Αυτό για τα πρόσωπα. Τελικά καλός ανασχηματισμός είναι όταν κανείς δεν χρειάζεται να εξηγήσει γιατί έφυγε ο ένας και γιατί ήρθε ο άλλος.
Ο μέσος πολίτης, ο λαός, μπορεί σίγουρα να το καταλάβει μόνος του. Και όμως πολιτικοί και δημοσιογράφοι, «στρατιές» θα έλεγα, ακόμη πασχίζουν! Συνήθως οι ανασχηματισμοί γίνονται για να φέρουν προσδοκίες. Τώρα ζήσαμε ένα φιάσκο, όλοι μα όλοι χαμένοι! Και αυτοί και εμείς! Πολιτικοί, κομματικοί, στρατιωτικοί ένας αχταρμάς.
Ο κατεξοχήν αρμόδιος, ο πρωθυπουργός, τρέχει σε Δύση και Ανατολή με τις υποχρεώσεις του. Εδώ μας μιλάνε για τη συναίνεση –μια ζωή την ψάχνουν–, για εκρηκτικά παρασκήνια, μεγάλα και μικρά κόλπα που έπεσαν στο κενό, καραμπόλες και ανατροπές!
Ταυτόχρονα με δηλώσεις για το ότι η πολιτική είναι πολύ σκληρό πράγμα. Ο ίδιος ο υπουργός που υπήρξε το κεντρικό πρόσωπο της τελευταίας αναδόμησης αλλά και πρωτοκλασάτοι πολιτικοί να το επιβεβαιώνουν με δηλώσεις τους, να μιλούν για μεγάλο έργο, καμιά ουσιαστική ευθύνη και όμως τιμωρίες και αδικίες! Αέρα πατέρα. Ετσι αόριστα, αντικειμενικά θα έπρεπε να υπάρξουν η αδικία και η τιμωρία!
Ο πρωθυπουργός με την ευκαιρία της ΔΕΘ θα μας μιλήσει για γεμάτο καλάθι, όπως και τόσοι άλλοι που πέρασαν, θα υποσχεθεί άμεσα -ήδη δρομολογήθηκε- σπάσιμο υπουργείων, αρμοδιότητες και τα παρόμοια, τώρα φόβος και τρόμος από την κλιματική αλλαγή και τις καταστροφικές φωτιές χωρίς προηγούμενο. Διερωτάται κανείς φτάνουν όλα αυτά για να αλλάξει η ζωή μας έστω λίγο, να περιοριστεί η μαυρίλα. Να δούμε κάποιες λύσεις με πρόληψη, υποδομές και όχι μια ζωή κομματικές αντιπαραθέσεις σε:
● Υγεία (η φαγωμάρα μάς έλειπε με τον κορονοϊό)
● Περιβάλλον – Υποδομές [τι ξεφτίλα με τα δάση –ούτε μια ζώνη, εδώ τεράστιες οι ευθύνες παντού–, νερό, απορρίμματα (μηδέν στην ανακύκλωση)]
● Παιδεία – Εκπαίδευση (αλίμονο στους νέους)
● Εγκληματικότητα (προσφυγιά – μετανάστευση)
● Αθλητισμός (ομάδες όλοι ξένοι)
● Και στην αγορά (πάλι πίσω στον πληθωρισμό μετά τη φούσκα του φιλελευθερισμού με τον βρομοανταγωνισμό – βλέπε ολιγοπώλια, μονοπώλια, πόσο μάλιστα τώρα με τις τιμές στο ρεύμα και τις πρώτες ύλες διεθνώς!)
ΥΓ.: Ενα είναι σίγουρο, άλλα λέγονται και άλλα δεν λέγονται και περισσότερο στις μεγάλες αποφάσεις. Αυτά που σου κρύβουν συστηματικά, το δικό τους ζύγισμα, το δικό τους πολιτικό όφελος –έτσι νομίζουν- στα μεγάλα συμβάντα και συ θεατής και αμέτοχος.
Η επιστολή δημοσιεύτηκε στο φύλλο της «Εφ.Συν.» τη Δευτέρα 06/09/2021.
