Δεξιά χάδια στη μοναρχία

O ξενόφερτος Γκλίξμπουργκ και άρπαγας πακτωλών χρημάτων από τους αιματηρούς κόπους του ελληνικού λαού απέκτησε αμύθητη περιουσία απολαμβάνοντας πλούσιο φαγοπότι και χλιδάτες ανέσεις, «απολαμβάνοντας» παράλληλα και την κατάρα του ελληνικού λαού για την απεχθή προδοσία του, πλην των καθ’ έξιν δουλικά προσκείμενους σ’ αυτόν τον οποίο αυτά τα κατάπτυστα δουλάκια τον έβαλαν πάνω από την πατρίδα και θα τους χρειαζόταν να απελαθούν ως άκρα επικίνδυνοι.

Εξαιτίας των λεηλασιών που διέπραξαν οι Γκλίξμπουργκ σε βάρος του ελληνικού λαού και κατά κυνικό τρόπο διαστροφικής πλεονεξίας, πολλοί Ελληνες ζούσαν σε οικτρή κατάσταση φτώχειας μη έχοντας ακόμα και ψωμί, καθώς παιδεία και ιατρική περίθαλψη, ελπίζοντας στο χαρτί απορίας από τους οποίους οι περισσότεροι πέθαιναν και κάποιοι απ’ αυτούς παρέμεναν αζήτητα πτώματα σε νεκροθάλαμους των νοσοκομείων.

Μόνο όποιος δεν έχει ανεπτυγμένο μέσα του το αίσθημα του δικαίου, δεν καταδικάζει τέτοιες αήθη πρακτικές για να μη συγκινείται και δεν μπορεί να λέει ότι πιστεύει στον Θεό, γιατί αυτό θα αποτελούσε κατάφωρο εμπαιγμό στο πρόσωπο του Θεού.

Η στάση του κόμματος της Δεξιάς για τον έκπτωτο Γκλίξμπουργκ, χαϊδεύοντας εμμέσως πλην σαφώς τον θεσμό της μοναρχίας, ενθαρρύνει τυχόν επίδοξους πραξικοπηματίες υπέρ της επαναφοράς της σκοταδιστικής μοναρχίας και εναντίον πάσης μορφής μεταρρυθμίσεων, της οποίας η ισχύς είναι ο αναλφαβητισμός του λαού, ώστε να μην αφυπνιστεί και εγερθεί εναντίον της.

Φαραί Αχαΐας

ΥΓ.: Τις νύχτες πάνω από την πλατεία Συντάγματος, ακόμα πλανάται η βοή της λαϊκής οργής ενάντια στον Γκλίξμπουργκ, τη μάνα του Φρειδερίκη-φρικιό και τον Μητσοτάκη που προκάλεσαν εκτροπή του Συντάγματος τη νύχτα της 15ης Ιουλίου 1965. Δύο ήταν τα συνθήματα τότε που ακούγονταν περισσότερο, για τον Γκλίξμπουργκ και τον Μητσοτάκη «Δεν σε θέλει ο λαός / πάρ’ τη μάνα σου και μπρος». Και για τον Μητσοτάκη «Δεν περνάει ο φασισμός, Μητσοτάκη κάθαρμα».

Οταν ο Γεώργιος Παπανδρέου πέθανε, ο γράφων έγραψε γι’ αυτόν το ακόλουθο ποίημα:

Για τον Γεώργιο Παπανδρέου

Απ’ τη στιγμή που ακούσαμε / ότ’ είσαι πια νεκρός / είμαστε πια πολιτικώς / νεκροί μ’ αναστολή / γιατί εμείς οι Ελληνες / δεν κάνουμε αλλιώς / χωρίς τον λόγο από σε / με την ηγετική μορφή.

Η επιστολή δημοσιεύτηκε στο φύλλο της «Εφ.Συν.» τη Δευτέρα 23/01/2023.