Τελευταία, ακούω ξανά και ξανά να επαναλαμβάνεται αυτιστικά η φράση: «Η νέα γενιά θα μας σώσει». Η μαγική γενιά των 500 ευρώ, που θα τα κάνει όλα κομμάτια και θα τα ξαναχτίσει από το μηδέν. Κάπως έτσι την παρουσιάζουν.
Ως μια μετάθεση ευθύνης εκ των έσω σε μια μερίδα ανθρώπων που γαλουχήθηκε και διαμορφώθηκε από τους ίδιους που βροντοφωνάζουν αυτή τη φράση. Διότι μέσω της νέας γενιάς υπάρχει πάντα η ελπίδα ότι η παλιά γενιά θα πάρει τα εύσημα για τη διαπαιδαγώγησή της. Ξέρουν πολύ καλά πως το καινούργιο εμπεριέχει το παλιό άλλωστε.
Ετσι, μέσα από αυτή τη χιλιοειπωμένη καραμέλα, δεν λένε τίποτα παραπάνω από το αυτονόητο: το μέλλον θα διαμορφωθεί στο μέλλον και από τους μελλοντικούς ανθρώπους. Για το παρόν και για το τι κάνουν οι ίδιοι τώρα, σπάνια γίνονται αναφορές.
Επίσης, λέγοντας συνεχώς πως η νέα γενιά θα μας βγάλει από τα σκοτάδια, τσουβαλιάζεις όλα τα μέλη της. Και αν διαβάσουμε πιο προσεκτικά την Ιστορία θα καταλάβουμε πως η ομοιογένεια απόψεων, στάσεων ζωής και ορμών δεν υπήρξε ποτέ ο επικουρικός παρονομαστής των εξελίξεων. Το αντίθετο μάλιστα.
«Η νέα γενιά θα μας σώσει», λένε καθισμένοι στους καναπέδες τους. Και τα παιδιά τριγύρω να χαζεύουν κι αυτά αποχαυνωμένα στις τηλεοράσεις τους. Καμία γενιά δεν είναι προϊόν παρθενογένεσης. Ποιο παράδειγμα θα ακολουθηθεί λοιπόν; Ή θα ξυπνήσουν, άραγε, μια μέρα όλοι μαζί αυτοί που ανήκουν στη «νέα γενιά», θα ακυρώσουν όσα έμαθαν μέχρι σήμερα και θα καταφέρουν να το υπερβούν;
Αυτό που είναι σίγουρο για το μέλλον είναι πως οι διαφορές μας θα συνεχίσουν να μας χωρίζουν. Ακόμα κι αν αμβλυνθούν δύο, θα προκύψουν άλλες τρεις. Γιατί, τελικά, δεν είναι οι διαφορές που μας χωρίζουν, αλλά το γεγονός ότι ψάχνουμε διακαώς αιτίες διαχωρισμού. Και αυτό, όπως φαίνεται, όσο περνάνε τα χρόνια γίνεται και πιο έντονο. Το μέλλον είναι πολύ πιθανό να αφήσει πίσω του χνάρια αλληλεγγύης και ανθρωπιάς βαθύτερα απ’ ό,τι το παρελθόν. Μπορεί όμως και να τα εξαφανίσει τελείως. Μπορεί να φέρει φως ή μπορεί να βουτήξει σε πιο βαθιά σκοτάδια.
Ο,τι κι αν γίνει, πάντως, θα είναι αποτέλεσμα του πώς εμείς σήμερα αντιμετωπίζουμε τη ζωή μας και τους ανθρώπους. Αν περιμένουμε συνεχώς από τους άλλους να μας ξελασπώσουν είτε είναι νεότεροι είτε μεγαλύτεροι είμαστε χαμένοι. Η μετάθεση ευθύνης, που αποτελεί δείγμα ύψιστης ανωριμότητας, είναι πολύ βολική.
«Η νέα γενιά θα μας σώσει», λένε. Κι αν στην ουσία σωθούν θα πάρουν τα εύσημα. Αν καταστραφούν, δεν θα φταίνε αυτοί. Υποτιθέμενα και πλασματικά κερδισμένες ολόκληρες γενιές. Χαμένοι επιβάτες της Ιστορίας.
* πολιτικός επιστήμονας, τραγουδοποιός
