Η Κεραμέως για το κόψιμο 40.000 μαθητών (μεταξύ αυτών και αριστούχων): «Είναι για το καλό τους, δεν εγκλωβίζονται στα Πανεπιστήμια» – ύβρις και απόλυτη περιφρόνηση απέναντι στους νέους ανθρώπους. Ας τους έκοβε λοιπόν όλους, αφού είναι για το καλό τους. Ας έκλεινε και τα Πανεπιστήμια. Πώς αναποδογυρίζει η οίηση, η αμετροέπεια και η έλλειψη παιδείας τα πράγματα;
Αυτό το υπουργείο ατύχησε στη μεταπολίτευση. Αυτή τη φορά όμως ξεπέρασε κάθε προηγούμενο. Η γλώσσα της υπουργού κινείται στο χώρο της μετα-αλήθειας. Η δική της «αλήθεια» είναι η αλήθεια, έστω και αν βρίσκεται σε κατάφωρη αντίθεση με την πραγματικότητα. Μεταμοντέρνοι καιροί!
Δεν πρόκειται μόνο για απόπειρα εξαπάτησης της κοινής γνώμης. Πρόκειται για τη νέα «ιδεολογία», η οποία σχετικοποιεί τα πάντα. Εκαστος με την αλήθεια του, τις μη αρχές του, τις αξίες του, όποιες και αν είναι αυτές, και την ατομική του ουτοπία.
Στη λογική αυτή αποδομούνται οι ριζικές διακρίσεις: αντικειμενικό-υποκειμενικό, αλήθεια-μη αλήθεια, παρελθόν-παρόν, πραγματικό-επιφαινόμενο με κυρίαρχο «εργαλείο» την αμφισβήτηση και περιφρόνηση του ορθού λόγου. Η λογική αυτή, όπως συνεπάγεται εύκολα, παραμερίζει απολύτως τον ουμανισμό και το δημόσιο συμφέρον. Αν η κορυφή του υπουργείου Παιδείας πολιτεύεται με αυτές τις μη αρχές, τα πράγματα είναι δυσοίωνα.
