Από την αστική ελίτ στην αγροτική πραγματικότητα

Διαχρονικά ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε ιδιαίτερη επιρροή στον αγροτικό πληθυσμό είτε λόγω οικολογικών προτάσεων, οι οποίες ήταν δύσκολα εφαρμόσιμες, είτε γιατί επικρατούσαν ακαδημαϊκές αντιλήψεις, συχνά εκτός ελληνικής αγροτικής πραγματικότητας. Το 2015 μερίδα αγροτών εμπιστεύτηκε τον ΣΥΡΙΖΑ. Ομως, ο ασφαλιστικός νόμος Κατρούγκαλου, η βιασύνη στους δασικούς χάρτες και η Συμφωνία των Πρεσπών δημιούργησαν δυσαρέσκεια.

Στο 3ο Συνέδριο ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. φάνηκε πολιτικά πιο ώριμος. Δυστυχώς, μέρος του αγροτικού πληθυσμού ξεχνά ότι η Ευρώπη δεν δίνει επιδοτήσεις χωρίς δεσμεύσεις. Ζητά εγγυημένες τιμές και περιορισμούς στις εισαγωγές τροφίμων. Η Ελλάδα έχει υπογράψει 3 μνημόνια, είναι μέλος της Ε.Ε., του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου και του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας κ.ά. Οταν ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας βάζει κωλύματα στον καπνό, δεν μπορεί παρά να ακολουθήσει.

Επομένως, υπάρχουν περιθώρια σε μια αριστερή κυβέρνηση να ασκήσει αγροτική πολιτική; Ναι, με ελάχιστο οικονομικό κόστος εφόσον παρέμβει:

● Στον εξορθολογισμό της αγοράς με οργανωμένο σύστημα ελέγχων από το χωράφι-βοσκότοπο στο σουπερμάρκετ και το εστιατόριο.

● Στην ενημέρωση των αγροτών. Η ιστοσελίδα του υπουργείου Γεωργίας δεν βοηθά τον παραγωγό.

● Στη χωροθέτηση και τη δημιουργία οδικού χάρτη για τη διατροφική επάρκεια της χώρας σε βασικά προϊόντα (γάλα-κρέας-μαλακό σιτάρι).

● Στην ανάπτυξη γκουρμέ προϊόντων για την αγορά, όπως βουβαλίσιο γάλα.

● Σε εμβληματικά προϊόντα, που ζητούν ξένες αγορές (μαστίχα) και ξενοδοχεία-εστιατόρια (φέτα–γιαούρτι).

● Σε προϊόντα με χαμηλό αποτύπωμα άνθρακα (οργανικό βαμβάκι).

● Στο φτηνό αγροτικό πετρέλαιο.

● Οργανώνοντας καλύτερα τον θεσμό των ενεργειακών κοινοτήτων.

● Στη θεσμική διασύνδεση περιφερειών-δήμων με Πανεπιστήμια/ΤΕΙ/ερευνητικά κέντρα για σπόρους, αγροτικά εφόδια, εξοικονόμηση νερού-αρδευτικά έργα για τη διάχυση τεχνολογίας.

● Με πιλοτικά προγράμματα για νέες καλλιέργειες, αξιοποίηση υπολειμμάτων (σαμπουάν από κουκούτσια).

● Με αναδιάρθρωση καλλιεργειών-εκτροφών, ειδικά σε παράκτιες-ξηροθερμικές περιοχές-νησιά λόγω κλιματικής αλλαγής.

● Με σύγχρονο πλαίσιο γεωργικής ασφάλισης.

● Με αξιολόγηση και αναδιάταξη του προγράμματος Νέων Γεωργών.

● Με επενδυτικά κίνητρα σε συναφείς κλάδους (π.χ. συσκευασίες κ.ά.).

● Με εκρίζωση ζωοανθρωπονόσων.

● Με ένταξη ρομπότ-drones για μείωση εργατικών χεριών.

● Με προγράμματα προώθησης σε εστιατόρια της Ομογένειας και εύρεση νέων αγορών.

● Με ευνοϊκό πλαίσιο για προσέλκυση ξένων, αγροψηφιακών επενδύσεων.

● Με διοικητική αναδιοργάνωση υπουργείου-οργανισμών, προσλήψεις και ένταξη νέων αντικειμένων.

● Με νέα προγράμματα εκπαιδευτικών αγροτικών ανταλλαγών με ξένες χώρες και αναδιοργάνωση της συνεταιριστικής εκπαίδευσης.

● Με αξιοποίηση κοινοτικών προγραμμάτων για σχολικά γεύματα, δημοτικούς κήπους για φτωχούς, άστεγους, αποφυλακισμένους.

● Με ξεκάθαρο και ευέλικτο πλαίσιο για ξένους εργάτες γης.

● Με διασύνδεση της Αγροδιατροφής με Τουρισμό, Υγεία, Πολιτισμό (Φεστιβάλ γεύσης, Ιατρικός Τουρισμός – Μεσογειακή Διατροφή, Αγώνες και γεύσεις Αρχαίας Ελλάδας κ.ά.).

Ο κόσμος ζει μια νέα επανάσταση στον χώρο της πράσινης και ψηφιακής τεχνολογίας, ισάξια με τη βιομηχανική επανάσταση με ιστορικούς όρους. Κλιματική και ενεργειακή κρίση, πόλεμος, ρομποτική και νεοφιλελεύθερες πολιτικές πιέζουν αφόρητα τον Ελληνα μικρομεσαίο παραγωγό, που αν δεν οργανωθεί σωστά, κινδυνεύει άμεσα να μείνει εκτός αγοράς. Οι όροι του παιχνιδιού αλλάζουν δραματικά και είναι η τελευταία του ευκαιρία να ορθοποδήσει.

* δημοσιογράφος- μεταπτυχιακής φοιτήτριας στο ΠΜΣ του Πανεπιστημίου Πειραιά «Κλιματική Κρίση, Ψηφιακές Τεχνολογίες και Επικοινωνία»