Παράσταση νίκης

Οι περιφερειακές εκλογές που θα διεξαχθούν στη Γαλλία στις 20 και 27 Ιουνίου θα είναι μια κρίσιμη δοκιμασία για τον Μακρόν έναν χρόνο πριν από την προεδρική εκλογή της άνοιξης του 2023.

Παρά τις κοινωνικές και πολιτικές ιδιαιτερότητες της καθεμιάς από τις δεκατρείς περιφέρειες, ουδείς αμφισβητεί ότι το ζητούμενο από τις κάλπες του Ιουνίου είναι αν η Λεπέν και ο ακροδεξιός Εθνικός Συναγερμός θα διασφαλίσουν την παράσταση νίκης για την εκλογική αναμέτρηση της επόμενης Ανοιξης.

Ο Μακρόν ετοιμάζεται να ξαναθέσει στους ψηφοφόρους το δίλημμα ή εγώ ή η Λεπέν, μια τακτική που του διασφάλισε τη νίκη το 2017.

Πού εντοπίζεται η απειλή, ο κίνδυνος δηλαδή να χάσει το στοίχημά του ο Μακρόν;

Στη διαρροή μετριοπαθών δεξιών και κεντροδεξιών προς την Ακροδεξιά ή στην αποσυσπείρωση κεντροαριστερών και αριστερών ψηφοφόρων πολλοί από τους οποίους στον δεύτερο γύρο θα επιλέξουν την αποχή;

Την άνοιξη του 2017 ο Μακρόν ως κεντρώα μετάλλαξη του κεντροαριστερού Ολάντ εξαέρωσε εκλογικά το ποσοστό του Σοσιαλιστικού Κόμματος.

Στα χρόνια που μεσολάβησαν από τότε, ο Μακρόν με αφορμή τις εξεγερσιακές διαμαρτυρίες των «κίτρινων γιλέκων» πρόβαλλε όχι ως μετάλλαξη αλλά ως ενισχυμένη επανέκδοση του σκληρού κατασταλτικού λόγου του Σαρκοζί.

Ετσι, το στίγμα του επικεφαλής του Δημοκρατικού Τόξου που βρίσκεται αντιμέτωπος με την Ακροδεξιά, όπως ο Σιράκ στον δεύτερο γύρο της προεδρικής εκλογής την άνοιξη του 2002 απέναντι στον Λεπέν, ξεθώριασε.

Αυτό που κυριαρχεί στην πολιτική σκηνή της Γαλλίας είναι δύο διαφορετικές ρητορικές σκληρής κατασταλτικής πολιτικής απέναντι στην εξεγερσιακή βία των κοινωνικά αποκλεισμένων, των ριζοσπαστικοποιημένων στην όποια εκδοχή ισλαμικού φονταμενταλισμού μουσουλμάνων και των περιθωριοποιημένων νέων στα προάστια των μεγάλων πόλεων που γίνονται κάθε βράδυ πεδίο ακήρυκτου εμφυλίου πολέμου.

Τα παραπάνω δεδομένα της πολιτικής σκηνής στη Γαλλία όχι μόνο νομιμοποιούν τη Λεπέν και την Ακροδεξιά ως κανονικότητα, αλλά στρώνουν το χαλί για μανιφέστα αποστράτων αλλά και εν ενεργεία επίδοξων πραξικοπηματιών.

Αν στις περιφερειακές του επόμενου μήνα επιβεβαιωθεί ότι στο ερώτημα «Μακρόν ή Λεπέν;» μια κρίσιμη μάζα ψηφοφόρων θα διακινδύνευε να απαντήσει: «κανένας από τους δύο», το άλλο ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσον ο ένοικος του μεγάρου των Ηλυσίων θα έχει τη βούληση και τη δυνατότητα να προσαρμόσει τον πολιτικό του λόγο.