Σήμερα είναι αναγκαίο όσο ποτέ άλλοτε η συγκυβέρνηση να αφήσει στο περιθώριο κάθε μνημονιακό νόμο, πράξη, λειτουργία και αντίληψη με αναφορά στη λειτουργία του φοροεισπρακτικού μηχανισμού και των δομών του ΥΠΟΙΚ, στηριζόμενη όχι τόσο στη συνεχιζόμενη αντιμνημονιακή αντιπολιτευτική ρητορική της, αλλά στην παταγώδη αποτυχία όλων των μνημονιακών επιλογών που εφάρμοσαν η προηγούμενη συγκυβέρνηση συνεπικουρούμενη από τους ντόπιους και ξένους τροϊκανούς ειδήμονες και συνεργάτες της… Βαδίζουμε προς τη δύση του πρώτου καλοκαιρινού μήνα και ήδη και τα φετινά μηνύματα ως προς την έλευση των ξένων επισκεπτών στην πατρίδα μας (βέβαια όχι εκείνων που λιάζονται στην Ομόνοια – μελλοντικά θύματα και αυτοί των ευέλικτων μορφών εργασίας, παράνομων ή μη παράνομων) είναι ελπιδοφόρα.
Είναι σίγουρο ότι η προσοχή είναι στραμμένη στα έσοδα που θα προκύψουν σε όλους εκείνους τους φορείς των οποίων η κύρια ενασχόλησή τους έχει να κάνει με τον τουρισμό (εστίαση, ξενοδοχεία, μεταφορές κ.λπ.).
Πάνω από όλα όμως σε αυτή την κοσμογονία των καλοκαιρινών μηνών που λαμβάνει χώρα στα πανέμορφα μοναδικά νησιά μας και σε κάθε κομμάτι γης που βρέχεται από τη δική μας θάλασσα είναι (ήταν) στραμμένα τα μάτια και η προσοχή στην εγρήγορση του φοροελεγκτικού και εισπρακτικού μηχανισμού… Ναι, ενός μηχανισμού με τις παθογένειές του, όχι απόρροια των δικών του επιλογών ή και συμπεριφορών, αλλά με όλες εκείνες τις παθητικές καταβολές με στοιχεία της πολιτισμικής σμίξης των επί αιώνες κατακτητών μας, με κορυφαία τη σχέση των «συγκοινωνούντων δοχείων» των μόνιμα κυβερνώντων και της μεγαλοαστικής τάξης, της τάξης δηλαδή της δικής τους προέλευσης. Δεν είναι τυχαίο εξάλλου ότι ποτέ μα ποτέ μέχρι και την πρώτη περίοδο του Μνημονίου δεν υπήρχε νόμος που να προέβλεπε τον έλεγχο των καταθέσεων, του πλούτου δηλαδή που, ενώ παρήχθη στη χώρα μας, διέφυγε τη φορολόγηση και αποθηκεύτηκε στις εγχώριες offshore, στα άδυτα δηλαδή και αφορολόγητα ασφαλή λημέρια των τραπεζών…
Ενός μηχανισμού (φοροεισπρακτικού) που χτυπήθηκε από τους μνημονιακούς θεσμούς, όχι βέβαια τυχαία πρώτα αυτός, με στόχο και σκοπό για να εξυπηρετήσει και να Χαρη…σει τη θεϊκή φοροασυλία των μεγαλόσχημων… Απεδείχθη περίτρανα…. Διέλυσαν και εξαφάνισαν τις ΔΟΥ από τα νησιά μας, τα νησιά μας που είναι ο πόλος έλξης του παγκόσμιου τουρισμού, παγκόσμιο πολιτισμικό κέντρο του ορθόδοξου χριστιανισμού, η καρδιά της καλοκαιρινής κρατικής οικονομίας… ο τόπος των Ελλήνων πατριωτών που τους χειμερινούς μήνες εξαναγκάζονται π.χ. από τη Λήμνο να ταξιδέψουν για μια επίσκεψη πέντε λεπτών στη δική τους ΔΟΥ (όταν αυτή υπήρχε) στη Μυτιλήνη και ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες το «ταξίδι τους αυτό» να διαρκέσει ακόμα και πέντε ημέρες…
Διέλυσαν το ΣΔΟΕ που τα επιτεύγματά του στο χτύπημα της φοροδιαφυγής και της φοροαποφυγής αναφέρονται στην Εκθεση της Βουλής των Ελλήνων ως «ΣΔΟΕ: θέρος 2013» και που το 2014 η ΓΓΔΕ στα μέσα Ιουλίου αποφάσισε να στείλει για την πάταξη της φοροδιαφυγής είκοσι έναν (21) εφοριακούς, χωρίς οικονομοτεχνικά εφόδια, μεταφορικά και βιοποριστικά μέσα… Είχα χαρακτηρίσει αλλά και παρομοιάσει τότε την πράξη αυτή της ΓΓΔΕ σαν… μία λέμβο πληρώματος 21 ατόμων που στάλθηκε στα κοσμοπολίτικα νησιά μας και σε διάστημα 40 ημερών είχε την εντολή να δαμάσει τη φοροδιαφυγή και να φέρει τα πολυπόθητα έσοδα στα ταμεία του κράτους που και τόσο ανάγκη είχε ο ελληνικός λαός, αλλά και εκεί είχε εναποθέσει την ελπίδα του ως τη μόνη διέξοδο από τα δεσμά της τρόικας τότε, των θεσμών σήμερα…
Τα αποτελέσματα βεβαίως ως προς την πάταξη της φοροδιαφυγής το καλοκαίρι του 2014 όσο και να προσπάθησαν να τα αποκρύψουν οι τότε κυβερνώντες έχουν μείνει στην ιστορία του υπουργείου Οικονομικών ως η μοναδική χρονιά που στους φοροδιαφεύγοντες δόθηκε «μνημονιακή θεσμική χάρη και ασυλία».
Θα περίμενε κανείς ότι αυτό ήταν μια κακή, αλλά αξέχαστη στιγμή στη λειτουργία του υπουργείου Οικονομικών ή -της υποτίθεται- ανεξάρτητης ΓΓΔΕ, στην ακροτελεύτια περίπτωση θα την απέδιδε στην δυσκολία του… νέου ανεξάρτητου βηματισμού.
Αλλά όχι, αυτό δεν μπορεί ούτε να ειπωθεί αλλά και ούτε να εννοηθεί και δεν μπορεί για τον απλούστατο λόγο ότι ενώ η καλοκαιρινή περίοδος έχει αρχίσει και πηγαίνουμε ήδη προς τη δύση του πρώτου θερινού μήνα, δυστυχώς για την ελληνική οικονομία και τον Ελληνα φορολογούμενο το υπουργείο Οικονομικών βαδίζει στα ίδια χνάρια… Στα χνάρια που χάραξε η φορολογική πολιτική του 2014 για την πάταξη της φοροδιαφυγής…
Το ερώτημα λοιπόν που προκύπτει είναι, όλοι (πολιτικές) ίδιοι είναι; Η απάντηση είναι ή τώρα ή ποτέ…
*Μέλος του Γ.Σ. της ΠΟΕ-ΔΟΥ, εκπρόσωπος του Δημοκρατικού Προοδευτικού Κινήματος Εφοριακών «Η ΕΛΠΙΔΑ ΞΑΝΑ»
