Κώστας Μαρούντας
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Η ΕΠΟ παρουσίασε πριν λίγες μέρες το νέο προπονητή της Εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου, τον Ουρουγουανό Γκουστάβο Πογέτ. Aρκετά γνώριμος, φυσικά, στον εγχώριο ποδοσφαιρόκοσμο από το σύντομο πέρασμά του από τον πάγκο της ΑΕΚ κάποια χρόνια νωρίτερα… Ένα πέρασμα, που παρά το άδοξο τέλος, κρίθηκε πετυχημένο (όσο αντιφατικό κι αν είναι κάτι τέτοιο όταν μιλάμε για λίγους μόνο μήνες δουλειάς…).

Ο Πογέτ πραγματοποίησε σημαντική καριέρα ως ποδοσφαιριστής στο υψηλότερο επίπεδο του διεθνούς ανταγωνισμού, ενώ ως προπονητής έχει προϋπηρεσία σε διάφορα hot σημεία του ποδοσφαιρικού γίγνεσθαι (αφού έχει κοουτσάρει σε Αγγλία, Ισπανία, Γαλλία). Σε γενικές γραμμές, η Lady Hope συμφωνεί με εκείνους που πιστεύουν πως, στην παρθενική του δουλειά σε πάγκο εθνικής ομάδας, ο Πογέτ μοιάζει να είναι κατάλληλος για κάτι καλό. Αλλά, ως γνωστόν, όλες οι θεωρητικές εκτιμήσεις επιβεβαιώνονται ή διαψεύδονται στην πράξη, και μονάχα σε αυτήν…

Οι ιθύνοντες της Εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου θέλουν να πιστεύουν πως η παρουσία του προηγούμενου ομοσπονδιακού τεχνικού, του Ολλανδού Τζον Φαν τ΄ Σχιπ, θα αποδειχθεί πως ήταν μία μεταβατική περίοδος με θετικό πρόσημο. Δηλαδή, πως ο Ολλανδός έβαλε τις βάσεις για (σταδιακή) επαναφορά από την «λασπωμένη γη» της απαξίωσης, των μέτριων αποτελεσμάτων και της γενικευμένης δυσπραγίας σε μία νοοτροπία με θετικό πρόσημο, σε μία «νησίδα με άσφαλτο και ταμπέλα που δείχνει προς τα εμπρός». Στην εποχή του Φαν τ΄ Σχιπ, δεν εξαφανίστηκαν οι αδυναμίες, π.χ. με ομάδες κατώτερης θεωρητικά υποστάθμης, αλλά υπήρξαν και διακριτά σημεία αναφοράς στα οποία μπορεί να σταθεί κάποιος. Για παράδειγμα, η εκτός έδρας ισοπαλία με την Ισπανία και η νίκη στο ΟΑΚΑ επί της Σουηδίας στο πλαίσιο της προκριματικής φάσης του Μουντιάλ του 2022 δεν μπορεί να ήταν τυχαία αποτελέσματα.

Όμως, η μη συμφωνία για ανανέωση της θητείας του Ολλανδού προπονητή φανέρωσε πως κάτι δεν ικανοποιούσε τους αρμόδιους. Πως ο συγκεκριμένος προπονητής δεν έπεισε στην εντέλεια που απαιτούσαν οι περιστάσεις. Πέρα από τους «επαγγελματίες» επικριτές του, που στο πρόσωπό του έβλεπαν την ΕΠΟ…, τον Μελισσανίδη… και τον Ιβάν Σαββίδη…, δημιούργησε και βάσιμες ενστάσεις για την ικανότητά του να διασφαλίσει από τον πάγκο της Εθνικής ένα καλύτερο μέλλον για αυτήν. Η παραμονή του θα κρινόταν στις λεπτομέρειες και αυτό από μόνο του αποτελούσε επιβαρυντικό και ανασταλτικό παράγοντα…

Τις μέρες που αποκαλύφθηκε πως ο Πογέτ θα ήταν ο καινούριος εκλεκτός της ΕΠΟ μίλησαν σε δημοσιογράφους αρκετοί Έλληνες ποδοσφαιριστές που δούλεψαν μαζί του στο παρελθόν. Τι εκλαμβάνουμε ως συμπέρασμα; Πως είναι ένας αρκετά έξυπνος προπονητής, που έχει τον τρόπο να κερδίζει τους παίκτες του. Άρα, να αποτελεί ο ίδιος κίνητρο για να βγάζουν τον καλύτερό τους εαυτό, κάτι που έχει ανάγκη η Εθνική στην προσπάθεια που θα κάνει το επόμενο χρονικό διάστημα. Δεν είναι λίγοι αυτοί που πιστεύουν πως για πολλά χρόνια δεν τα έδιναν όλα οι διεθνείς παίκτες όταν φόραγαν το εθνόσημο, για διάφορους λόγους… Αν είναι ο Πογέτ η αφορμή για «να το πάρουν αλλιώς» στον (καθοριστικότατο) τομέα αυτόν, και μάλιστα σε μεγαλύτερη έκταση από όσο έγινε με τον Φαν τ΄ Σχιπ (που ομολογουμένως κατάφερε αρκετά πράγματα στον τομέα αυτόν, αν κρίνουμε από την κατά καιρούς στήριξη προς το πρόσωπό του από διάφορους παίκτες του…), κάτι καλό ενδέχεται να βγει στο τέλος…

