«Η επιτυχία είναι ένας ντροπαλός τύπος. Για να την πετύχετε, χρειάζεστε το σωστό συνδυασμό ανέμου, αστεριών και φεγγαριού»
Φραντς Μπεκενμπάουερ
Μόλις λίγες μέρες πριν εκλέχτηκε ο νέος πρόεδρος της γερμανικής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας, ο δέκατος τέταρτος στην ιστορία της, που είναι ο 61χρονος Μπερντ Νόιεντορφ. Ο συγκεκριμένος υποψήφιος συγκέντρωσε 193 ψήφους από ένα σύνολο 250 εκλεκτόρων που συμμετείχαν στη σχετική διαδικασία (αυτή έλαβε χώρα στην παλιά πρωτεύουσα της πάλαι ποτέ Δυτικής Γερμανίας, τη Βόννη). Σε όλα τα μέρη του ποδοσφαιρικού πλανήτη μία τέτοια εκλογή συνήθως φέρνει μία αλλαγή πλεύσης. Ακόμα και όταν παραμένει στη θέση του το ίδιο άτομο. Η Lady Hope σχολιάζει σκωπτικά πως μόνο εδώ, στα δικά μας, φαίνεται πως διατηρούνται πολλά πράγματα ίδια και απαράλλαχτα, ακόμα και αν αλλάζουν τα πρόσωπα…
Βασικοί στόχοι του καινούριου προέδρου της DFB (Deutscher Fußball Bund) είναι ο εκμοντερνισμός των λειτουργιών της ομοσπονδίας, με επένδυση στις μικρότερες ηλικίες και στις γυναίκες. Στο γενικό «ιδεολογικό πλαίσιο», ο Νόιεντορφ θέλει να αναβαθμίσει το ρόλο της ποδοσφαιρικής κουλτούρας στη χώρα του, δίχως τυμπανοκρουσίες και λοιπούς θορύβους… Αλλά, με εμπιστοσύνη στις δυνατότητες που δεδομένα υπάρχουν και στις συνεργασίες που πρέπει να αναπτυχθούν στα χρόνια της θητείας του. Το μότο του συμπυκνώνεται στη φράση «ας βάλουμε το (γερμανικό) ποδόσφαιρο μπροστά και στο κέντρο». Για να προστεθεί (και) το εξής άκρως σημειολογικό: «για άλλη μία φορά»…
Οι Γερμανοί φημίζονται για την οργανωτικότητά τους, για την πειθαρχία και τη στοχευμένη προσήλωση στο εκάστοτε χαραγμένο πλάνο. Όχι μόνο στο ποδόσφαιρο… Όταν, λοιπόν, έχεις μάθει να λειτουργείς με αυτή τη διαχρονική τεχνοτροπία, μπορείς έγκαιρα να καταλαβαίνεις τις «στραβές», τις αποτυχίες, τις παρεκκλίσεις. Έτσι, επιχειρείς αλλαγές με γνώμονα τη βελτίωση των συνθηκών και τη «θεραπεία» κάθε παθογένειας.
Δεν θα ξεχάσουν πολλοί, π.χ.. την αγωνιστική κρίση των αρχών της δεκαετίας του 2000 που σημαδεύτηκε από παταγώδεις αποτυχίες της Εθνικής Γερμανίας στις μεγάλες διοργανώσεις που συμμετείχε εκείνα τα χρόνια. Αφορμή για την απαραίτητη ανάταση ήταν η ανάληψη από τη γερμανική ομοσπονδία του Μουντιάλ του 2006.
Τελικό αποτέλεσμα; Η Εθνική Γερμανίας επανήλθε στις υψηλές πτήσεις, το γερμανικό ποδόσφαιρο άρχισε να ανεβαίνει ποιοτικά, καθώς δόθηκε καθολική στήριξη (και από τους συλλόγους και από την ομοσπονδία) σε ένα γενικό σχεδιασμό προώθησης και καθιέρωσης ενός επιθετικού-ελκυστικού για τους θεατές ποδοσφαίρου. Η ευδιάκριτη και αξιοσημείωτη άνοδος στα εισιτήρια που έκοβαν οι γερμανικές ομάδες στους εντός έδρας αγώνες τους αποτέλεσε την καλύτερη δυνατή έγκριση του γερμανικού ποδοσφαιρόφιλου κοινού στο κεντρικό πλάνο…
Στο σήμερα, η γερμανική ποδοσφαιρική ομοσπονδία έχει ξανά μπροστά της το (δύσκολο) έργο της ανταπόκρισης σε υψηλά μελλοντικά καθήκοντα. Τα οποία περιλαμβάνουν, σε περίοπτη θέση μάλιστα, το Euro του 2024 που είναι προγραμματισμένο να διεξαχθεί στα γερμανικά γήπεδα. Όπως έγινε το μακρινό 1988.
