Κλείνοντας έναν χρόνο πολέμου, το ουκρανικό ζήτημα φαίνεται πλέον να διχάζει τους Ευρωπαίους ως προς την εξέλιξή του προκαλώντας λογής απρόβλεπτες αντιδράσεις. Ενώ η επίσημη Γερμανία προετοιμάζεται για την αποστολή μοντέρνων τεθωρακισμένων στην Ουκρανία, κάποιες χιλιάδες Γερμανών διαδηλωτών ζητούσαν προ ημερών από το Βερολίνο άμεση κατάπαυση πυρός και διαπραγματεύσεις: Ειρήνη τώρα χωρίς όπλα, ήταν το σύνθημα. Το γεγονός αιφνιδίασε αρκετούς με τον όγκο και τον παλμό της συγκέντρωσης, την πρωτοβουλία για την οποία είχαν δύο ξεχωριστές γυναίκες, η αριστερή βουλευτίνα Σάρα Βάγκενκνεχτ και η γνωστή φεμινίστρια Αλίς Σβάρτσερ που επευφημήθηκαν ζωηρά στις ομιλίες τους. Στην ίδια χρονική στιγμή και ως προκύπτει από σχετική έρευνα, πολλά εκατομμύρια Γερμανών είναι αντίθετα με την αποστολή γερμανικών όπλων στην Ουκρανία και απαιτούν να αρχίσουν διαπραγματεύσεις με τον Βλαντίμιρ Πούτιν.
Το σύνθημα «Frieden schaffen ohne Waffen» (Κάνετε ειρήνη δίχως όπλα) θύμισε σε πολλούς άλλες εποχές, όταν η Γερμανία (Δυτική τότε) πρωτοστατούσε σε ειρηνικές πρωτοβουλίες διεθνώς. Σήμερα αντίθετα, η ενωμένη πλέον Γερμανία, ίσως και άθελά της, πρωτοστατεί σε αποστολές πολεμικού υλικού στην Ουκρανία. Εκτελώντας προφανώς εντολές των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, δυνάμεων που ουσιαστικά έχουν αναλάβει οι ίδιες τη διεξαγωγή αυτού του πολέμου. Και τούτο μολονότι η γερμανική πολιτική έναντι του Ουκρανικού έχει επιφέρει σειρά σοβαρών προβλημάτων στο εσωτερικό της χώρας, η οποία βρίσκεται πλέον στα πρόθυρα ενός μεγάλου απεργιακού κύματος.
Εν όψει τούτων όλων και επιμέρους διαφωνιών μεταξύ των κυβερνητικών εταίρων στο Βερολίνο, καθίσταται πλέον ορατός ο κίνδυνος μιας απρόβλεπτης ρήξης μέσα στην κυβέρνηση του καγκελάριου Ολαφ Σολτς. Σε τούτο συμβάλλει και η ανερμάτιστη αντιπολιτευτική πολιτική του διαδόχου της Μέρκελ, Φρίντριχ Μερτς, γνωστού για τις άκρατες νεοφιλελεύθερες θέσεις του μέσω των οποίων ενισχύονται οι κερδοσκοπικές βλέψεις κυκλωμάτων της «αρπαχτής». Ετσι έλαβαν λ.χ. ειδοποίηση για έξωση χιλιάδες ενοικιαστές, στα διαμερίσματα των οποίων θα εγκατασταθούν οικογένειες Ουκρανών προσφύγων. Ως λόγος αναφέρεται η σύναψη νέων συμβολαίων των εταιρειών με το γερμανικό Δημόσιο με ενοίκια υπερδιπλάσια των παλιών!
Ανεξάρτητα από τον επιμερισμό ευθυνών στη μία και την άλλη πλευρά, ο πόλεμος συνιστά ανέκαθεν την κακή επιλογή ως «συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα» (Κλάουζεβιτς). Εξ αυτού λοιπόν θα πρέπει η πολιτική να επανέλθει αύθις σε καλές επιλογές αρχής γενομένης από την κατάπαυση του πυρός στην Ουκρανία. Ετσι μόνο μπορεί να αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα στους εμπολέμους με τη συμμετοχή τόσο του ΟΗΕ όσο και των μεγάλων δυνάμεων. Η Ευρώπη, συνολικά, υφίσταται τις άμεσες συνέπειες ενός πολέμου, για τον οποίο η ίδια ουδεμία φέρει ευθύνη. Εκείνο για το οποίο όμως ευθύνεται η Ε.Ε. πράγματι, έγκειται στο γεγονός ότι ουδέν ουσιαστικά έπραξε προκειμένου να αποσοβήσει την έκρηξη αυτού του πολέμου. Καθιστώντας μάλιστα εαυτόν μέρος ενός πολέμου, τον οποίο ουδείς μεν ήθελε και αρκετοί όμως σήμερα επικροτούν.
Εναν χρόνο μετά τη ρωσική εισβολή σε ουκρανικά εδάφη, η διεθνής κατάσταση δείχνει να έχει επανέλθει στην εποχή ενός «ψυχρού πολέμου». Ισως δε ακόμη και χειρότερα. Διότι στον τότε διπολικό κόσμο υπήρχε μια ασφάλεια, εκείνη της «ισορροπίας του τρόμου», γεγονός που οδηγούσε κατ’ ανάγκην τις υπερδυνάμεις σε προσεγγίσεις ώστε να απομακρύνεται ο κίνδυνος του πυρηνικού ολοκαυτώματος. Τούτο δεν ισχύει εκ των πραγμάτων πλέον καθώς οι Ρώσοι ηγέτες επισημαίνουν συχνά το πιθανό ενδεχόμενο «εξαναγκασμού» τους στη χρήση πυρηνικών όπλων (όπως και στην εισβολή) για προάσπιση της ρωσικής εδαφικής ακεραιότητας. Ο Ρώσος πρόεδρος άλλωστε προέβη ήδη στην εξαγγελία για έξοδο (αναστολή συμμετοχής) της χώρας του από τη συνθήκη START για τα στρατηγικά πυρηνικά όπλα.
Πέρα από τη στάση των απλών Ευρωπαίων απέναντι στο ουκρανικό ζήτημα, έχει αρχίσει ήδη να διαγράφεται μια καμπύλη στις διαθέσεις του κόσμου που δείχνει ότι ο πόλεμος έχει ήδη κουράσει. Συνάμα δε έχει κι ένα τεράστιο κόστος που δυσκολεύει την καθημερινότητα των ανθρώπων, ιδίως με τη ραγδαία άνοδο των τιμών σε ενέργεια, τρόφιμα και διάφορα συναφή προϊόντα. Η κούραση αυτή έχει όμως κι έναν επιπλέον σημαντικό λόγο, εκείνον της συνήθους παρα-πληροφόρησης εκ μέρους όλων των πλευρών. Με αποτέλεσμα κανείς να μη γνωρίζει πώς πράγματι διαμορφώνεται η κατάσταση στα μέτωπα, ποιοι είναι οι στόχοι των εμπολέμων, ποια τα κίνητρα μιας νέας διεύρυνσης και τι μέλλει γενέσθαι αύριο στη Γηραιά Ηπειρο. Ετσι τίθεται εν κατακλείδι και το κρίσιμο πλέον ερώτημα του κατά πόσον η προς Ανατολάς περαιτέρω διεύρυνση του ΝΑΤΟ, με ένταξη σε αυτό της Ουκρανίας, ίσως και της Γεωργίας, θα ήταν σήμερα ένα χρήσιμο ή μάλλον αρνητικό εγχείρημα για την Ευρώπη.
-320x213.jpg)
