Η προγραμματισμένη από καιρό τριήμερη επίσημη επίσκεψη του Μακρόν στις ΗΠΑ που άρχισε χθες είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι δεν θα διασκεδάσει την ανησυχία των Ευρωπαίων, με προεξάρχουσα τη Γερμανία, ότι οι επιδοτήσεις της αμερικανικής βιομηχανικής παραγωγής είναι κήρυξη εμπορικού πολέμου.
Ο Μακρόν είναι βέβαιο ότι θα θέσει το θέμα στον Μπάιντεν, είναι όμως εξίσου βέβαιο ότι θα πάρει μια παρόμοια απάντηση με αυτήν που πήρε ο Ζισκάρ ντ’ Εστέν ως υπουργός Οικονομικών του Πομπιντού όταν το 1970 συνάντησε στην Ουάσινγκτον τον Αμερικανό ομόλογο του Κόναλι.
Οταν διαμαρτυρήθηκε για τις απότομες διακυμάνσεις των συναλλαγματικών ισοτιμιών του δολαρίου πήρε από τον συνομιλητή του την απάντηση The dollar is our currency and your problem (Το δολάριο είναι το νόμισμά μας και το πρόβλημά σας).
Είναι προφανές ότι, όταν ο Μπάιντεν ανακοίνωσε επιδοτήσεις ύψους 369 δισ. δολ. για να γίνει η βιομηχανική παραγωγική διαδικασία των ΗΠΑ πιο φιλική για το περιβάλλον, στον Λευκό Οίκο είχαν προεξοφλήσει την αντίδραση των Ευρωπαίων και είχαν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το κόστος της είναι διαχειρίσιμο. Ετσι η Ε.Ε. θα βρεθεί μπροστά σε ένα άβολο δίλημμα:
Ή θα χρηματοδοτήσει και αυτή με θηριώδεις επιδοτήσεις έναν ευρωπαϊκό προστατευτισμό που κινδυνεύει ή να μην υλοποιηθεί ποτέ λόγω του ότι το Βερολίνο μπορεί να προτιμήσει προστατευτισμό σε εθνικό επίπεδο ή να είναι βραχύβιος διότι η κατά βούληση εκτύπωση χρήματος που υπάρχει στις ΗΠΑ δεν υπάρχει στην ευρωζώνη.
Ή θα καθίσει χωρίς να επεξεργαστεί στρατηγική και θα παρακολουθεί τον προστατευτισμό να εξαπλώνεται σε κάθε γωνιά του πλανήτη.
Τούτων λεχθέντων η επίσκεψη Μακρόν στις ΗΠΑ έχει ενδιαφέρον ως προς τις λεπτές ισορροπίες που κρατά η Γαλλία στην άμυνα ανάμεσα στην Ουάσινγκτον και στο Βερολίνο.
Η Γαλλία με δεδομένη την απροθυμία της Γερμανίας για αμυντική χειραφέτηση της Ε.Ε. προώθησε την Ευρωπαϊκή Πολιτική Κοινότητα στην οποία μετέχουν η Βρετανία και η Τουρκία καθώς και πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες ως σχήμα συμπληρωματικό και όχι ανταγωνιστικό του ΝΑΤΟ.
Οι ΗΠΑ από τη μεριά τους δεν έχουν καμιά εμπιστοσύνη στις δεσμεύσεις της Γερμανίας ότι θα αυξήσει τις αμυντικές της δαπάνες και αφήνουν ανοιχτή μια προνομιακή διμερή αμυντική συνεργασία με τη Γαλλία.
Με άλλα λόγια ο Μακρόν μπορεί να μην πετύχει να θωρακίσει την ευρωπαϊκή βιομηχανική παραγωγή από τον αθέμιτο ανταγωνισμό των ΗΠΑ, αλλά να διασφαλίσει ρόλο για τη Γαλλία στον Ειρηνικό.