H Γερμανία έχει κατακτήσει τρεις φορές το συγκεκριμένο τίτλο (1972, 1980, 1996) και άλλες τρεις φορές ήταν η φιναλίστ που ηττήθηκε στον τελικό (1976, 1992, 2008). Είναι η τελευταία μη μεσογειακή χώρα που τον κατέκτησε, αλλά από το 1996 έχουν περάσει πάρα πολλά χρόνια. Ακόμα και το Μουντιάλ που πήρε η «νατσιονάλμανσαφτ» το 2014 στη Βραζιλία έχει αρχίσει να ξεθωριάζει στις μνήμες των απανταχού παρατηρητών των διεθνών δρώμενων…
Η Γερμανία με βάση το συγκεκριμένο στόχο, την επιτυχημένη διοργάνωση του Euro 2024, θα μεριμνήσει να δώσει ώθηση στο σύνολο του εγχώριου ποδοσφαιρικού οικοδομήματος… Στο αγωνιστικό κομμάτι τα βάρη πέφτουν στο διάδοχο του Γιόακιμ Λεβ, τον Χάνσι Φλικ, που έχει προπονητική εμπειρία από το υψηλότερο επίπεδο του διασυλλογικού ανταγωνισμού, αφού το 2020 κατέκτησε με τη Μπάγερν Μονάχου οτιδήποτε μπορούσε να πάρει. Βundesliga, κύπελλο Γερμανίας, Super Cup Γερμανίας, UEFA Champions League, UEFA Super Cup, αλλά και το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων (το παλιό Διηπειρωτικό), σε μία διοργάνωση βέβαια που έγινε στις αρχές του 2021… Κατόρθωμα που μέχρι τότε στην ιστορία του παγκόσμιου ποδοσφαίρου είχε πετύχει μονάχα η μεγάλη Μπαρτσελόνα του Πεπ Γκουαρντιόλα…
Αν είχαμε ανακαλύψει εξωγήινους πρόθυμους να παίξουν ποδόσφαιρο και να διεκδικήσουν το… διαπλανητικό…, η τότε Μπάγερν μπορεί να τους νίκαγε και αυτούς… O γεννημένος το 1965 στη Χαϊδελβέργη Φλικ ανέλαβε την Εθνική Γερμανίας το καλοκαίρι του 2021 και πλέον δουλεύει σκληρά για ένα σκοπό που δεν είναι ούτε ο πιο εύκολος, ούτε δίχως άγχη και διαφόρων ειδών εμπόδια: την επαναφορά της Εθνικής Γερμανίας στην κορυφή του ανταγωνισμού. Γιατί κάθε αναπτυξιακή πολιτική των Γερμανών (και) στο ποδόσφαιρο σε κάτι τέτοιο αποσκοπεί, μη γελιόμαστε…
Στο σήμερα, η ποδοσφαιρικά γερμανόφιλη Lady Hope, βλέπει τον Herr Φλικ να προσπαθεί (έχοντας στη διάθεσή του κατά βάση ανανεωμένο έμψυχο υλικό, τη νέα γενιά που παρήγαγε αφειδώς τα τελευταία χρόνια το γερμανικό ποδόσφαιρο) να χτίσει το συντομότερο δυνατό μία ομάδα που θα έχει ατομική ποιότητα, συλλογική συνοχή, καθολική τακτική παιδεία, παθιασμένη διάθεση, καλά ρυθμισμένη ενέργεια και βαθιά εμποτισμένο κίνητρο για δημιουργική σταθερότητα.
Αλλά, πάνω από όλα, να επανακτήσει το παλιό γνώριμο (γερμανικό) σήμα κατατεθέν, αυτό που οι ίδιοι οι Γερμανοί προπονητές και ποδοσφαιριστές καθιέρωσαν με τις σημαντικές τους επιτυχίες στο διεθνή ανταγωνισμό για πολλές συνεχόμενες δεκαετίες: την ακόρεστη δίψα για επικράτηση απέναντι σε όλους τους αντιπάλους… Με μοναδικό όχημα την πολύπλευρη «καθαρή» αγωνιστική ταυτότητα. Πνεύμα που θα επιχειρήσει το συγκρότημα του Φλικ να πιστοποιήσει -αρχικά- στο επερχόμενο Μουντιάλ, με προοπτική να γίνει αυτή η παρουσία το εφαλτήριο για μία «επέλαση» εντός συνόρων το 2024…
