Πληγωμένοι, αλλά αποφασισμένοι για τη μεγάλη ανατροπή, προχωράμε!

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η υπόθεση Πολάκη, που ακόμη εξελίσσεται, έπληξε τον ΣΥΡΙΖΑ σε μια καθοριστική περίοδο. Οδήγησε σε εσωστρέφεια και σε αποπροσανατολισμό από τα επίδικα του πολιτικού και προεκλογικού  αγώνα που στην ουσία έχει ξεκινήσει. Δεν αποκλείεται, μάλιστα, αν η κατάσταση επιδεινωθεί με λαθεμένες και ανεύθυνες ενέργειες, κυρίως από την πλευρά του Π. Πολάκη, να υπάρξουν ακόμη και οριακές έστω, εκλογικές απώλειες.

 

Στην εν εξελίξει αυτή υπόθεση,  αχνοφαίνονται δυνατότητες διεξόδου που και το κύρος του κόμματος και της ηγεσίας του δεν θα διακυβεύεται και ο ίδιος ο Π. Πολάκης δεν θα ταπεινώνεται. Με δεδομένη και αδιαπραγμάτευτη  προφανώς την απόφαση να μην είναι ο Πολάκης  υποψήφιος στα Χανιά, μετά τη συμπεριφορά που επέδειξε έναντι του κόμματος και των συλλογικών του αποφάσεων.

 

Αν υπάρχει σοβαρή περίπτωση τις επόμενες ημέρες να έχουμε  μια εξομάλυνση του προβλήματος, κρίσιμος θα αποδειχθεί ο ρόλος που έπαιξε η Αριστερή Πτέρυγα του κόμματος. Σε αυτό το ρόλο θα αναφερθούμε παρακάτω, πιστεύοντας ότι αξίζει να αναδειχθεί ως υπόδειγμα αριστερής αντίληψης, πρακτικής και δημιουργικής παρέμβασης, με αίσθηση  ευθύνης απέναντι στην παράταξη και τον κόσμο της Αριστεράς. 

 

Η Αριστερά του κόμματος αν λειτουργούσε χωρίς αρχές και απολίτικα,  θα έριχνε πρώτη το λίθο του αναθέματος εναντίον του Παύλου Πολάκη, ενθυμούμενη εσωκομματικές αντιπαλότητες  και   τις οξείες και αμετροεπείς επιθέσεις του εναντίον της, ειδικά την προσυνεδριακή περίοδο. 

 

Τότε, που ο Π. Πολάκης ξιφουλκούσε υπέρ ενός κόμματος με αρχηγικά χαρακτηριστικά και ασπόνδυλη ιδεολογική και πολιτική ταυτότητα, με πρόσχημα τη διεύρυνση. Τότε, που οι παρόμοιες θέσεις με αυτές που εξέφρασε πρόσφατα, όχι μόνο δεν ενοχλούσαν, αλλά, αντίθετα, επαινούνταν και  προβάλλονταν ως θέσφατα  από πολλούς/ές, που σήμερα ανακάλυψαν αίφνης ότι  βλάπτουν το κόμμα ή αλλοιώνουν την προεκλογική του φυσιογνωμία. 

 

Απέναντι στις θέσεις του Πολάκη, το ύφος του και τον πολιτικό του λόγο η Αριστερά του κόμματος ασκούσε διαρκώς έντονη  πολιτική κριτική. Πάνω από 500 στελέχη και μέλη του ΣΥΡΙΖΑ είχαν υπογράψει κείμενο στο οποίο κατήγγειλαν τις επιθέσεις που με παρότρυνση και κάλυψη του Πολάκη είχαν δεχτεί στελέχη της και ειδικά ο Νίκος Φίλης για τις απόψεις τους στο εσωτερικό του κόμματος και την επιμονή τους για έναν ΣΥΡΙΖΑ – κόμμα της ριζοσπαστικής Ανανεωτικής Αριστεράς με δημοκρατική και όχι αρχηγική συγκρότηση και λειτουργία.

 

Άλλο  όμως αυτές οι αντιθέσεις στο εσωκομματικό πεδίο κι άλλο η επίθεση που δέχτηκε ο Παύλος Πολάκης ως βουλευτής από ένα εκδικητικό, διεφθαρμένο και ρεβανσιστικό πολιτικό, μηντιακό και δικαστικό σύστημα,  για τις απόψεις που εξέφρασε στη σελίδα του στο Facebook, με αποκορύφωμα τη χουντικής εμπνεύσεως  εισαγγελική παραγγελία εναντίον του. 

