Δύο Πέμπτες στη σειρά, στις 5 και στις 12 Αυγούστου 2021, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης εμφανίστηκε σε εθνικό δίκτυο, για να επικοινωνήσει προσωπικά με εκατομμύρια πολίτες, με θέμα την εξέλιξη των πυρκαγιών και την αντιπυρική του πολιτική. Τόσο στο διάγγελμά του της 5ης Αυγούστου όσο και στη συνέντευξη Τύπου της 12ης, ένιωσε την ανάγκη να παραθέσει -πολύ κοφτά, πολύ συγκεκριμένα και απολύτως ιεραρχημένα- τους στόχους της πολιτικής αυτής.
Αυτό είναι σωστό – και ασυνήθιστο. Πράγματι, κάθε καλά επεξεργασμένη πολιτική οφείλει να ξεκινάει από τους στόχους της και από την ιεράρχησή τους. Αυτά είναι τα θεμέλια για ό,τι θα χτιστεί από εκεί και πέρα: για τα επιχειρησιακά σχέδια, για τη διάταξη των δυνάμεων, ακόμα και για τις επιλογές που θα κληθούν να λάβουν «οι μαχητές» στο πεδίο: εάν π.χ. το «φυσικό περιβάλλον» έχει προτεραιότητα επί των «βασικών υποδομών», ο ουλαμός των πυροσβεστών θα επιλέξει να προστατεύσει το αλσύλλιο από τον υποσταθμό της ΔΕΗ. Εάν η «ζωή των ζώων» είναι πάνω από την «περιουσία» θα προτιμηθεί η σωτηρία του ποιμνιοστάσιου από την (εκκενωμένη) βίλα κ.ο.κ.
Κοντολογίς, η κοινοποίηση των ιεραρχημένων στόχων της πυρόσβεσης από τον πρωθυπουργό στους πολίτες ήταν ένδειξη μιας σωστής οργανωσιακής αντίληψης για την αντιπυρική πολιτική, αλλά και μια επαινετή «παιδαγωγική» διαδικασία, καθώς ο λαός έγινε κοινωνός στην επίσημη πολιτική, ώστε αυτήν να υλοποιήσει εάν, ο μη γένοιτο, παραστεί ανάγκη.
Το πρόβλημα είναι πως ο πρωθυπουργός είχε άλλους στόχους στις 5 και άλλους στις 12 Αυγούστου!
Στις 5 Αυγούστου, ο πρωθυπουργός δήλωσε πως «η προτεραιότητά μας είναι πάντα (sic) η προστασία της ανθρώπινης ζωής». Στις 12 όμως, μας διαβεβαίωνε πως «πρώτον (sic), κυρίαρχος στόχος μας στις φυσικές καταστροφές ήταν, είναι και θα είναι (sic) η προστασία της ζωής, των ανθρώπων, αλλά και των ζώων»! Μεταξύ της 5ης και της 12ης Αυγούστου δηλαδή, η προστασία της ζωής των ζώων εκτοξεύθηκε από την ανυπαρξία στην κορυφαία προτεραιότητα της αντιπυρικής πολιτικής της κυβέρνησης!
Με παρόμοιο τρόπο, ενώ στις 5 Αυγούστου ο κ. Μητσοτάκης προέκρινε την προστασία του «φυσικού περιβάλλοντος» από εκείνη των «κρίσιμων υποδομών», στις 12 Αυγούστου αυτό άλλαξε και οι «κρίσιμες υποδομές» υπερκέρασαν το «φυσικό περιβάλλον»!
Συμπερασματικά, στις δύο εμφανίσεις του πρωθυπουργού, από τους τέσσερις ιεραρχημένους στόχους της αντιπυρικής του πολιτικής, σταθερός παρέμεινε μόνο ένας (!) η «προστασία των περιουσιών», στη δεύτερη θέση.
Ψιλά γράμματα, θα μου πείτε. Δεν νομίζω, για πολλούς λόγους: αυτή η ανακολουθία μπορεί να σημαίνει είτε πως εν τέλει δεν υπάρχουν σαφείς ιεραρχημένοι στόχοι (οπότε ο πρωθυπουργός προσπάθησε να παραπλανήσει τους πολίτες) είτε πως υπάρχουν, αλλά ο πρωθυπουργός δεν τους θυμάται ακριβώς ή/και ο speech writer δεν μπήκε στον κόπο να τους αναζητήσει (οπότε αφήνω τα συμπεράσματα σε εσάς).
Υπάρχει κι ένα ακόμα άβολο μήνυμα από αυτή την αλλαγή στάσης του κ. Μητσοτάκη μεταξύ 5 και 12 Αυγούστου: αυτά δεν ειπώθηκαν «εν τη ρύμη του λόγου», είναι αποτυπωμένα στην επίσημη ιστοσελίδα της κυβέρνησης. Κάποιοι τα έγραψαν αυτά, κάποιοι τα ήλεγξαν, με επιμέλεια υποτίθεται, προκειμένου να μην εκτεθεί ο πρωθυπουργός της χώρας! Ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης θα όφειλε να είχε εντοπίσει πως κάτι δεν πάει καλά στους ιεραρχημένους στόχους του, που και τις δύο φορές τούς απήγγειλε με σπουδαιοφάνεια, σκηνοθετημένες κινήσεις και το δέον τεχνοκρατικό ύφος!
Το ότι τόσο κραυγαλέα λάθη παρεισέφρησαν σε δύο τόσο κορυφαίες επικοινωνιακές στιγμές του επικεφαλής της κυβέρνησης αποδεικνύει πως ακόμα και στο υψηλότερο επίπεδο, ορισμένα πράγματα γίνονται με παχυλή προχειρότητα (ανεπίτρεπτη ακόμα και για μια μικρομεσαία επιχείρηση) και -κυρίως- με τη βεβαιότητα πως ό,τι κι αν ειπωθεί, εν τέλει «κανείς δεν θα το προσέξει» ή «θα το μπαλώσουμε»!
Αυτή όμως η αυταρέσκεια και η επανάπαυση είναι ό,τι χειρότερο για μια κυβέρνηση. Είναι το τέλειο επωαστήριο για τις χειρότερες κρίσεις και τις πιο αμετάκλητες καταστροφές.
* Στέλεχος επιχείρησης, εκπαιδευτικός και μέλος του Συντονιστικού του Κόμματος για ταΖώα. Το βιβλίο του «Πολιτική Φιλοζωία» (2000) κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Μεταίχμιο»
