«Παράπλευρες απώλειες»

Περνώντας τα χρόνια μαθαίνεις να σκέφτεσαι καλύτερα και -για να είμαστε ακριβείς- χωρίς πολλές δεύτερες σκέψεις. Μαθαίνεις να ξεχωρίζεις τον μύθο από την πραγματικότητα. Να ψηλαφείς με εκείνο τον «εύγευστο» τρόπο τα όρια. Σε κάθε πράγμα. Μικρό ή μεγαλύτερο.

Ασε, που αν δεν έχεις μάθει μεγαλώνοντας τη διαφορά, μάλλον κάτι δεν πήγε και -αναμφίβολα- δεν θα πάει καλά. Μοιάζεις με ένα «ρολόι σταματημένο, με ένα καράβι ναυαγισμένο». Πικρό και πολύ μάλιστα συναίσθημα.

Σάββατο απόγευμα. Κάπου παράπλευρα στον αστικό ιστό του κέντρου της Αθήνας. «Βουτιά» σε κάθε είδους αναμνήσεις άλλων εποχών και μιλώντας για ανθρώπους άλλων στιγμών και καταστάσεων. Πολιτικών και μη. Στην κουβέντα μπαίνουν κάπως ανορθόδοξα δύο γυναίκες-«θωρηκτά». Με πορεία αξιοζήλευτη και ονόματα «βαριά σαν Ιστορία». Η κάθε μία στο κομμάτι της. Εκεί κάπου αρχίζουν τα παιχνιδίσματα του μυαλού.

Για σένα και για κείνους τους μεγάλους που δεν «συνεμορφώθησαν προς τας υποδείξεις». Τον «Καπετάνιο» και τις μεταγενέστερες κουβέντες κάμποσα χρόνια πριν πεθάνει. Την παροιμιώδη διά της πλαγίας οδού ατάκας που μας άφησε άναυδους. «Καλός και εμπιστοσύνης άνθρωπος ο Κώστας, αλλά ξεροκέφαλος. Αμα του έμπαινε κάτι στο μυαλό δεν του το ’βγαζες με τίποτα». Τεράστια αλήθεια μέχρι τελείας.

«Παιδί μου, εάν χρειαστείς κάτι είμαι στη διάθεσή σου». Ατάκα που σου μένει διά βίου! Σφραγισμένη σαν μυστικό που δεν είσαι σίγουρος -όμως έτσι είναι- πως ειπώθηκε από το στόμα πρώην πρωθυπουργού. Ανθρώπου με ευαισθησίες λίγων και αναλύσεις πάντα to the point. Ο έτερος Π.Θ. είναι, όπως και να το κάνεις, κομμάτι μας. Σάρκα από τη σάρκα μας.

Σκέφτεσαι και ξανασκέφτεσαι τη διαφορά μεταξύ λάθους και σωστού. Αυτού που θεωρούσες και αυτού που νόμιζες πως ήταν. Πρέπει κάποτε να μάθεις να ΞΕΡΕΙΣ και όχι να γνωρίζεις. Είναι μια ικανότητα που όσο πιο γρήγορα την αποκτάς τόσο καλύτερος γίνεσαι.

«Μεγαλύτερη περιουσία για μένα είναι τα μάτια των παιδιών μου και ότι κοιμάμαι ήσυχος το βράδυ. Για μένα και χιλιάδες άλλους ο πατέρας σου ήταν κάτι μοναδικό, αλλά εσύ ήσουν μια “παράπλευρη απώλεια”». Σιωπή δευτερολέπτων. Μου χτύπησε μια ευαίσθητη χορδή. «Αξιζε;». Ναι και ξανά ΝΑΙ. Αν και «παράπλευρη απώλεια», ΑΞΙΖΕ. Για πολλούς λόγους.

*Δημοσιογράφος, συγγραφέας