Πριν από ένα χρόνο οι εξελίξεις στη Λευκορωσία έδειχναν την επανέκδοση των γεγονότων στην Ουκρανία το 2013-14 ως δρομολογημένη δυναμική.
Σήμερα, στη σκιά των κοινών στρατιωτικών ασκήσεων της Ρωσίας με τη Λευκορωσία, επιβεβαιώνεται ότι το Κρεμλίνο αξιοποίησε την πίεση της Δύσης στο καθεστώς Λουκασένκο για να πετύχει μια de facto ενσωμάτωση με μηδενικό διεθνές κόστος.
Μια ματιά στον χάρτη φωτίζει τη στρατηγική θέση της Λευκορωσίας:
● Πρώτον, τα βόρεια σύνορα της Ουκρανίας ελέγχονται πλέον από τη Μόσχα ενώ προς Δυσμάς η αποσχισθείσα από τη Μολδαβία ρωσόφωνη Τρανσδνειστερία μαζί με τη ρωσική Κριμαία ελέγχουν την πρόσβαση του Κιέβου στη Μαύρη Θάλασσα.
● Ο πιο μεγάλος όμως χαμένος από τη χειραγώγηση του Μινσκ από τη Μόσχα δεν είναι άλλος από την Πολωνία, που βλέπει να εξατμίζονται οριστικά και αμετάκλητα οι γεωπολιτικές φαντασιώσεις της για ζώνη επιρροής της από τη Βαλτική μέχρι τη Μαύρη Θάλασσα.
Η Λευκορωσία αποτελεί κλασικό παράδειγμα κατασκευασμένης από τους Μπολσεβίκους εθνικής ταυτότητας μετά το 1917.
Είναι χαρακτηριστικό ότι στην περίοδο 1989-91 δεν ετέθη θέμα απόσχισης από τη Μόσχα, με τον πρόεδρο της χώρας Σουσκέβιτς να αιφνιδιάζεται μαζί με τον Ουκρανό ομόλογό του Κραβτσούκ όταν στις αρχές Δεκεμβρίου του 1991 ο Γέλτσιν τούς ενημέρωσε για την απόφασή του να διαλύσει τη Σοβιετική Ενωση.
Είναι φανερό ότι τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Ε.Ε. έχουν εγκαταλείψει την πολιτική απόσπασης από την επιρροή της Μόσχας των πρώην Σοβιετικών Δημοκρατιών πλήρως και απροσχημάτιστα σε ό,τι αφορά τη Λευκορωσία και με προσπάθεια τήρησης των προσχημάτων στη στήριξη της Ουκρανίας στη διεκδίκηση της Κριμαίας και των ανατολικών επαρχιών του Λουγκάνσκ και του Ντονέτσκ.
Ετσι η Μόσχα εδραιώνει την επιρροή της προς Δυσμάς έχοντας ήδη επιστρέψει ως ηγεμονικός επιδιαιτητής στον Καύκασο μεταξύ Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν με την παρουσία στρατιωτικών δυνάμεών της στη διαμφισβητούμενη περιοχή του Ναγκόρνο Καραμπάχ.
Αν στα παραπάνω προστεθεί η απειλή και η ανασφάλεια που κυριαρχούν στις τουρκόφωνες και μουσουλμανικές πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες της Κεντρικής Ασίας μετά την επιστροφή των Ταλιμπάν στην εξουσία στο Αφγανιστάν, τότε δεν θα ήταν υπερβολή να μιλήσουμε για ολική επαναφορά της κυριαρχίας της Μόσχας στην πρώην ΕΣΣΔ με εξαίρεση τις τρεις βαλτικές χώρες.
