Η μετάλλαξη «Δέλτα» του Covid-19 δεν θέτει μόνο σε αμφισβήτηση την επιστροφή στην κανονικότητα υπό την προστατευτική σκιά του τείχους ανοσίας.
Θέτει σε αμφισβήτηση την εδώ και ενάμιση χρόνο προσπάθεια διασφάλισης της δημόσιας Υγείας και ταυτόχρονα αποτροπής μιας παγκόσμιας οικονομικής κατάρρευσης.
Η μετάλλαξη «Δέλτα» απειλεί με ολική ακύρωση όλα τα αφηγήματα των κυβερνώντων για μικρά ή μεγάλα success stories και έτσι είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα εξελιχθεί σε μια βαρύνουσα εκλογική μεταβλητή.
Με πρόσφατο παράδειγμα τη σκληρή διάψευση των δημοσκοπήσεων πριν από τις πρόσφατες περιφερειακές εκλογές στη Γαλλία οι μετρήσεις της κοινής γνώμης δεν θα πρέπει να εκλαμβάνονται ως κάτι παραπάνω από αυτό που είναι, δηλαδή η φωτογραφία μιας στιγμής.
Αν το φθινόπωρο έχει αρχίσει να προβάλλει ως ενδεχόμενο ένα νέο lockdown, είναι βέβαιο ότι θα επηρεάσει σε καθοριστικό βαθμό τις γερμανικές εκλογές της 26.9.
Αν τελικά υπάρξουν νέα lockdown τον χειμώνα του 2021-22, τότε το ήδη θολό πολιτικό τοπίο της Γαλλίας θα γίνει δυσδιάκριτο με όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά.
Εξυπακούεται ότι η πορεία της πανδημίας θα κρίνει σε αποφασιστικό βαθμό και τις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ τον Νοέμβριο του 2022 όπου εκλέγεται νέα Βουλή των Αντιπροσώπων και ανανεώνεται το εν τρίτον της Γερουσίας.
Οι ηγεσίες της Δύσης έχουν υιοθετήσει ένα αισιόδοξο σενάριο αυτόματης επερχόμενης επιστροφής στην κανονικότητα και πιο συγκεκριμένα στην προ της πανδημίας κανονικότητα για να αποφύγουν τη μεγάλη ανατροπή της διατύπωσης μιας νέας.
Ετσι η Γερμανία, που ετοιμάζεται να ενεργοποιήσει εκ νέου τον κόφτη χρέους από τις αρχές του 2023, είναι μεν ίσως η πιο κραυγαλέα περίπτωση άρνησης της πραγματικότητας, αλλά δεν είναι μόνη.
Η Δύση, ΗΠΑ και Ευρώπη, θυμίζει τις ηγεσίες της Γηραιάς Ηπείρου το καλοκαίρι του 1914 λίγο μετά την έναρξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, που πίστευαν ότι όλα θα έχουν τελειώσει μέχρι το τέλος του χρόνου ώστε οι στρατιώτες να γιορτάσουν τα Χριστούγεννα σπίτι τους…
Κάθε μέρα που περνά προβάλλει ολοένα και ξεκάθαρο το γεωπολιτικό προαπαιτούμενο της αποτελεσματικής αντιμετώπισης της πανδημίας, που δεν είναι άλλο παρά μια υπέρβαση των ηγεμονικών ανταγωνισμών και η διατύπωση του πλαισίου και των κανόνων μιας παγκόσμιας διακυβέρνησης.
