Η Λέστερ προωθεί με επιτυχία τη συνταγή του θάρρους

Mπορεί γύρω της ο χορός των εκατομμυρίων και της φήμης να δίνει το δικό του show, όμως αυτή έχει στη φαρέτρα της τη δική της σφεντόνα. Mία από τις πιο αποτελεσματικές στο σύγχρονο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο…

Η Λέστερ, για αυτήν ο λόγος…, το 2016 έστειλε αδιάβαστους τους πάντες και μάλιστα επικρατώντας σε έναν ολόκληρο μαραθώνιο όπως είναι το πρωτάθλημα της αγγλικής Premier League. Γιατί όλοι ξέρουμε πως μοιάζει πιο εύκολο ένα Κύπελλο από ένα πρωτάθλημα. «Ακόμα και το Κύπελλο Αγγλίας; »… Αυτό θα ρώταγε κάποιος και δεν θα είχε και εντελώς άδικο.

Πέρα από τέτοιες συζητήσεις, πάντως, η Λέστερ νικώντας με 1-0 την Τσέλσι και κατακτώντας το πρώτο Κύπελλο Αγγλίας στην ιστορία της, ανατροφοδότησε το μύθο που η ίδια έφτιαξε το 2016. Και αυτό μόνο ενισχυτικά προς αυτήν την κατεύθυνση δρα. Η Lady Hope την έχει αγαπήσει αυτή την ομάδα. Για πολλούς λόγους…

Μπορεί να σταθεί κάποιος εύκολα στις μικρές ιστορίες που προκύπτουν μετά το θρίαμβο των «αλεπούδων» στο Γουέμπλεϊ. Πχ., για το γιο του μεγάλου Σμάιχελ ή για τη θεσπέσια γκολάρα του Τίλεμανς που έκρινε το τελικό αποτέλεσμα. Μα, πάνω από όλα, στις αφιερώσεις στον αδικοχαμένο πρόεδρο Βιτσάι Σριβανταναπράμπα που χάθηκε περίπου τρία χρόνια πριν στο γνωστό δυστύχημα με το ελικόπτερο.

Η Λέστερ είναι εδώ και χρόνια μία μεγάλη και άκρως διακριτή υπόθεση. Που έχει μεν δάκρυα και θλίψη εξαιτίας του γεγονότος του θανάτου του ιδιοκτήτη της, αλλά και μία ποδοσφαιρική μυσταγωγία που η φήμη της θα διαιωνίζεται πια εσαεί. Κάθε τι το σημαντικό έχει διάφορες πτυχές. Μα, πρωτίστως, αυτό που θα έχει ο καθένας στο νου του όταν ακούει το όνομά της είναι ένα παράδειγμα προς μίμηση για κάθε φαινομενικά αδύναμο του ποδοσφαιρικού σύμπαντος. Πως αν το πιστέψει, αν δουλέψει, και αν βρει κίνητρα και τρόπους να παίρνει αυτό που οι παίκτες μπορούν να δώσουν στα μέγιστα των δυνατοτήτων τους, ο δρόμος για την έφοδο στον ουρανό είναι ανοιχτός.

Παύει να είναι στενός, να ανήκει στην ιδιοκτησία των λίγων, των ισχυρών… Και ο Μπρένταν Ρότζερς έχει αποδείξει πως είναι ένας προπονητής που μπορεί να δημιουργήσει παρεμφερή κίνητρα. Όπως είχε κάνει έξι χρόνια πριν ο Κλαούντιο Ρανιέρι…

Όμως, ο πρόσφατος τελικός του Κυπέλλου Αγγλίας δεν είχε μόνο ποδοσφαιρική χροιά. Χάρη στην κίνηση δύο ποδοσφαιριστών της ομάδας της Λέστερ, του Τσαουντρί και του Φοφανά, να έχουν μαζί τους τη σημαία της Παλαιστίνης ευθυγραμμίστηκαν τα δρώμενα με την παγκόσμια επικαιρότητα και μάλιστα με τις πιο άσχημες πτυχές της…

Το σκηνικό αυτό δείχνει πως σε διάφορα σημεία του πλανήτη, και ανεξαρτήτως ιδιότητας του καθενός, υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που καταλαβαίνουν και συμπαραστέκονται με όποιον τρόπο μπορούν. Γιατί η Lady Hope πιστεύει πως τέτοιοι άνθρωποι γνωρίζουν ποιoς είναι ο ισχυρός και ποιος ο αδύναμος, αλλά και το πώς ο καθένας χρησιμοποιεί τα «πλεονεκτήματά» του. Όπως γνωρίζει πολύ καλά και η Λέστερ στο ποδόσφαιρο.

Η Λέστερ προωθεί με επιτυχία τη συνταγή του θάρρους… Διατηρώντας τον απαραίτητο πλουραλισμό και συντηρώντας την εντροπία του αθλήματος.