Είναι γεγονός πως σε όλη τη διαδρομή της η σημερινή κυβέρνηση δεν μας έκρυψε ότι θέλει να επιβάλει ένα εκπαιδευτικό σύστημα που θα ασχολείται μόνο με τους έχοντες τη δυνατότητα να στηρίξουν οικονομικά τα παιδιά τους για να μορφωθούν περισσότερο.
Η Ν.Δ. έχει ήδη δημιουργήσει αυτά τα τέσσερα χρόνια το νομοθετικό πλαίσιο με τους αντιεκπαιδευτικούς νόμους για την υποτιθέμενη «αξιολόγηση» σχολείων, εκπαιδευτικών και μαθητών -μέσω των εξετάσεων της ελληνικής Pisa- και ανακοίνωσε στο εκλογικό της πρόγραμμα πως θα θεσμοθετήσει και τη δυνατότητα επιλογής σχολείου από τους γονείς.
Είναι η κυβέρνηση που θεωρεί δεδομένο πως τα παιδιά από το Περιστέρι πρέπει να γίνουν ψυκτικοί (συνέντευξη Κ. Μητσοτάκη τον Μάιο του 2019), η ίδια που βάφτισε σε μια νύχτα 110 σχολεία Πρότυπα και Πειραματικά, όπως βάφτιζε εκατοντάδες απλές κλίνες νοσοκομείων σε κλίνες ΜΕΘ κατά τη διάρκεια της πανδημίας, χωρίς η μετονομασία τους να συνοδεύεται από αντίστοιχο αριθμό γιατρών και νοσηλευτών.
Μοίρασε και μοιράζει έτσι απλόχερα και τζάμπα «αριστεία» σχολείων. Αφού έφτιαξε τα τέσσερα αυτά χρόνια το απαιτούμενο για τους σχεδιασμούς της νομοθετικό πλαίσιο, αν εκλεγεί στις 21 Μαΐου θα προχωρήσει σε αυστηρή κατηγοριοποίηση των σχολείων, των εκπαιδευτικών, των μαθητών και σε απελευθέρωση της επιλογής των σχολείων από τους γονείς, όπως συμβαίνει στις αγγλοσαξονικές, κυρίως, χώρες όπου εφαρμόζεται το συγκεκριμένο αποτυχημένο αξιολογικό μοντέλο στο εκπαιδευτικό τους σύστημα.
Αυτό σημαίνει πως κάθε παιδί δεν θα φοιτά απαραίτητα στο σχολείο της γειτονιάς του και σε αυτή την περίπτωση θα μπαίνει σε μια δύσκολη προσπάθεια ανεύρεσης σχολείου. Αν δεν τα καταφέρει μπορεί να οδηγηθεί σε κάποιο ιδιωτικό σχολείο, αν μπορεί να καλύψει το κόστος η οικογένεια, ή κάπου μακριά από το σπίτι, αν δεν μπορεί να καλύψει το κόστος ενός ιδιωτικού.
«Μια κοινωνία χωρίς ανισότητες είναι αντίθετη στην ανθρώπινη φύση», είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης το 2017 και έτσι καθάρισε (!) χωρίς ενοχές με την πολιτική του που θέλει ένα σχολείο στα δέκα να γίνει «πρότυπο» και τα υπόλοιπα να παραμένουν απαξιωμένα, με ελλιπή χρηματοδότηση, με ελλείψεις σε δομές και εκπαιδευτικούς.
Είναι μια πολιτική που θέλει σχολεία με διευθυντές «μάνατζερ» που θα λειτουργούν με βάση οικονομικούς στόχους, οι οποίοι θα εξαρτώνται στενά από το πόσα παιδιά επιλέγουν να πάνε στο σχολείο τους. Τα σχολεία που θα έχουν πολλούς ενδιαφερόμενους μαθητές θα επιβιώνουν (με τα vouchers), ενώ τα άλλα όχι. Αυτό άλλωστε καταγράφει η διεθνής εμπειρία κυρίως σε Αγγλία, ΗΠΑ και Αυστραλία.
Για να επιτευχθεί αυτό, κεντρική θέση στην πολιτική της Ν.Δ. κατέχει η εφαρμογή προγραμμάτων vouchers (κουπόνια) που θα παίρνουν οι γονείς (ατομική χρηματοδότηση σε βάρος της δημόσιας χρηματοδότησης των σχολείων) με το πρόσχημα της ελεύθερης επιλογής σχολείου από τους γονείς. Η πολιτική αυτή αναλύεται και στο βιβλίο του Τάσου Αβραντίνη με τίτλο «Εκπαίδευση: Ελεύθερη επιλογή ή μια γάτα που γαβγίζει» που παρουσιάστηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 2016 στην Αθήνα από τον Κυριάκο Μητσοτάκη και την Αννα Διαμαντοπούλου. Ετσι το κάθε σχολείο θα κυνηγά διαρκώς να προσελκύσει περισσότερα παιδιά (δηλαδή vouchers) και θα λειτουργεί ως αυτόνομη οικονομική μονάδα!
Αυτά τα άθλια για τη δημόσια εκπαίδευση σχέδια της Ν.Δ. θα τα σταματήσει η κυβέρνηση που θα προκύψει από τη συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. με τις προοδευτικές, δημοκρατικές και αριστερές δυνάμεις της χώρας μετά την 21η Μαΐου.
Θα τα σταματήσει η κυβέρνηση που θα νομοθετήσει ξανά για να καλυφθούν τα μορφωτικά δικαιώματα όλων των μαθητών και μαθητριών που ζουν στη χώρα μας. Με το κάθε παιδί να πηγαίνει στο σχολείο της γειτονιάς του, σε σχολείο που θα στηριχθεί για να λειτουργεί καλύτερα από σήμερα, καλύπτοντας όσο το δυνατό περισσότερες από τις μορφωτικές ανάγκες των μαθητών και μαθητριών του.
*Δασκάλα, υποψήφια βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Εύβοιας, μέλος της Κ.Ε. ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., δημοτική σύμβουλος Κύμης-Αλιβερίου
