικολογικής συνείδησης.
Να καθαρίζουν, λέει, τα νοικοκυριά τις αυλές και τους δρόμους από τις βελόνες και τα φύλλα των δέντρων.
Να βάζουμε, λέει, στους 28 και όχι στους 25 βαθμούς το aircondition.
Να κάνουμε καλή επιλογή στην ασφάλεια πυρός και λοιπών φυσικών καταστροφών στο σπίτι και στο μαγαζί μας.
Να έχουμε δηλαδή πλήρη συνείδηση του ρόλου μας ως πολιτών. Κανείς δεν διαφωνεί.
Απορώ όμως ειλικρινά. Πάντα έχουν έτοιμη τη λύση αυτοί οι άνθρωποι όταν «λείπει» το κράτος: η ατομική ευθύνη (που με την προπαγάνδα μετατρέπεται σε συλλογική ενοχή).
Όλα δηλαδή πρέπει να τα προλαμβάνει ο ορθολογικός και ευσυνείδητος πολίτης, ο homo economicus της ελεύθερης αγοράς.
Ο οποίος πολίτης -λένε μάλιστα- δεν πληρώνει όλους τους φόρους και δεν πρέπει να απολαμβάνει κρατική μέριμνα και περισσότερους πόρους (είναι πολυτέλεια) για πρόληψη φυσικών καταστροφών, αύξηση δαπανών δημόσιας υγείας (ενώ για τα εξοπλιστικά είναι πάντα σύμφωνοι).
Ωραίο το παραμύθι τους. Ας το πουν όμως στους πυροσβέστες και στους εθελοντές την ώρα της φωτιάς και σε όσους έχασαν περιουσίες.
Και σε αυτούς τους χιλιάδες νησιώτες που θα υποστούν τις συνέπειες της οικολογικής και οικονομικής καταστροφής στο νησί της Ρόδου (και όπου άλλου έγινε το κακό).
Και ας τους εξηγήσουν πόσους χιλιάδες άριστους επιτελικούς ομοϊδεάτες τους τρέφει αυτό το κράτος που μας προτρέπουν μια ζωή να μη βασιζόμαστε πάνω του αλλά αποδέχονται να του κάνουν κατάληψη οι δήθεν ειδικοί…
ΥΓ.: Όταν δεν αυξάνονται οι δημόσιες επενδύσεις για υποδομές δημόσιας ασφάλειας και περιβάλλοντος, τότε αυτοκαταστρέφεται η οικονομία. Νόμος. Που δεν χωράει στα πλαστά διλήμματα (αστυνομικοί ή πυροσβέστες, γιατροί ή στρατιωτικοί)…
