ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Κώστας Βαραγγούλης
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Οταν το γαϊδούρι καλοζωεί, πηγαίνει για παγοδρομία και σπάει το πόδι του. Αυτή η γερμανική παροιμία εννοεί τον άνθρωπο που ο ίδιος κάνει τον εαυτό του θύμα της υπερβολικής άνεσης και της μαλθακότητας. Η σωματική ραθυμία πάει χέρι χέρι με την πνευματική.

Ομως πάντα οι άλλοι φταίνε, λέει η ανόητη δικαιολογία μιας αιώνια αναλλοίωτης ιδιότητας της ανθρώπινης πνευματικής υπόστασης. Παρόμοια αμετάβλητα χαρακτηριστικά της ανθρώπινης φύσης φανερώνει και το ακόλουθο ανέκδοτο:

Ενας μεθυσμένος ψάχνει επίμονα κάτω από έναν φανοστάτη. Ενας αστυνομικός τον ρώτα τι προσπαθεί να βρει. «Τα κλειδιά μου», απαντά ο μεθυσμένος. Επειτα από αρκετή ώρα άκαρπου κοινού ψαξίματος, ρώτα πάλι ο αστυνομικός τον μεθυσμένο. «Είσαι σίγουρος πως τα κλειδιά σου τα έχασες εδώ;» «Δεν τα έχασα εδώ, αλλά εκεί απέναντι, όμως ψάχνω εδώ που έχει φως, επειδή απέναντι είναι σκοτάδι», απάντησε ο μεθυσμένος.

Tο ίδιο δεν κάνει και ο homo sapiens που τα έργα του κάθε άλλο παρά πράξεις σοφίας είναι, αφού καταστρέφει τις απαραίτητες φυσικές προϋποθέσεις της επιβίωσης του; Με τα συνεχή έργα αυτοκαταστροφής, και όχι μόνο, προσδοκά άσκεφτα να επιστρέψει στην κανονικότητα. Σε μια προκαθορισμένη κανονικότητα όπου δηλητηριάζει το φαΐ που τρώει, το νερό που πίνει, τον αέρα που αναπνέει. Ομως ο ιός με τις κορόνες, με τα κύματα και με τις μεταλλάξεις του φταίει, λέει η κουταμάρα, ενώ η φαρμακοβιομηχανία και η επιστήμη δίνουν μάχες ηρωικές, με συμμάχους την αλαζονεία την κομπορρημοσύνη, την κερδομανία.

Στη μεθοδευμένη επιχείρηση αποβλάκωσης και μαζικής ανοησίας, ψέματα και ευφημισμοί παρηγορούν την αποχαυνωμένοι μάζα, που ανυπομονεί να επιστρέψει στην κανονικότητα όπου ανοησίες, υπερβολές, καταχρήσεις οδηγούν νομοτελειακά σε μαζικές ασθένειες, επιδημίες, πανδημίες. Ενας παραλλαγμένος μεσαιωνικός σκοταδισμός γίνεται όλο και πιο ορατός, αφού τεχνολογία και επιστήμη γίνονται μπούμερανγκ για τον αποξενωμένο από τη φύση και εαυτό του δημιουργό τους.

Η ζωοδότρα φύση έδωσε σε κάθε δημιούργημά της αμετάβλητες ιδιότητες, που αποσκοπούν νομοτελειακά στην εκπλήρωση συγκεκριμένου φυσικού σκοπού, που για το ανθρώπινο πνεύμα είναι ακατανόητος, αφού η φύση προνοεί και προγραμματίζει αιώνια, ενώ ο άνθρωπος μπορεί να δει και να αντιληφθεί μόνο το παρόν και το κοντινό μέλλον, συχνά και αυτά υποκειμενικά, παραποιημενα, εγωκεντρικά.

Η επιστολή δημοσιεύτηκε στο φύλλο της «Εφ.Συν.» τη Δευτέρα 17/05/2021.