Η Εθνική δεν πάσχει μονάχα από το γεγονός πως η αγωνιστική της αποτελεσματικότητα απέχει παρασάγγας από εκείνη του διαστήματος 2002-2014, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων-«αναλαμπών» (π.χ. θητεία Σκίμπε). Υποφέρει σε μεγάλο βαθμό από τη μεταφορά της τοξικότητας του διασυλλογικού ανταγωνισμού στους κόλπους της, από τις παγίδες, τις τρικλοποδιές, το έντεχνο «σκάψιμο του λάκκου της» από διάφορα παράκεντρα.

Ο Πογέτ μπορεί να καταλάβει γρήγορα τι γίνεται, αν δεν ξέρει ήδη… Αν βρει τρόπους να ανταπεξέλθει, θα πάει μπροστά. Η εν γένει προσωπικότητά του εγγυάται πως οι πιθανότητες είναι με το μέρος του. Βέβαια, πολλές φορές στη ζωή οι ρήξεις οδηγούν σε αδιέξοδα, αλλά ο Ουρουγουανός οφείλει μετά από τόσα χρόνια καριέρας να έχει μάθει τα όρια των εκάστοτε περιστάσεων και τις ελαστικότητες που απαιτούνται σε λεπτούς χειρισμούς (π.χ. διαχείρισης ευμετάβλητων εσωτερικών ισορροπιών), κυρίως σε νοητικό επίπεδο και όχι έμπρακτης πυγμής (αυτή όταν χρειάζεται, πρέπει να θεωρείται αυτονόητη)…

Όσον αφορά στο αμιγώς αγωνιστικό κομμάτι, το γεγονός πως ο Πογέτ είναι ένας προπονητής που δίνει έμφαση στην ανασταλτική σφιχτότητα (που φυσικά δεν ξεκινάει από την αμυντική γραμμή, αλλά από πιο μπροστά…) δίνει τη δυνατότητα να επιτευχθεί το καλύτερο ακόμα και στην επιθετική παραγωγική λειτουργία (αφού αυτή θα επιχειρηθεί πάνω σε ασφαλέστερες βάσεις). Η Εθνική, πλέον, δεν έχει τις κληρώσεις που είχε στο παρελθόν, και όχι για λόγους εύνοιας… Οι αποτυχίες του παρελθόντος δεν είναι δίχως συνέπειες, η «γαλανόλευκη» μόνη της υποθήκευσε το μέλλον της. Άρα, θα δίνει αγώνες απαιτήσεων συνεχώς και η εμπειρία του Ουρουγουανού προπονητή είναι απαραίτητη…

Η Lady Hope πιστεύει πως ήρθε η ώρα το εθνικό αντιπροσωπευτικό συγκρότημα να αλλάξει το ρου της ιστορίας (του) και να επιστρέψει στη διεκδίκηση προκρίσεων. Αλλά, για να μπορέσει να κινηθεί με αυτόν τον τρόπο με συνέπεια και σταθερότητα πρέπει να γίνει ξανά μία καλή ομάδα, με αναγνωρίσιμη αγωνιστική ταυτότητα. Ικανή στην αποτροπή, με σχεδόν αυτοματοποιημένη δημιουργικότητα όταν έχει τη μπάλα και με ένταση στη συντριπτική πλειοψηφία των αγωνιστικών λεπτών.

Η εξυπνάδα του Πογέτ, ενδεχομένως, να μπορέσει να βρει τα «ενδιάμεσα» εκείνα στάδια που θα κάνουν τη διαφορά και θα δημιουργούν πλεονεκτήματα. Αυτό που ο ίδιος ονόμασε στην πρόσφατη επίσημη παρουσίασή του ως ισορροπία ανάμεσα στην άμυνα και στην επίθεση. Για να δούμε, λοιπόν, αν θα τα καταφέρει ο Πογέτ, έτσι ώστε να «ψήνεται» να πηγαίνει και πολύς κόσμος στην όποια έδρα επιλέξει η ΕΠΟ για τις εντός έδρας αναμετρήσεις της ομάδας…