Τύμμα τύμματι τίσαι: Το τραύμα με τραύμα πληρώνεται

Τύμμα τύμματι τίσαι: Το τραύμα με τραύμα πληρώνεται

Αισχύλος, Αγαμέμνων.

-Προτού ξεκινήσεις την εκδίκηση σκάψε δύο τάφους. Κομφούκιος΄.

Ιλιάς, Ι`, 606- 713.

Η απάντηση του Αχιλλέα στον Φοίνικα.

Ο γρήγορος σαν αστραπή ο Αχιλλεύς του είπε. «Φοίνικα δάσκαλε τρανέ και στήριγμα της νιότης δεν έχω ανάγκη, δε ζητώ, των Αχαιών τα δώρα μου φτάνουν όσα μου δώσε ο παντογνώστης Δίας. Ο ΑγαμέμνωΤύμμα τύμματι τίσαι: Το τραύμα με τραύμα πληρώνεταιν τρέφεται με τα μεγάλα λόγια και τα πολλά ταξίματα όμως πρέπει να ξέρεις ότι σ` εκμεταλλεύεται και σένα και τους άλλους. Μην τον εμπιστευτείς ποτέ γιατί θα σε γελάσει.

Αυτός μ` έφερε σ` αυτήν την κατάσταση, μην τον διευκολύνεις ποτέ. Αυτή είναι η απόφαση μου για την πρόταση του Αγαμέμνονα. Ποτέ πια μαζί του. Ας του το πουν αυτό ο Οδυσσέας και ο Αίας. Εσύ μείνε να κοιμηθείς αναπαυτικά εδώ και το πρωί με πιο καθαρό μυαλό σκεφτόμαστε αν ανοίξουμε πανιά επιστροφής στην πατρίδα».

Ο Αχιλλεύς ένευσε στον Πάτροκλο και .εκείνος κατάλαβε ότι πρέπει να ετοιμάσει ένα αναπαυτικό κρεβάτι για τον Φοίνικα. Οι άλλοι δύο θα καταλάβουν ότι πρέπει να φύγουν. Ότι έπρεπε να ειπωθεί ειπώθηκε. Ο Αχιλλέας ήθελε να δώσει τέλος στην επίσκεψη των απεσταλμένων του Αγαμέμνονα.

Μίλησε ο Αίας ο Τελαμώνιος στον Οδυσσέα:

« Λαερτιάδη ατρόμητε πολύτροπε Οδυσσέα, ήρθε η ώρα σύντροφε να φύγουμε αμέσως γιατί μας είπε καθαρά πως γνώμη δεν αλλάζει ο Αχιλλέας ο τρανός για όλα τα συμβάντα. Πρέπει αμέσως και εμείς να φέρουμε τα νέα στους Αχαιούς που καίγονται να μάθουν τι μας είπε ο Αχιλλέας που ποτέ φόβο δεν λογαριάζει.

Γιατί τόση απονιά δείχνεις Αχιλλέα σε μας τους συμπολεμιστές σου που τόσο σε τιμάμε; Ακόμα και οι φονιάδες όταν πληρώνουν συγχωρούνται για τις ζωές που αφαίρεσαν. Καταβάλουν βαρύ τίμημα και επέρχεται μια συμφιλίωση, μια συμμαχία. Εσύ γιατί δεν ξεχνάς τον θυμό σου για μια κοπέλα που σου πήρε ο Αγαμέμνων και τώρα σου δίνει επτά καλλονές και τόσους θησαυρούς και δώρα ανεκτίμητα. Δέξου τα δώρα όλ` αυτά και γύρνα στο στρατό μας. Βάλε στην άκρη το θυμό να μην χαθούμε όλοι.».

Ο Αχιλλέας απάντησε στον Αίαντα:

«Αίαντα λεοντόκαρδε ανίκητε στις μάχες ο λόγος σου είναι σωστός, και τέρπει την καρδιά μου. Όμως καλέ μου Αίαντα ο άθλιος Ατρείδης με πρόσβαλε πάρα πολύ μπροστά σ` όλον τον κόσμο. Δεν έχω άλλα να σου πω πηγαίνετε και πείτε ότι τη γνώμη μου κρατώ και δεν γυρίζω πίσω. Θέλω να δω τον Έκτορα να καίει τα καράβια και όλους τους αντίπαλους στον Άδη να τους στείλει. Κι όταν θα φτάσει εδώ σε μας και στα δικά μας πλοία να πάψει πια να μάχεται κι ο πόλεμος να λήξειι».

