Με την κυβέρνηση Μητσοτάκη σε αποδρομή, η Βουλή των Ελλήνων καλείται να συζητήσει και διερευνήσει το σκάνδαλο των τηλεφωνικών υποκλοπών από το «επιτελικό παρακράτος» της κυβέρνησης Μητσοτάκη.
Υποθέτω ότι η σχετική συζήτηση θα είναι εφ’ όλης της ύλης, διότι το πρόβλημα που έχει προκύψει αφορά τόσο την εσωτερική όσο και την εξωτερική πολιτική της χώρας μας. Πρώτα πρώτα είναι μείζον πρόβλημα δημοκρατίας, την οποία έχει πλήξει βαρύτατα η κυβέρνηση Μητσοτάκη όχι για πρώτη και μόνη φορά στη διάρκεια της τριετίας που κυβερνά. Αποκάλυψε το εν λόγω σκάνδαλο την καθεστωτική νοοτροπία της σημερινής ηγεσίας της Δεξιάς, που μετέτρεψε το μέγαρο Μαξίμου σε άντρο εκτροπής.
Πέραν της απαξίωσης της ΕΥΠ διά της μετατροπής της από εθνική υπηρεσία πληροφοριών σε όργανο κατασκοπίας πολιτικών αντιπάλων και δημοσιογράφων και άλλοι θεσμοί του κράτους δικαίου έχουν πλήρως αποδυναμωθεί.
Καμαρώνει δε ο πρωθυπουργός και στελέχη της κυβέρνησης ότι έχουν παραπέμψει στο Ειδικό Δικαστήριο δύο πρώην υπουργούς της κυβέρνησης Τσίπρα, τον Νίκο Παππά και τον Δημήτρη Παπαγγελόπουλο, που έκαναν το πατριωτικό τους καθήκον σε σχέση με τις συχνότητες και το σκάνδαλο Novartis.
Ομως το υπό διερεύνηση νέο σκάνδαλο έχει πολύ βλαπτικές συνέπειες και για τη διεθνή εικόνα της χώρας, η οποία είχε ήδη πληγεί και από το γεγονός ότι η Ελλάδα, μήνες τώρα, κατατάσσεται στη θέση 108 διεθνώς από την άποψη ελευθερίας του Τύπου, ενώ και οι επιδόσεις της κυβέρνησης Μητσοτάκη στο μεταναστευτικό αποτελούν διεθνές θέμα με έντονα επικριτικές αναφορές και στο Ευρωκοινοβούλιο.
Οταν όμως κατηγορούμε την κυβέρνηση της Αγκυρας για ακραίο αυταρχισμό στο εσωτερικό της Τουρκίας και συστηματικό παραβάτη του διεθνούς δικαίου εις βάρος της Ελλάδας, πώς να πείσουμε τη διεθνή κοινή γνώμη ότι η χώρα μας είναι στη σωστή πλευρά της Ιστορίας;
Αλήθεια, στην ίδια πλευρά δεν βρέθηκαν η Αθήνα με την Αγκυρα πρόσφατα παίζοντας πινγκ πονγκ με τους περίπου σαράντα πρόσφυγες σε νησάκι στην κοίτη του Εβρου, όπου έχασε αβοήθητο τη ζωή του ένα πεντάχρονο κοριτσάκι, η Μαρία; Τραγωδία για την οποία δεν ειπώθηκε λέξη από τον λαλίστατο αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Μαργαρίτη Σχοινά, του οποίου αρμοδιότητα είναι η «υπεράσπιση του ευρωπαϊκού τρόπου ζωής»!
Αν η Ελλάδα θυμάται τις ανθρωπιστικές παραδόσεις της μόνο υπό διεθνή πίεση, τότε έχει πάρει λάθος δρόμο και χρειάζεται να αλλάξει στην κατεύθυνση της δημοκρατίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της προόδου.
*Στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία
