Αυτονόμηση της επικοινωνίας

«Δεν συζητάμε απόσυρση των ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων από την Ανατολική Ευρώπη, δεν αποκλείεται όμως να συζητήσουμε τη μετατόπιση προς Δυσμάς κάποιων οπλικών συστημάτων μας που βρίσκονται σήμερα στην Πολωνία».

Οι δηλώσεις Μπλίνκεν που έγιναν την Κυριακή το βράδυ λίγο πριν από τις χθεσινές συνομιλίες στη Γενεύη φωτίζουν δυο παράλληλα σύμπαντα:

● Την πραγματικότητα, που είναι η αρχή ενός δύσκολου διαλόγου με θέμα την υπέρβαση της ψυχροπολεμικής αντιπαλότητας ΗΠΑ – Ρωσίας στην Ανατολική Ευρώπη και την πρώην ΕΣΣΔ.

● Την εικονική πραγματικότητα, που θέλει τη ρωσική πλευρά όχι μόνον έτοιμη να εισβάλει στην Ουκρανία αλλά να εκβιάσει τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ συνολικά να ακυρώσουν τη διεύρυνση της Ατλαντικής Συμμαχίας στην Ανατολική Ευρώπη και στην πρώην ΕΣΣΔ.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η επικοινωνιακή διαχείριση αντιφάσκει με την πολιτική των ΗΠΑ στο ένα ή στο άλλο μέτωπο συγκρούσεων και εντάσεων.

Οι ΗΠΑ στην πορεία του χρόνου άλλαξαν στάση απέναντι στον Ασαντ ο οποίος από θανάσιμος αντίπαλος έγινε σιωπηρά ντε φάκτο σύμμαχος στον πόλεμο κατά των τζιχαντιστών.

Ετσι, όταν επί Τραμπ η Δαμασκός κατηγορήθηκε για χρήση χημικών όπλων, τότε ο Λευκός Οίκος υποχρεώθηκε να βομβαρδίσει βάση του συριακού στρατού, αφού ενημερώθηκαν οι Ρώσοι, οι οποίοι με τη σειρά τους ειδοποίησαν τις συριακές και τις φιλοϊρανικές δυνάμεις, με συνέπεια οι πανάκριβοι πύραυλοι «Τόμαχοκ» να πλήξουν μια αδειανή βάση!

Τα παραπάνω παραπέμπουν στον γνωστό πίνακα του ζωγράφου Μαγκρίτ που απεικονίζει μια πίπα καπνίσματος με τη γραπτή επισήμανση ότι δεν πρόκειται για μια πίπα…

Στην ιστορία των διεθνών σχέσεων δεν υπάρχει πρόβλημα που να μη λύθηκε λόγω εγκλωβισμού των αντίπαλων πλευρών σε αδιάλλακτη ρητορική.

Επί του παρόντος υπάρχει μια παιδαριώδης προσέγγιση των διαπραγματεύσεων ΗΠΑ – Ρωσίας, με τον Πούτιν να προσέρχεται αδιάλλακτος, ώστε αν απορριφθούν οι προτάσεις του να διατάξει εισβολή στην Ουκρανία.

Ετσι επισκιάζεται η ουσία, που δεν είναι άλλη από την τηλεφωνική επικοινωνία Μπάιντεν – Πούτιν πριν από μερικές μέρες με στόχο την προετοιμασία τόσο της χθεσινής διμερούς συνάντησης στη Γενεύη όσο και στις συνομιλίες στο ΝΑΤΟ και στον ΟΑΣΕ.

Ενα είναι βέβαιο, ότι όταν δυο πλευρές διαπιστώνουν πως η παράταση του σημερινού στάτους κβο εγκυμονεί κινδύνους, τότε υπάρχει η βούληση για τη διαμόρφωση ενός νέου.