Αν έχεις την ατυχία να βρεθείς σε χώρο που αναγκαστικά θα υποστείς πλύση εγκεφάλου από τηλεοράσεως, τότε καταλαβαίνεις γιατί έχουμε πλήθος στελεχών της Νέας Δημοκρατίας να καμαρώνουν ότι τους θέλει ο λαός.
Γιατί αυτό δείχνουν οι δημοσκοπήσεις. Οι άνθρωποι έχουν δίκιο να το λένε. Αυτό που δεν μας λένε όμως, είναι ότι έχουν πληρώσει με χρήματα του ελληνικού λαού σχεδόν όλα τα μέσα ενημέρωσης για να τους λιβανίζουν.
Οι ακριβοπληρωμένοι Αμερικανοί επικοινωνιολόγοι ξέρουν πάρα πολύ καλά τη δουλειά τους. Γι’ αυτό και οι νεοδημοκράτες τηρούν τις υποδείξεις τους κατά γράμμα. Στις πρωινές εκπομπές αν ανοίξεις όλα τα συστημικά τηλεοπτικά κανάλια θα ιδείς και από έναν υπουργό την ίδια ώρα.
Στα οχτώ τηλεοπτικά μέσα μιλούσαν έξι υπουργοί ακριβώς στις εννιά. Αυτό που έλεγα πιο πάνω, η πλύση εγκεφάλου. Οι ασχολούμενοι με την επικοινωνία ξέρουν την επίδραση της εικόνας στον κόσμο.
Παραδείγματα πάρα πολλά. Η Αμερική έβγαλε πρόεδρο τον Τραμπ επειδή είχε να χαλάσει πολύ περισσότερα εκατομμύρια δολάρια από τον αντίπαλο. Η Ουκρανία έβγαλε πρόεδρο τον κωμικό Βολοδιμίρ Ζελένσκι που έπαιζε σε τηλεοπτική σειρά καθημερινά στην τηλεόραση.
Ο Μπορίσοφ στη Βουλγαρία κινδυνεύει να χάσει τις εκλογές από έναν τραγουδιστή, που όμως έχει δική του εκπομπή στην τηλεόραση. Και ζωντανό παράδειγμα εδώ σε μας. Η Νέα Δημοκρατία έβγαλε τρεις η τέσσερις βουλευτές -δεν θυμάμαι ακριβώς- από τον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ. Αυτά για την δύναμη της εικόνας.
Είναι όμως έτσι απλά τα πράγματα ή κρύβεται κάτι πιο σκοτεινό στη βιομηχανία των δημοσκοπήσεων; Η δυσπιστία μου για την εγκυρότητα των δημοσκοπήσεων έγκειται στο εξής γεγονός.
Την άνοιξη του 2019 λίγο πριν από τις εκλογές πίνοντας καφέ με γείτονες σπίτι μου χτύπησε το τηλέφωνο. Μου είπαν ότι είναι δημοσκοπική εταιρεία και αν πληρώ τα ηλικιακά όρια, αν είμαι πάνω από δεκαεφτά και κάτω των εξήντα πέντε, αν θέλω να απαντήσω στις πολιτικές ερωτήσεις που θα μου κάνουν.
Παρά τα ογδόντα πέντε μου απάντησα καταφατικά, ότι δηλαδή πληρώ τα όρια που ζητούσαν και όπως κάθε εχέφρων άνθρωπος ρώτησα με ποια εταιρεία δημοσκοπική μιλάω. Αντί απάντησης μου έκλεισαν το τηλέφωνο στα μούτρα.
Στην αντίδρασή μου ο γείτονας μου είπε ότι τον παίρνουν τηλέφωνο ίσως και πέντε φορές τον χρόνο. Σημειωτέον ότι ο άνθρωπος είναι ορκισμένος δεξιός. Και εγώ ο αφελής αναρωτιέμαι: είναι τυχαία πέντε τηλεφωνήματα τον χρόνο ή υπάρχει λίστα με συγκεκριμένα τηλέφωνα την οποία κρατούν οι εταιρείες για να βγάζουν το ποθητό αποτέλεσμα σε αυτόν που πληρώνει;
Ενα αυτό και δεύτερο: πώς είναι δυνατόν στα ποιοτικά ερωτήματα ένα 73% να είναι αρνητικό στην κυβερνητική διαχείριση και θετικό στην κυβέρνηση; Εκτός αν έχουμε γίνει όλοι μαζοχιστές. Αφελές ερώτημα από έναν αφελή.
Αθέρας Κεφαλονιάς
