Οι ΗΠΑ του Μπάιντεν αποφάσισαν να παγώσουν τις κυρώσεις για τον αγωγό NordStream-2 προφανώς για να αποφύγουν μια σοβαρή κρίση στη διατλαντική σχέση που θα έδινε την αίσθηση της συνέχειας στη ρητορική και πρακτική πυγμής στις διμερείς σχέσεις που είχε υιοθετήσει ο Τραμπ.
Ταυτόχρονα η Ουάσιγκτον θέλει να προβάλλει ως πιο φερέγγυα από την Ε.Ε. εγγυήτρια της ασφάλειας της Ουκρανίας αλλά κυρίως της Πολωνίας και των τριών χωρών της Βαλτικής.
Οι υποθαλάσσιοι αγωγοί ΝordStream 1 και 2 αποτελούν έμπρακτη διάψευση της εξ ανατολής απειλής της ασφάλειας της Ευρώπης από μια ρεβανσιστική Ρωσία που επιδιώκει μια αυτοκρατορική παλινόρθωση.
Μια έμπρακτη διάψευση την οποία ενδυναμώνει η άρνηση του Βερολίνου να αυξήσει τις αμυντικές δαπάνες, αλλά και η περίπου κατάσταση άτυπου παροπλισμού στην οποία βρίσκονται οι γερμανικές ένοπλες δυνάμεις.
Η στενή ειδική σχέση Ρωσίας – Γερμανίας έχει βαθιές ρίζες καθώς αποτελεί εδώ και ενάμιση αιώνα τη σταθερά, με τις δυο μεγάλες πολεμικές συγκρούσεις του 20ού αιώνα τις μεταβλητές.
Στη διάρκεια του Κριμαϊκού Πολέμου (1853–56) η Πρωσία και η Αυστρία παρέμειναν ουδέτερες παρά τις συνεχείς πιέσεις της Γαλλίας και της Βρετανίας που ήθελαν να ανοίξει, εκτός από τον Εύξεινο Πόντο, μέτωπο και στη Βαλτική.
Στον Γαλλοπρωσικό Πόλεμο του 1870 η Ρωσία έμεινε ουδέτερη και στη συνέχεια αποδέχτηκε την ενοποίηση της Γερμανίας από τον Μπίσμαρκ.
Στον Ρωσσοτουρκικό Πόλεμο του 1876–77 η ενιαία Γερμανία επέλεξε ξανά την ουδετερότητα και μεσολάβησε με τη σύγκληση του Συνεδρίου του Βερολίνου που απέτρεψε μια μετωπική σύγκρουση της Αγίας Πετρούπολης με το Λονδίνο.
Ρωσία, Γερμανία και Αυστροουγγαρία σχημάτισαν το 1873 τη Συμμαχία των Τριών Αυτοκρατόρων.
Το 1887 Ρωσία και Γερμανία υπέγραψαν τη Συνθήκη Διασφάλισης, με τις δυο πλευρές να δεσμεύονται να μη συνάψουν συμμαχία με άλλη χώρα χωρίς ενημέρωση της άλλης πλευράς.
Το 1922, με τη Συμφωνία του Ραπάλο, Σοβιετική Ρωσία και Γερμανία της Βαϊμάρης ένωσαν τις δυνάμεις τους εναντίον των νικητών του πολέμου.
Στην παράδοση αυτή εντάσσεται το Σύμφωνο Ρίμπεντροπ – Μολότοφ το 1939 αλλά και η Οστπολιτίκ του Μπραντ μετά το 1969 και, τέλος, η συνάντηση Κολ – Γκορμπατσόφ στον Καύκασο τον Ιούλιο του 1990 που άνοιξε τον δρόμο για την ενοποίηση της Γερμανίας.