 

Η Αριστερά του κόμματος στην περίπτωση αυτή ύψωσε ασπίδα προστασίας του Παύλου Πολάκη, κι ας διαφωνεί με το ύφος και τον τρόπο της πολιτικής αντιπαράθεσης που αυτός έχει επιλέξει. Κι ας πιστεύει ότι την ίδια ώρα που με μαχητικότητα, πείσμα και επιμονή αποκαλύπτει σειρά μεγάλων σκανδάλων, αδικεί τον εαυτό του και τον ΣΥΡΙΖΑ με επιπολαιότητες και φραστικές ακρότητες που δεν στοχεύουν στην πολιτική ουσία, αλλά στον εντυπωσιασμό και σε ένα είδος προσωπικής επιβεβαίωσης, ναρκισιστικού τύπου, που υποτιμά τις συλλογικές λειτουργίες. Γιατί, η Αριστερά του κόμματος με τη μεγάλη πείρα που κουβαλάει στις αποσκευές της, ξέρει να ιεραρχεί τα πράγματα.  Ξέρει ότι στη μάχη απέναντι στον πολιτικό και ταξικό αντίπαλο, κανείς δεν περισσεύει κι ότι οι αριστεροί, στις δύσκολες ώρες δεν πετάνε τους συντρόφους τους στα σκυλιά, όποια λάθη κι αν αυτοί έχουν διαπράξει.

 

Ταυτόχρονα, η Αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ συνέστησε από την πρώτη στιγμή που ξέσπασε η κρίση στο κόμμα και στον κύκλο της επιρροής του, ψυχραιμία, κατέβασμα των τόνων και επικέντρωση όλων στον μείζονα στόχο που είναι η απαλλαγή του τόπου από την επικίνδυνη για τη Δημοκρατία και την κοινωνία κυβέρνηση Μητσοτάκη με τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και το σχηματισμό προοδευτικής αριστερής κυβέρνησης.

 

Στάθηκε από την αρχή απέναντι σε οποιαδήποτε σκέψη για διαγραφή του  Πολάκη από το κόμμα, ζήτησε να τηρηθούν οι προβλεπόμενες από το Καταστατικό διαδικασίες, να λειτουργήσουν τα αρμόδια όργανα, η Πολιτική Γραμματεία και η Επιτροπή Δεοντολογίας.

 

Με την παραδειγματικά υπεύθυνη  στάση της ήταν η Αριστερή Πτέρυγα του κόμματος, που εγγυήθηκε την ενότητα των γραμμών του και τη  δημοκρατική διέξοδο σε μια δύσκολη στιγμή για το κόμμα.  Στην κατεύθυνση αυτή   και με τη ψυχραιμία και την αυτοσυγκράτηση που τελικά φαίνεται ότι όλες οι πλευρές επιδεικνύουν, μετά από τους πρώτους άτσαλους και εν θερμώ  χειρισμούς,  η κρίση που προέκυψε και προς στιγμή πλήγωσε τον ΣΥΡΙΖΑ και τον κόσμο του, μπορεί να ξεπεραστεί.

 

Στη μάχη για να φύγει η καταστροφική κυβέρνηση Μητσοτάκη, όπως προείπαμε  δεν περισσεύει κανείς. Κανείς όμως δεν μπορεί να επιβάλλει σε ένα ολόκληρο κόμμα το είδος, τον τρόπο και το ύφος της αντιπολίτευσης και του προεκλογικού αγώνα.

 

Συνοχή, ενότητα, πολιτικό σχέδιο και πρόγραμμα διακυβέρνησης στο καρπερό  έδαφος των ιδεών και των αξιών της Ανανεωτικής και Ριζοσπαστικής Αριστεράς, είναι η λύση. Με φυγή προς τα εμπρός, με τις  προτάσεις και τις λύσεις του ΣΥΡΙΖΑ- ΠΣ για τα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα, για την υπεράσπιση της κοινωνίας και της Δημοκρατίας.

 

Είναι η ώρα της συσπείρωσης και του αγώνα. Πληγωμένοι από την περιπέτεια που περνάμε, αλλά, αποφασισμένοι, όρθιοι και ικανοί για τη μεγάλη ανατροπή, για τη μεγάλη νίκη.

 

Προχωράμε!