Ανήθικα παιχνίδια με τα Γλυπτά του Παρθενώνα

Υποθέτω ότι ο πρωθυπουργός δεν γνωρίζει, όπως και η παράταξή του, την ιστορία διεκδίκησης των Γλυπτών του Παρθενώνα, αλλιώς δεν θα έκανε παζάρια εν όψει εκλογών για μερική επιστροφή ή και δανεισμό των κλεμμένων Γλυπτών. Υπενθυμίζω στον κ. Μητσοτάκη ότι το σχετικό κίνημα έχει ιστορία πλέον των δύο αιώνων, με αφετηρία το 1811 όταν ο Λόρδος Βύρων ολοκλήρωσε το ποίημά του «Η Κατάρα της Αθηνάς», καταγγέλλοντας τον Ελγιν, με ευρύτερο απελευθερωτικό μήνυμα, διότι τότε η Ελλάδα ήταν υπόδουλη και δεν είχε τα μέσα να υπερασπιστεί την πολιτιστική της κληρονομιά.

Λίγα χρόνια μετά (1816), το θέμα της επιστροφής των Γλυπτών τέθηκε σε ψηφοφορία στη Βουλή των Κοινοτήτων, αλλά απορρίφθηκε με ψήφους 80 κατά και 30 υπέρ, για να το επαναφέρει στο προσκήνιο προς το τέλος του αιώνα ο Κωνσταντίνος Καβάφης.

Τόσο ο Μπάιρον όσο και οι μεταγενέστεροι υπέρμαχοι της επιστροφής των Γλυπτών έθεταν το ζήτημα σε καθαρά ηθική και αξιακή βάση. Με το ίδιο πνεύμα, το 1982 η αείμνηστη Μελίνα Μερκούρη και ο σύζυγός της Ζυλ Ντασσέν ζήτησαν να πάψει ο όρος «Ελγίνεια Μάρμαρα» και να αποκαλούνται Γλυπτά του Παρθενώνα, διότι ο όρος «Ελγίνεια» παραπέμπει σε κάποιο είδος ιδιοκτησίας, ενώ η λεηλασία του Ελγιν στο κορυφαίο μνημείο της αρχαιότητας ήταν παράνομη. Το φιρμάνι του σουλτάνου που προσκόμισε στην Αθήνα, προερχόμενος από την Κωνσταντινούπολη, έλεγε «κάποια κομμάτια πέτρας με επιγραφές και μορφές», δηλαδή δεν αναφερόταν στον Παρθενώνα.

Ο επαναπατρισμός των Γλυπτών του Παρθενώνα απασχόλησε ιδιαίτερα και την Αριστερά τις τελευταίες δεκαετίες, με πρωτεργάτη στη σχετική προσπάθεια τον ευρωβουλευτή Αλέκο Αλαβάνο, ο οποίος σε συνεργασία με αριστερούς Βρετανούς ευρωβουλευτές πέτυχε την υιοθέτηση ψηφίσματος του Ευρωκοινοβουλίου (1994) με ευρύτατη πλειοψηφία υπέρ του δίκαιου αιτήματος της Ελλάδας.

Λίγο μετά, 23-24 Μαΐου 1997, ο Συνασπισμός με τον Δήμο Χαλανδρίου είχαν οργανώσει διήμερο συμπόσιο για το ζήτημα, με βρετανική συμμετοχή.

Προσθέτω ότι η κίνησή μας, κίνημα ενεργών πολιτών, γεννήθηκε το 1998 στον Βύρωνα, θέτοντας ως κύριο στόχο το βυρωνικό αυτό αίτημα, αλλιώς δεν θα ήμασταν αληθινοί Βυρωνιστές, αλλά σαν τους συντηρητικούς προηγούμενους που αποσιωπούσαν το ζήτημα.

Από την πλευρά μας, το 2004 με την ευκαιρία των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, επανήλθε το αίτημα μέσω διεθνούς εκστρατείας, στο πλαίσιο της οποίας εκδώσαμε το βιβλίο «Μπάιρον εναντίον Ελγιν» (Εκδόσεις Ταξιδευτής) με πολλές συνεισφορές και δική μου υπογραφή.

Κύριε πρωθυπουργέ, ο ακρωτηριασμός του Παρθενώνα δεν αναιρείται με τον ακρωτηριασμό του αιτήματος επιστροφής των Γλυπτών!

*Προέδρος του Συνδέσμου Μπάιρον για τον Φιλελληνισμό και τον Πολιτισμό