Πώς να επιτύχουμε αστική, πολιτιστική και ψηφιακή προσβασιμότητα για τα ΑμεΑ

Το σημαντικότερο κριτήριο για την επιτυχία ενός πολιτισμού και μιας κοινωνίας είναι το πώς αντιμετωπίζει τους πλέον ευάλωτους πολίτες και μάλιστα τα Ατομα με Αναπηρία. Αυτός ο αγώνας έχει δύο διαστάσεις: Αφενός την κατάργηση των διακρίσεων. Και, αφετέρου, την υπέρβαση των εμποδίων που αντιμετωπίζουν καθημερινά τα ΑμεΑ, προκειμένου να έχουν μια ζωή με αξιοπρέπεια και ευημερία. Γι’ αυτό είναι αναγκαίο η πολιτεία να μεριμνά ενεργά για την πλήρη προσβασιμότητα όλων των χώρων από τα ΑμεΑ.

Το στοίχημα αυτό ξεκινά από τα μέσα μαζικής μεταφοράς, που χρειάζεται να είναι προσβάσιμα και πράσινα διασφαλίζοντας την πρόσβαση σε όλους· και ειδικά για τα ΑμεΑ να είναι δωρεάν. Είναι, όμως, αναγκαία η ανανέωση του Γενικού Οικοδομικού Κώδικα προκειμένου τα ΑμεΑ να έχουν πρόσβαση σε όλες τις κατασκευές που οικοδομούνται από εδώ και στο εξής, τόσο δημόσιες, όσο και ιδιωτικές, αλλά και να μετασκευάζονται οι παλιότερες σύμφωνα με τον ίδιο κώδικα.

Για να ενθαρρύνονται οι ιδιοκτήτες ξενοδοχείων, κινηματογράφων και θεάτρων, πρέπει αφενός να δίνονται ειδικές επιχορηγήσεις και, αφετέρου, να θεσπιστούν ανεξάρτητοι ελεγκτικοί μηχανισμοί που θα εγγυώνται την προσχώρηση στον σχετικό ευρωπαϊκό νομικό πολιτισμό. Ενώ για να ενθαρρυνθεί η συμμετοχή των ΑμεΑ, χρειάζεται να δοθούν, αντιστοίχως, δωρεάν παροχές για τα εν λόγω πολιτισμικά προϊόντα. Ο στόχος μας οφείλει να είναι η ανεξάρτητη μετοχή των ΑμεΑ σε πληθώρα εκδηλώσεων της κοινωνικής ζωής.

Για τον σκοπό αυτό είναι αναγκαίος ο σχεδιασμός συνολικών διαδρομών στα μέσα μαζικής μεταφοράς στον αστικό ιστό ώστε να υπάρχει πλήρης προσβασιμότητα σε όλους τους δημόσιους χώρους, όπως δημόσιες υπηρεσίες, πάρκα, παραλίες, κέντρα πολιτισμού. Να εισαχθεί αρμοδιότητα υπηρεσιών προσβασιμότητας στις Διευθύνσεις Τεχνικών Υπηρεσιών των δήμων και των περιφερειών της χώρας για τη μελέτη και την επίβλεψη έργων που αφορούν την προσβασιμότητα στον χώρο, ενώ ΑμεΑ μπορούν να συνεργάζονται σε ζητήματα «επιτόπιων δοκιμών».

Το δεύτερο μεγάλο διακύβευμα είναι η ψηφιακή προσβασιμότητα. Χρειάζεται να υπάρχει αναγκαστική αξιολόγηση των ιστότοπων και εφαρμογών του δημόσιου τομέα από ειδικούς στον Καθολικό Σχεδιασμό με τη συνδρομή χρηστών υποστηρικτικών τεχνολογιών. Και παράλληλη προώθηση προγραμμάτων κατάρτισης από εξειδικευμένο προσωπικό για την εκπαίδευση των εργαζομένων στον δημόσιο τομέα, χωρίς καταφυγή σε εξωτερικούς προμηθευτές.

Ο αγώνας αυτός γίνεται για ένα πιο ευρύ μέρος του πληθυσμού που επηρεάζεται και ο οποίος συμπεριλαμβάνει τις οικογένειες και τα φιλικά πρόσωπα των ΑμεΑ. Το στοίχημα της προσβασιμότητας αφορά την ανεξαρτησία όλων. Οι χρειαζούμενες αλλαγές στις υποδομές και τις μεταφορές αποσκοπούν στη συγκρότηση μιας κοινωνίας που θα αποτρέπει όλον αυτόν τον πληθυσμό από την εμβύθιση στην ανέχεια.

Θα επιτρέπουν στα παιδιά να μεταβούν στην εκπαίδευσή τους, χωρίς απειλές δυστυχημάτων. Προσβασιμότητα σημαίνει μια κοινωνία χωρίς διακρίσεις ενάντια στα ΑμεΑ και στα πρόσωπα με περιορισμένη κινητικότητα, η οποία θα προάγει όλα τα δικαιώματά τους, τόσο τα πολιτικά και αστικά όσο και τα ευρύτερα πολιτιστικά, κοινωνικά και οικονομικά. Μόνο έτσι θα εξασφαλιστεί η ίση πρόσβαση στην εργασία, τον πολιτισμό, την ψυχαγωγία, την εκπαίδευση και την υγειονομική περίθαλψη. Αυτό είναι το στοίχημα που δεν δικαιούμαστε να χάσουμε, αν θέλουμε να λεγόμαστε «προοδευτική κοινωνία».

* Βουλεύτρια Α’ Ανατολικής Αττικής με το ΜέΡΑ25