Κοσμογονικό γεγονός ο πόλεμος στην Ουκρανία με 43 χώρες συμμετέχουσες (άμεσα ή διά αντιπροσώπου). Το επικρατούν αφήγημα δεν επιτρέπει την άμεση κριτική. Μια άλλη, έμμεση, προσέγγιση του θέματος καταρρίπτει το αφήγημα ως υποκριτικό. Η περί δημοκρατίας, δικαιωμάτων και κατά αυταρχισμού ρητορική από τη χώρα μας (και από ΗΠΑ και Ευρώπη βέβαια) εναντίον του όντως κακού Πούτιν και της Ρωσίας χάνεται μέσα στις θερμές χειραψίες και αγκαλιές με τους Σαουδάραβες και Εμιρατιανούς πρίγκιπες. Ποιες οι ενέργειες από την κυβέρνηση για την καταδίκη εγκληματιών πολέμου, εκεί όπου έχουμε εμπλακεί; Ποιες οι ενέργειες, διαμεσολαβητικές και χαλάρωσης του αποκλεισμού εκατομμυρίων αμάχων;
1. 2.346 χρόνια μετά τον θάνατο του Μ. Αλεξάνδρου, τώρα καθ’ υπόδειξη του ΝΑΤΟ (IAMD concept), 150 αξιωματικοί του Ελληνικού Στρατού (και μια πυροβολαρχία Patriot – αγορασμένη βέβαια για άλλο σκοπό) «φυλάσσουν Θερμοπύλες» στα σύνορα Σ. Αραβίας και Υεμένης. Ποιος ακριβώς κήρυξε πόλεμο;
2. «Ποιος κήρυξε πόλεμο;», ρώτησαν και οι Αμερικανοί βουλευτές τη δική τους κυβέρνηση για τη δική τους εμπλοκή. Ελεγε η προ ολίγων ημερών απορριφθείσα διακομματική πρόταση Σάντερς κ.ά., που είχε σκοπό την εφαρμογή της προεκλογικής δέσμευσης Μπάιντεν για άμεση διακοπή της στήριξης στον σαουδαραβικό συνασπισμό: «Το Κογκρέσο δεν έχει κηρύξει πόλεμο και δεν έχει παράσχει συγκεκριμένη νομική εξουσιοδότηση για τη συμμετοχή στη σύγκρουση μεταξύ δυνάμεων υπό την ηγεσία της Σ. Αραβίας, περιλαμβανομένων των ΗΑΕ, Μπαχρέιν, Κουβέιτ, Αιγύπτου, Ιορδανίας, Μαρόκου, Σενεγάλης, Σουδάν, εναντίον των Χούθι, γνωστών και ως Ανσάρ-Αλλάχ, στο κράτος της Υεμένης… Δεν υπάρχει κήρυξη πολέμου ή εθνική έκτακτη ανάγκη που να έχει δημιουργηθεί από επίθεση εναντίον των ΗΠΑ, εδαφών ή κτήσεών τους ή των ενόπλων δυνάμεών τους ώστε να εμπλακούν οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις στη σύγκρουση». Η πρόταση Σάντερς στην αμερικανική Βουλή απέβλεπε στην ενεργοποίηση του ψηφίσματος πολεμικών εξουσιών (War Powers) του 1973, με βάση το οποίο η Βουλή μπορεί να ελέγχει τον Αμερικανό πρόεδρο στην κήρυξη και διεξαγωγή ενός πολέμου.
3. Παρά την προεκλογική δέσμευση, ο Λευκός Οίκος σήμερα υποστηρίζει ότι, όσο διαρκούν οι διπλωματικές προσπάθειες του Ομάν, δεν πρέπει να υπάρξει διακοπή της αμερικανικής στήριξης στη Σ. Αραβία. Την ίδια στιγμή, ο Λευκός Οίκος μιλάει γενικώς για «δύο πλευρές», χωρίς να αναφέρει την ανάγκη άμεσης χαλάρωσης του σαουδαραβικού αποκλεισμού της Υεμένης, που εξακολουθεί να προκαλεί χιλιάδες θανάτους από λιμό και λοιμούς και που είναι όρος της άλλης «πλευράς» για μονιμότερη ανακωχή.
