Τέτοιες ημέρες, στις 24 Απριλίου, είναι η επέτειος μνήμης της εκτέλεσης από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής, του Ιωάννη Λούπη, 33 ετών, πολίτη της Σκάλας Ωρωπού, στις Φυλακές Χαϊδαρίου.
Εβδομήντα εννέα χρόνια μετά, ήταν 24 Απριλίου 1944, η μνήμη είναι εδώ και θυμίζει το χρέος, και την ευθύνη.
Σύμφωνα με τα αρχεία του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού σημειώνεται ότι, «την 19η Φεβρουαρίου 1944 συνελήφθη όλως αναιτίως υπό των Γερμανικών Αρχών Κατοχής, ενεκλείσθη εις τας τότε Φυλακάς Χαϊδαρίου, και εξετελέσθη την 24 Απριλίου του 1944, γεννηθείς εν έτει 1911, δημότης της Κοινότητος Σκάλας Ωρωπού».
Ακόμη, για λόγους ιστορικής μνήμης, σημειώνεται ότι νωρίτερα το ίδιο έτος, στις 26 Φεβρουαρίου 1944, εκτελούνται στο Μώλο της Σκάλας Ωρωπού οι, Νίκος Καραμιχάλης (Νικολής), ετών 28, Ντίνος Θάνος, Φίλιππας Τσακάλης, και Ιωάννης Παπαγεωργίου (πρ. σταθμάρχης ΚΤΕΛ Ωρωπού), σύμφωνα με ρεπορτάζ της εφημερίδας «Ο Εκδικητής», του ΕΛΛΑΣ, φύλ.14, της 10.03.1944.
Τέλος, την ίδια περίοδο, μετά από τέσσερα χρόνια στις 7 Μαϊου 1948 (ΦΕΚ 44, 10/5/1948), εκτελούνται στον Τούρλο Αίγινας – πρώην γερμανικό οχυρό, με απόφαση της κυβέρνησης Θεμιστοκλή Σοφούλη, οι αγωνιστές της εθνικής αντίστασης κάτοικοι Ωρωπού, Κωνσταντίνος Ρόδης, ετών 23, γεωργός, και Ιωάννης Ρόδης.
Η μνήμη των αγωνιστών της εθνικής αντίστασης του Ωρωπού, αποτυπώνεται για πρώτη φορά μετά από τόσες δεκαετίες. Οι διεκδικήσεις απ’ το γερμανικό κράτος είναι επιβαλλόμενες. Σημειώνεται χαρακτηριστικά, η ιστορική απόφαση του πολυμελούς πρωτοδικείου Λιβαδειάς το 1997, για τις γερμανικές επανορθώσεις για τις θηριωδίες της κατοχής στο Δίστομο, και η απόφαση του Αρείου Πάγου 11/2000, στη συνέχεια.
* Έκθεμα
Δακτυλογραφημένο έγγραφο από τα αρχεία του Ερυθρού Σταυρού. Αντίγραφο αίτησης πληρεξουσίου δικηγόρου προς το ελληνικό δημόσιο με ημερομηνία 12 Οκτωβρίου 1961 για την καταβολή αποζημίωσης στους συγγενείς εκτελεσμένου πολίτη από τους Γερμανούς στις 24 Απριλίου 1944.
ΠΡΩΤΟΚΟΛΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΡΥΘΡΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ
Αριθ. Πρωτ. 11540
ΗΜ. 17/10/1961
Έγγραφο που κατατέθηκε στο Πρωτοδικείο Αθηνών στις 12/10/1961
Αριθ. Κατάθεσης 3403
Γραμμένο με το χέρι: Αποζημιώσεις Θυμάτων Κατοχής
Το έγγραφο
Ενώπιον του κ. Προέδρου των εν Αθήναις Πρωτοδικών (Διαδικασία Ν.Δ. 417/61)
1) Δημητρίου Ιωάννου Λούπη και
2) Μαρίας θυγ. Δημ. Λούπη, κατοίκων Σκάλας Ωρωπού.
Του Ελληνικού Δημοσίου, εκπροσωπουμένου νομίμως.
Την 19ην Φεβρουαρίου 1944 συνελήφθη όλως αναιτίως υπό των Γερμανικών Αρχών Κατοχής, ενεκλείσθη εις τας τότε Φυλακάς Χαϊδαρίου και εξετελέσθη την 24 Απριλίου του αυτού έτους 1944 ο υιός του πρώτου εξ ημών και αδελφός της δευτέρας ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΛΟΥΠΗΣ, γεννηθείς υπό Ελλήνων γονέων εν έτει 1911, δημότης της Κοινότητος Σκάλας Ωρωπού και κάτοικος της αυτής Κοινότητος μέχρι της θανατώσεώς του, χωρίς εν τω μεταξύ ν’ απωλέση την ελληνικήν ιθαγένειάν του.
Επειδή τούτου, όντος αγάμου, πλησιέστεροι συγγενείς είμεθα ημείς, οίτινες είμεθα ανέκαθεν και μέχρι σήμερον Έλληνες πολίται και οίτινες ουδέποτε κατεδικάσθημεν δι’ εθνικήν αναξιότητα και εν γένει συντρέχουσι πάσαι αι νόμιμοι προϋποθέσεις προς αποζημίωσίν μας.
Δια ταύτα
Και τα κατά την συζήτησιν προστεθησόμενα
Να γίνη δεκτή η παρούσα αίτησις, αναγνωρισθώμεν δικαιούχοι της κατά το Νομοθ. Δ/γμα 4178/1961 οφειλομένης εις ημάς αποζημιώσεως ένεκα της κατά την 24 Απριλίου 1944 θανατώσεως του υιού και αδελφού μας Ιωάννου Δημ. Λούπη θανατώσεώς του υπό του Γερμανικού Στρατού Κατοχής, και διαταχθή η καταβολή ταύτης εις ημάς νομίμως.
Εν Αθήναις τη 23 Οκτωβρίου 1961
Ο ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ
