Αποδρομή ή επιστροφή;

Εννέα μήνες μετά την είσοδο του Μπάιντεν στον Λευκό Οίκο, οι ΗΠΑ βρίσκονται σε μια πρωτόγνωρη κρίση διεθνούς αξιοπιστίας απέναντι σε συμμάχους και αντιπάλους.

Πριν σβήσει ο απόηχος από την ταπεινωτική άτακτη φυγή από το Αφγανιστάν, η προσπάθεια επίδειξης πυγμής απέναντι στην Κίνα προκάλεσε τη σοβαρότερη σύγκρουση μεταξύ Ουάσινγκτον και Παρισιού από την εποχή της εισβολής των ΗΠΑ στο Ιράκ την άνοιξη του 2003. Αν υπήρχε κάποια αμφιβολία για τη συνέχιση της πολιτικής Τραμπ «Πρώτα η Αμερική» από τον Μπάιντεν, λογικά θα πρέπει να έχει αρχίσει να διαλύεται.

Στη ρητορική Μπάιντεν οι ΗΠΑ όχι απλά επιστρέφουν στη διεθνή σκηνή, αλλά φιλοδοξούν να πραγματοποιήσουν ολική επαναφορά.

Στην πράξη έχουμε μπροστά μας μια υπερδύναμη σε αποδρομή, που επενδύει στην αντιμετώπιση κατά κύριο λόγο, αν όχι αποκλειστικά, της κυρίαρχης για την ηγεμονική της πρωτοκαθεδρία απειλής.

Σε κάθε περίπτωση η επικέντρωση των ΗΠΑ στην πρόκληση της Κίνας κινδυνεύει να λειτουργήσει σαν αυτοεκπληρούμενη προφητεία, να επισπεύσει δηλαδή την εξέλιξη την οποία προσπαθεί να ματαιώσει και στη χειρότερη περίπτωση να καθυστερήσει.

Οι ΗΠΑ δύσκολα θα διασκεδάσουν την κυρίαρχη σήμερα εντύπωση ότι είναι υπερδύναμη σε αποδρομή αν δεν κατοχυρώσουν την πρωτοβουλία κινήσεων στις δύο μεγάλες προκλήσεις που σκιάζουν τον ορίζοντα: την κλιματική αλλαγή και την πανδημία.

Περισσότερο από τη διασφάλιση υπεροχής στο ισοζύγιο ισχύος με την Κίνα σε Ινδικό-Ειρηνικό, η διεθνής αξιοπιστία των ΗΠΑ μόνο στο επίπεδο των σημερινών αλλά και των επερχόμενων μελλοντικών προκλήσεων μπορεί να αποκατασταθεί.

Η ετήσια Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη είναι το κατάλληλο βήμα για να προσπαθήσει ο Μπάιντεν να διασκεδάσει τις εντυπώσεις ότι η εξωτερική πολιτική Τραμπ δεν ήταν παρένθεση αλλά αποφασιστική στροφή σε έναν νεο-απομονωτισμό που συνοδεύεται από τη συσπείρωση απέναντι στο νέο αντίπαλο δέος.

Εννέα μήνες με τον Μπάιντεν στον Λευκό Οίκο και η πορεία της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής προβάλλει πλέον ξεκάθαρα ως διπλή απειλή για τον διάδοχο του Τραμπ:

● Πρώτον, να εμπεδώσει την πεποίθηση ότι η αποδρομή των ΗΠΑ είναι μια μη αντιστρέψιμη δυναμική.

● Δεύτερον, να γίνει μη αντιστρέψιμο ρεύμα η άλωση του Κογκρέσου από τους Ρεπουμπλικανούς στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου του 2022.