Συσπείρωση των Δημοκρατιών της Δύσης απέναντι στις αυταρχικές μεγάλες δυνάμεις, τη Ρωσία και την Κίνα, αυτό είναι το μήνυμα το οποίο ο Μπάιντεν θέλει να επιβεβαιωθεί πανηγυρικά στη σύνοδο κορυφής της Ομάδας G-7 στην Ουαλία και αμέσως μετά στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες.
Εκ πρώτης όψεως η αντιπαράθεση Δημοκρατιών και αυταρχικών καθεστώτων παραπέμπει στον μισό αιώνα ψυχροπολεμικής αντιπαράθεσης ανάμεσα στον ελεύθερο κόσμο και το σοβιετικό μπλοκ στην περίοδο 1947-91.
Μια πιο προσεκτική ματιά αναδεικνύει το μεγάλο έλλειμμα δημοκρατίας στη Δύση που διογκώθηκε τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες.
Ενα έλλειμμα δημόσια ομολογημένο από τον γκουρού της Θάτσερ, Νόρμαν Τέμπιτ, ο οποίος στις αρχές της δεκαετίας του ’80 διαπίστωσε ότι η απορρυθμισμένη παγκόσμια αγορά είναι μονόδρομος χωρίς εναλλακτική επιλογή.
There is no alternative (TINA), δεν υπάρχει εναλλακτική, δηλαδή δεν υπάρχει χώρος για τον παραδοσιακό κρατικό παρεμβατισμό της Σοσιαλδημοκρατίας αλλά ούτε και για την κοινωνική Οικονομία της Αγοράς της δυτικοευρωπαϊκής Κεντροδεξιάς.
Παρότι βρετανικής κοπής, η ΤΙΝΑ υιοθετήθηκε από τη Γερμανία και επεβλήθη ως άκαμπτο και αδιαμφισβήτητο προαπαιτούμενο της εμβάθυνσης της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης που αποφασίστηκε στο Μάαστριχτ.
Το Σύμφωνο Σταθερότητας και στη συνέχεια ο «κόφτης» χρέους απονεύρωσαν τον δημοκρατικό χαρακτήρα της πολιτικής και εκλογικής αντιπαράθεσης, με την πολιτική σκηνή πολλών ευρωπαϊκών χωρών να μετατρέπεται σε θέατρο σκιών.
Μπορείτε να ψηφίζετε ό,τι θέλετε αλλά ο νικητής των εκλογών θα κινείται στο πλαίσιο της ΤΙΝΑ, ήταν για δεκαετίες το μήνυμα.
Αργά αλλά σταθερά οι δυτικές Δημοκρατίες, με παροξυσμική περίπτωση τη Γαλλία, άρχισαν να κλονίζονται.
Σήμερα η κανονικότητα της ΤΙΝΑ είναι το ενδεχόμενο νίκης της Λεπέν στη Γαλλία σε ένα χρόνο από τώρα αλλά και η ανάδειξη της συγκυβερνώσας Λέγκας του Σαλβίνι σε πρώτη πολιτική δύναμη της Ιταλίας.
Είναι κάτι παραπάνω από σαφές ότι για να υπάρξει, επικοινωνιακή έστω, αξιοπιστία της «δημοκρατικής Δύσης» απέναντι στα «αυταρχικά καθεστώτα» θα πρέπει να αποκατασταθεί… η δυτική Δημοκρατία με την εγκατάλειψη της ΤΙΝΑ.
Με δυο λόγια, πρέπει η επιχειρούμενη διόρθωση γραμμής πλεύσης από τον Μπάιντεν να σταθεροποιηθεί στις ΗΠΑ όχι ως απόκλιση έκτακτης ανάγκης αλλά ως στρατηγική μεγάλη ανατροπή.