Πήραν όλοι ποτήρια γεμάτα κρασί έκαναν σπονδές και αμέσως η αποστολή του Αγαμέμνονα πήρε το δρόμο της επιστροφής με πρώτο τον Οδυσσέα. Ο Φοίνικας έμεινε πίσω και ο Πάτροκλος διέταξε τις υπηρέτριες να στρώσουν στον φιλοξενούμενο αναπαυτικό κρεβάτι για να κοιμηθεί. Οι κοπέλες πράγματι περιποιήθηκαν την κλίνη του Φοίνικα με μαλακά στρωσίδια και περίτεχνο λινό σεντόνι ώστε να κάνει ένα απολαυστικό ύπνο περιμένοντας να φανεί η ροδόχρωμη αυγούλα. Στα ενδότερα της βασιλικής σκηνής κοιμήθηκε ο Αχιλλέας αγκαλιά με την πανέμορφη Διομήδη την κόρη του Φόρβαντος από τη Λέσβο. Ξάπλωσε και ο Πάτροκλος με την όμορφη εύζωνη Ίφη που του είχε δώσει ο Αχιλλέας στη Σκύρο την πόλη του Ενυέως.

Οι απεσταλμένοι επέστρεψαν στο στρατόπεδο των Αχαιών όπου όλοι τους περίμεναν με μεγάλη αγωνία για την απόφαση του Αχιλλέα. Έπιναν όρθιοι κρασί σε χρυσές δίχωρες κούπες για να απαλύνουν την αγωνία της αναμονής. Ο Αγαμέμνων απευθύνθηκε στον Οδυσσέα.

«Μίλα Οδυσσέα θαυμαστέ και δόξα των Ελλήνων πες μας τι αποφάσισε ο θεϊκός Πηλείδης, θα έλθει πάλι με εμάς αυτός να πολεμήσει και έτσι να νικήσουμε τον Έκτορα τον θείο; Ή μήπως τον κρατά θυμός κι ακόμα τον φουντώνει;».

Απάντησε ο πολύτροπος, ο θείος Οδυσσέας:

«Ω Αγαμέμνων αρχηγέ, τρισένδοξε Ατρείδη, ο Αχιλλέας τον θυμό δεν έχει ξεπεράσει και μάλιστα πιο δυνατός του βγαίνει κάθε μέρα. Τα δώρα που του έταξες τ` αρνήθηκε με πάθος και δέεται εις τους θεούς το μαύρο όλεθρο σου. Σου παραγγέλνει να σκεφτείς μόνος σου για να λύσεις όλα σου τα προβλήματα. Αυτός δεν θα συντρέξει. Επίσης μας φοβέρισε, πως όταν ξημερώσει στη θάλασσα τα γρήγορα καράβια του θα σύρει. Και συμβουλή μας έδωσε να πράξουμε το ίδιο και πίσω στην πατρίδα μας εμείς να πάμε όλοι αφού ποτέ την Τροία πια δεν πρόκειται ν` αλώσεις μεγάλε Αγαμέμνονα πανάξιε Ατρείδη. Την Τροία και τα τείχη της και όλο το λάο της ο Δίας ο πανίσχυρος πάντα θα προστατεύει. Αυτά μας είπε ο Αχιλλεύς και τα ακούσαμε όλοι κι εγώ κι ο Αίας ο τρανός κι οι δύο κήρυκες μας. Ο Φοίνιξ έμεινε εκεί να κοιμηθεί το βράδυ ώστε να φύγει το πρωί μ` όλους τους Μυρμιδόνες.».

Αυτά τους είπε ο Οδυσσεύς κι άφωνοι μείναν όλοι. Κανείς τους δεν περίμενε έτσι να αντιδράσει ο θεϊκός ο Αχιλλεύς ο γιος του μέγα Δία.

Κανείς δε βρήκε για να πει μια λέξη, μια κουβέντα εκτός από τον φοβερό τον βασιλιά Τυδείδη:

«Ω Αγαμέμνων αρχηγέ, ατρόμητε Ατρείδη, του Αχιλλέα έταξες όλα της γης τα δώρα και κείνος το θεώρησε μεγάλη αδυναμία και η έπαρση του αυξήθηκε και όλους μας εμπαίζει.

700. Ας πράξει ότι αυτός ποθεί κι ότι η καρδιά του θέλει. Ας φύγει με τα πλοία του κι εμείς θα βρούμε λύση. Να πιούμε το κρασάκι μας, που τη ζωή ευφραίνει, κι έπειτα να ξαπλώσουμε και να ξεκουραστούμε και αύριο με την αυγή θε να ξανά σκεφτούμε τα δύσκολα προβλήματα που οι θεοί μας στέλνουν».

Όλοι τους συμφωνήσανε με όλα όσα είπε ο Διομήδης ο τρανός ο μέγας πολεμάρχος. Ήπιαν και κάνανε σπονδές και πήγαν στις σκηνές τους του ύπνου την ξεκούραση να νοιώσουν στα κορμιά τους.

1*. Αρχιτέκτων. Ιστορικός Αρχιτεκτονικής. Ιστορικός Τέχνης.

2*. Στην Αλεξάνδρα Καρβελά- Μυστηλιάδη από το ορεινό Λεόντιο Αχαϊας με τα τρεχούμενα νερά, τα πετροκέρασα, το γλυκό τριαντάφυλλο και τις οδηγούς πυγολαμπίδες.