Η ιταλική Ρόμα είναι εδώ και λίγες μέρες η πρώτη κάτοχος του νεότευκτου UEFA Conference League. Aυτομάτως, το όνομά της περνάει στην ιστορία του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Μία νέα διοργάνωση είναι αναφανδόν σε θέση να αναδείξει θετικές ιστορίες προσώπων, σημαντικές πορείες ομάδων, αξιόλογους αγώνες που συγκίνησαν και πέρασαν στις μνήμες, γεμάτα γήπεδα και δυνατές ατμόσφαιρες, κατακτήσεις τροπαίων, ενδιαφέρουσες ποδοσφαιροκουβέντες διαφόρων ειδών. Η Ρόμα και ο Μουρίνιο είναι πια οι μπροστάρηδες των σχετικών ενασχολήσεων… Η Lady Hope τους απονέμει τα εύσημα.
Όχι πως η παρουσία της Φέγενορντ ήταν αναιμική, αλλά τα φώτα της επικαιρότητας σχεδόν πάντοτε επιδεικνύουν μία «προκλητική» -ευνοιοκρατικής υφής- συμπεριφορά, πρωτίστως προς τους νικητές. Η Ρόμα απέχει εδώ και πολλά χρόνια από τους τίτλους στην Ιταλία, ενώ και οι ευρωπαϊκές διακρίσεις της παραμένουν λίγες. Δε λείπουν εντελώς, αλλά δεν αποτελούν το πιο συνηθισμένο πράγμα για την ομάδα της ιταλικής πρωτεύουσας. Σε μία χρονιά που είναι δύσκολο να πεις πως οι «τζιαλορόσι» στη Serie A τα πήγαν πολύ καλά (δίχως να τα πάνε άσχημα), ο ευρωπαϊκός τίτλος δεσπόζει. Η έκτη θέση στο Καμπιονάτο δεν μπορεί να είναι αιτία πανηγυρισμών, παρά αφορμή για γόνιμη περίσκεψη για το τι πρέπει να κρατήσει του χρόνου το club και τι πρέπει να προσθέσει για να πλησιάσει ακόμα περισσότερο τις πρώτες τρεις θέσεις του βαθμολογικού πίνακα, δηλαδή τη σύγχρονη ελίτ του ιταλικού διασυλλογικού ανταγωνισμού. Αν είναι, βέβαια, αυτό κάτι εφικτό για τη Ρόμα της σεζόν 2022-2023. Γιατί μπορεί και να μην είναι, οτιδήποτε κι αν πράξει το καλοκαίρι…
Πολλοί αμφισβητούν αν ο Μουρίνιο μπορεί πλέον να οδηγήσει μία ομάδα στον τίτλο του UEFA Champions League ή ακόμα και στην κορυφή του πρωταθλήματος, σε μία χώρα από αυτές που ανήκουν στο «κλειστό club» των ποδοσφαιρικά πολύ προηγμένων. Πάρα πολλοί, επίσης, κάνουν λόγο για «παρωχημένα μεγαλεία» και για «μπογιά που έχει περάσει». Όμως, ο δρόμος προς την επιτυχία έχει κι άλλα μονοπάτια. Το να μπορεί ακόμα ο Πορτογάλος να προσθέτει στην πλουσιότατη συλλογή του ευρωπαϊκά τρόπαια, για τρίτη συνεχόμενη δεκαετία και καταγράφοντας τα σχετικά ρεκόρ, τον φέρνει ξανά στο προσκήνιο. Και όταν συζητιέσαι, ειδικά μετά από ευρωπαϊκό τίτλο, μόνο για καλό είναι. Σε κοιτάνε ξανά με άλλο μάτι η αγορά και η ευρύτερη πιάτσα, βελτιώνεις τη δημόσια εικόνα σου, επανακτάς εσύ ο ίδιος αυτοσεβασμό και εμπιστοσύνη στις δυνατότητές σου. Άρα, μπορείς να σχεδιάζεις για το άμεσο μέλλον, να κάνεις όνειρα και να παλεύεις με πίστη και όρεξη για αυτά. Οι πίκρες του χτες ξεθωριάζουν αυτόματα…
Το να πάρει κάποια ομάδα από τα λεγόμενα παραδοσιακά «βαριά χαρτιά» του ευρωπαϊκού ανταγωνισμού το UEFA Conference League μπορεί να μην ιντριγκάρει σχεδόν κανέναν από τους οπαδούς της. Το να πάρεις, όμως, το συγκεκριμένο τρόπαιο με τη Ρόμα έχει τον ίδιο βαθμό δυσκολίας με το να πάρεις π.χ. με την Τσέλσι το UEFA Champions League. Κάθε θεσμός έχει τις απαιτήσεις του, που μπορεί να είναι σε σύγκριση με τους άλλους διαφορετικές, δεν παύουν όμως αυτές να «συγκροτούν» από μόνες τους ένα βουνό. Εξάλλου, η Lady Hope γνωρίζει πως πάρα πολλές ομάδες στην Ευρώπη έκαναν καλό -διαχρονικά- όνομα, και μπόρεσαν να βελτιώσουν το αγωνιστικό εκτόπισμα και την εταιρική προοπτική τους, επειδή ακριβώς κατέκτησαν παρελθοντικά ένα ή περισσότερα Κύπελλα Κυπελλούχων ή Κύπελλα UEFA. Είναι έξυπνη επιλογή να δοκιμάζεις να βγαίνεις πρώτος στα άλλα, όταν αποδέχεσαι πως στα πρώτα επίπεδα έχεις πρόβλημα…
