Τι όραμα θα μπορούσαν να δώσουν αριστερές δυνάμεις στη χώρα;

Τέσσερα χρόνια ως αξιωματική αντιπολίτευση, ο ΣΥΡΙΖΑ απέτυχε να δημιουργήσει και να επικοινωνήσει ένα νέο αφήγημα και όραμα. Απέτυχε, διότι δεν προσπάθησε καν σοβαρά. Απέτυχε να προωθήσει και να εμπλουτίσει ακόμα και τα όποια ουσιαστικά προοδευτικά πράγματα είχε κάνει ή στα οποία είχε αναφερθεί ως κυβέρνηση.

Για παράδειγμα, οι Ενεργειακές Κοινότητες Αυτοπαραγωγής. Μια πρακτική λύση στην ενεργειακή κρίση για το 99% των πολιτών. Πόσες φορές στον δημόσιο διάλογο ακούστηκαν οι Ενεργειακές Κοινότητες; Φρόντισε το ίδιο το κόμμα να δημιουργήσει μια Ενεργειακή Κοινότητα για τα γραφεία και τα μέλη του, δείχνοντας στην πράξη πως τα συλλογικά μοντέλα παραγωγής και διαχείρισης καθαρής ενέργειας δουλεύουν;

Αλλο παράδειγμα, οι ανοιχτές τεχνολογίες. Μια πρακτική λύση για την εξοικονόμηση πόρων, την προώθηση της συμπεριληπτικής καινοτομίας και της διαφάνειας. Πόσες φορές στον δημόσιο διάλογο ακούστηκαν οι ανοιχτές τεχνολογίες;

Φρόντισε το ίδιο το κόμμα να υιοθετήσει ελεύθερο λογισμικό στα γραφεία του, ώστε να δείξει στην πράξη τα οφέλη των ανοιχτών τεχνολογιών; Οταν ο Νίκος Παππάς, επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, μιλούσε για ελληνικό διαστημικό πρόγραμμα, μια ομάδα από το hackerspace της Αθήνας έστελνε δορυφόρους «τσέπης», ανοιχτής τεχνολογίας, στο Διάστημα. Μίλησε ποτέ κανείς με την ομάδα αυτή στα σοβαρά;

Τα παραγωγικά παραδείγματα στη χώρα που προεικονίζουν έναν άλλο δρόμο είναι αρκετά και αυξάνονται. Ενώ τα ηγετικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και της αντιπολιτευόμενης Αριστεράς στοιβάζονται στα τηλεοπτικά και διαδικτυακά πάνελ, κάποιες και κάποιοι δημιουργούν τον κόσμο που θέλουν μέσα στον κόσμο που θέλουν να ξεπεράσουν. Τα μαθήματα, λοιπόν, είναι εκεί έξω. Στη βάση της κοινωνίας.

*Καθηγητής Τεχνολογικής Διακυβέρνησης και Βιωσιμότητας στο Πολυτεχνείο του Τάλιν και Ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