ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Μαριάννα Τζιαντζή
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Χαρούμενες ειδήσεις δεν υπάρχουν, όμως υπάρχουν χαρούμενα συμβάντα. Την πιο καυτή εβδομάδα του φετινού καλοκαιριού, ανήμερα της Αγίας Παρασκευής, ημέρα εργάσιμη (Τρίτη), καμιά εκατοστή άνθρωποι αντάμωσαν στην πλατεία της Λινίσταινας, ενός μικρού ορεινού ιστορικού (πιο ιστορικό δεν γίνεται!) χωριού της Ηλείας, για να αποχαιρετήσουν τη Γιώτα, μια συγχωριανή, συγγενή και φίλη. Ηρθαν από την Ανδρίτσαινα, την Τρίπολη, την Αθήνα. Δεν ήταν μνημόσυνο, αλλά ένα μεγαλειώδες κέρασμα, μια γιορτή αποχαιρετισμού, που έγινε με τον τρόπο που η Γιώτα όρισε και ήθελε. Ενα αρχοντικό τραπέζι αλλά μεταχρονολογημένο, αφού η Γιώτα είχε πεθάνει στα 68 της χρόνια το 2019, μόλις ξέσπασε η επιδημία του κορονοϊού που απαγόρευε τις μετακινήσεις κι επέβαλλε την αποστασιοποίηση. Ετσι, το μεγάλο τραπέζι που εκείνη επιθυμούσε δεν έγινε ούτε τη μέρα της κηδείας ούτε στα σαράντα. Εγινε όμως τώρα και πήρε τη μορφή του «μικρού» πανηγυριού, καθώς το μεγάλο, το «κανονικό» πανηγύρι της Λινίσταινας είναι αυτό της Παναγίας.

Το σκηνικό σαν βγαλμένο από κινηματογραφική ταινία: υψόμετρο 900, πλακόστρωτη πλατεία, πλατάνια με βαθύ ίσκιο, πηγή με τρεχούμενο νερό, ένα εκκλησάκι με το εσωτερικό του στολισμένο με χειροποίητα υφαντά και τριαντάφυλλα. Κάποιοι κάτοικοι έφεραν από τα σπίτια τους τραπέζια, συμπληρώνοντας εκείνα του μοναδικού καφενείου-ψητοπωλείου του χωριού, σκούπισαν και καθάρισαν από τα ξερά κλαδιά και τα φύλλα το μονοπάτι που οδηγεί από το εκκλησάκι στην πλατεία.

Δυο μήνες κράτησε η προετοιμασία. Τα τηλεφωνήματα, οι συνεννοήσεις, οι παραγγελίες. Τα ντόπια κρέατα, το εκλεκτό κρασί, οι οργανοπαίχτες που ήρθαν από τη Βυτίνα (ένα κλαρίνο και ένα τουμπερλέκι). Τραγούδησαν όλοι παραδοσιακά τραγούδια του τόπου τους, και τραγούδησαν ωραία. Κάποιοι χόρεψαν ενώ όσοι κάτοικοι του χωριού ήταν ανήμποροι και δεν μπορούσαν να μετακινηθούν έλαβαν το φαγητό συσκευασμένο στο σπίτι – ορεκτικά, σαλάτα, κυρίως πιάτο. Και από τα ανοιχτά παράθυρα άκουγαν τα τραγούδια. Η αξέχαστη κινηματογραφική «γιορτή της Μπαμπέτ» σε πελοποννησιακή έκδοση!

Εκατό άνθρωποι γύρισαν την πλάτη στον θάνατο, στον φόβο, στα τωρινά και στα μελλούμενα βάσανα και αγωνίες. Εκείνη την καυτή μέρα οι πυρκαγιές δεν απείλησαν το χωριό, ενώ η αγία Παρασκευή ίσως να έβαλε το χεράκι της και να ξόρκισε τον Covid – κανένα κρούσμα. Και όχι μόνο η αγία αλλά κυρίως η ίδια η Γιώτα, μια δυναμική, εξωστρεφής και καλόκαρδη γυναίκα που ήθελε το φευγιό της και η ανάμνησή της να έχουν το χρώμα της γιορτής.