«Το σουτ στην αρχή μπήκε, αλλά στο τέλος βγήκε»

Kάποτε ήταν η επίσημη αγαπημένη των περισσοτέρων Ελλήνων. Kαι αυτό δεν ήταν ένα σλόγκαν που λάνσαραν οι μπασκετικοί, αλλά μία πραγματικότητα που πολύ εύκολα ανακάλυπτες κι εσύ ο ίδιος με μία ματιά στους περίγυρους. Μέχρι κάποια αρκετά -πια…- χρόνια νωρίτερα, η Εθνική μπάσκετ των ανδρών άνηκε στην ελίτ του αθλήματος σε παγκόσμιο επίπεδο. Γιατί κέρδιζέ άνετα τους αδύναμους, γιατί πάντα έβρισκε τρόπο να ρίχνει στο καναβάτσο τις ομάδες που απειλούσαν άμεσα να της στερήσουν την είσοδο στα ψηλότερα πατώματα, γιατί ήταν ελάχιστες οι ομάδες για τις οποίες δεν είχε απαντήσεις σχεδόν ποτέ. Η Lady Hope διαπιστώνει με θλίψη πως αυτά έχουν αλλάξει άρδην.

Η Ελλάδα κάποιες φορές δυσκολεύεται με ορισμένους αδύναμους, χάνει σε αρκετούς αγώνες με σχετικά ισοδύναμες ομάδες, άρα απομακρύνεται από στόχους…, και η ψαλίδα με τις κορυφαίες έχει ανοίξει τόσο πολύ που κάθε συζήτηση για κοίταγμα στα μάτια αυτών των ομάδων τελειώνει πριν καν ξεκινήσει… Εδώ και χρόνια οι φίλοι της «γαλανόλευκης» έχουν συνηθίσει στις χαμηλές πτήσεις, έτσι ώστε αυτές να μην εκπλήσσουν κανέναν και ο κάθε προβληματισμός να έχει γίνει συνήθεια χωρίς ουσιαστική επίλυση. Ένδοξο παρελθόν, ταραγμένο παρόν και αβέβαιο μέλλον. Αυτό είναι το τρίπτυχο που περιγράφει την ουσία περιεκτικά…

Σε αυτό το Προολυμπιακό η ομάδα του Ρικ Πιτίνο έπαιξε στον έναν αγώνα την πρόκριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ίσως ήταν λίγοι εκείνοι που θα περίμεναν μία τόσο προχωρημένη πορεία. Από την άποψη αυτή, το πρόσημο είναι θετικό γιατί υπάρχουν πράγματα για να στηριχθεί μία μελλοντική προσπάθεια. Οι ίδιοι οι παίκτες που χρησιμοποιήθηκαν θα πρέπει να είδαν μετά από καιρό πως μπορούν υπό όρους να κάνουν κάτι καλό. Η εμφάνιση απέναντι στον Καναδά των NBAers, η άνετη νίκη επί της Κίνας και η εντυπωσιακή ανατροπή επί της Τουρκίας, δεν μπορεί να είναι τυχαίες, ούτε συγκυριακές καταστάσεις…

Στον Καναδά, με βάση τα όσα συνολικά συνέβησαν όλες αυτές τις μέρες που διήρκησε το Προολυμπιακό τουρνουά, ένα γενικό συμπέρασμα βγαίνει: «Το σουτ στην αρχή μπήκε, αλλά στο τέλος βγήκε»… Και «το ριμπάουντ πήγε στα χέρια των αντιπάλων»… Όπως γινόταν συνέχεια στο ματς με τους Τσέχους… Το μεγάλο ζητούμενο είναι να μπορεί το ελληνικό μπάσκετ να κατανοεί ακριβώς το ταβάνι του και το τι απαιτείται να πράξει για να το ψηλώσει. Μόνο αν τεθεί ως στόχος η προοδευτική κίνηση προς τα εμπρός θα αποφευχθεί η φθορά και η διαρκής στασιμότητα που κάποια στιγμή θα φέρουν περαιτέρω οπισθοδρόμηση. 

Η καθοριστική ήττα από την Τσεχία, και κυρίως η άνεση με την οποία αυτή ήρθε, φανερώνουν αρχικά πως στο συγκεκριμένο αγώνα οι νικητές ήταν άρτιοι σχεδόν σε όλα τα καθήκοντα και τις υποχρεώσεις τους, ενώ οι ηττημένοι τα θαλάσσωσαν στην κυριολεξία σε καθοριστικές παραμέτρους του παιχνιδιού. Όμως, καθαρά μπασκετικά, όλοι είδαν πως αυτή τη στιγμή οι Τσέχοι είναι καλύτεροι από τους (συγκεκριμένους) Έλληνες διεθνείς.

Η Lady Hope ελπίζει να κατανοήσουν οι ειδήμονες, όταν προκύψει το ποιοι θα είναι αυτοί…, το γιατί και κυρίως το πώς την επόμενη φορά που θα βρεθούν αντιμέτωπες οι δύο ομάδες η ελληνική Εθνική να είναι πολύ πιο ανταγωνιστική… Η πρόκριση δεν ήρθε, ο τρόπος αποκλεισμού ήταν οδυνηρός, αλλά έλαβαν χώρα όμως και ορισμένα θετικά πράγματα για να πιαστεί κάποιος και να ελπίζει. Κάτι είναι και αυτό…