4. Η Σαουδική Αραβία δεν αμύνεται (όπως ισχυρίζεται). Κάνει πόλεμο. Εναντίον των ανταρτών της Υεμένης και γι’ αυτό ελέγχεται. Η «Guernica 37», διεθνής πρωτοβουλία νομικών με έδρα το Λονδίνο και τη Χάγη, κατέθεσε φάκελο στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο. Αναφέρει εγκλήματα πολέμου Σ. Αραβίας και συμμάχων. Επίσης και χώρες οι οποίες δίνουν όπλα.
5. Μπροστά στο ηθικό ξέπλυμα της Σ. Αραβίας από πλευράς Ελληνα ΥΠΕΘΑ για τη διεθνή συνεργασία, περιφερειακή ασφάλεια κ.λπ., τον Σεπτέμβριο 2021, τα καλά λόγια Καϊλή και Σχοινά για Κατάρ ωχριούν.
6. Νοέμβριο 2021, ο Ελληνας ΥΠΕΘΑ πρώτος θα διακηρύξει, από το Ταλίν της Εσθονίας, το Νέο Στρατηγικό Δόγμα του ΝΑΤΟ (έξι μήνες πριν από την επίσημη ανακοίνωσή του) με ρητή αναφορά στη Ρωσία ως βασικό εχθρό (τρεις μήνες πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία). (Το παλιό δόγμα ο «πόλεμος κατά τρομοκρατίας».)
7. Ο πόλεμος στην Υεμένη είναι ένας πόλεμος διά αντιπροσώπων, στις δύο άκρες του οποίου υπάρχουν δύο σκοταδιστικά κράτη, Ιράν, Σαουδική Αραβία. Οι Χούθι στην Υεμένη επιβάλλουν το ίδιο θεοκρατικό σκοτάδι όπου κυριαρχούν. Θύματα πολέμου 400.000 νεκροί Υεμενίτες, κυρίως άμαχοι, από λιμό, λοιμούς, βομβαρδισμούς υποδομών και έναν επταετή αποκλεισμό της πρωτεύουσας και του ελεγχόμενου από τους Χούθι μεγαλύτερου μέρους της χώρας. Ο αποκλεισμός είναι ενέργεια από τη Σ. Αραβία και την κυβέρνηση της σχετικά πλούσιας (λόγω πετρελαίου, λιμανιών και κεντρικής τράπεζας) νότιας Υεμένης που στηρίζει η Σ. Αραβία.
8. Κατά τον ΟΗΕ, «δεν υπάρχουν καθαρά χέρια σ’ αυτόν τον πόλεμο». Ειδική μνεία σε ΗΠΑ, Βρετανία, Γαλλία, Καναδά, που εξοπλίζουν τη Σ. Αραβία.
9. Διαφεύγει από την «κοινή γνώμη» ότι, προεξάρχουσας της Σ. Αραβίας, οι χώρες του ΟΠΕΚ-Plus (δηλαδή και η Ρωσία) αποφάσισαν πρόσφατα τη μη αύξηση της παραγωγής πετρελαίου σε αντίθεση με ό,τι (για να μειωθούν οι διεθνείς τιμές) ζητούν επίμονα Αμερική και Ευρώπη.
10. Πρόσφατα στην έγκυρη «Ναυτεμπορική»: «Η Σαουδική Αραβία είναι έτοιμη να υποβάλει κοινή προσφορά με Αίγυπτο και Ελλάδα για τη διοργάνωση του Μουντιάλ 2030». Σύμμαχοι πλέον εντός και εκτός γηπέδων.
* Οικονομολόγος, διεθνολόγος
